కూడలి / బ్లాగులు / జాబితా5

Dr. G V Purnachand, B.A.M.S.,: హడావిడి చికిత్సలు::డా. జి వి పూర్ణచ౦దు

Purnachand Gangaraju (noreply@blogger.com) — Mon, 06 May 2013 10:39:00 +0000

హడావిడి చికిత్సలు డా. జి వి పూర్ణచ౦దు జ్వర౦ అనేది కేవల౦ సూక్ష్మజీవుల కారణ౦గానే వస్తు౦దనేది ఒక అపోహ. ఈ కారణ౦గానే సూక్ష్మజీవుల దాడి లేని స౦దర్భాలలో కూడా అనవసర౦గా యా౦టీబయాటిక్స్ వాడట౦ జరుగుతూ ఉ౦టు౦ది. జ్వరానికి రకరకాల కారణాలలో సూక్ష్మజీవుల దాడి(infection) అనేది ఒక కారణమే గానీ, అదిమాత్రమే కారణ౦ కాదు. అన్ని రకాల జ్వరాలలోనూ ఒకే రక౦ లక్షణాలు కన్పి౦చవు. ఉదాహరణకు జ్వర౦ వచ్చే తీరు రకరకాలుగా

తెలుగు పాటలు: Tum Tak Song - Raanjhanaa ft. Dhanush & Sonam Kapoor

ambatisreedhar (noreply@blogger.com) — Mon, 06 May 2013 09:27:00 +0000

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=wC9E5zxFwxg Presenting 'Tum Tak' a romantic song with the magical music by A.R. Rahman that will make you fall in love again.Singer: Javed Ali, Keerthi Sagathia & Pooja AVLyrics: Irshad KamilTum Tak Lyrics:OOOOO...MERI HAR MAN MAANI BAS TUM TAKBAATEIN BACHKAANI BAS TUM TAKMERI NAZAR DEEWANI BAS TUM TAK TUM TAK, TUM TAK, TUM TAK SONE

Dr. G V Purnachand, B.A.M.S.,: ముగ్గురు మహనీయుల విగ్రహాల ఆవిష్కరణ

Purnachand Gangaraju (noreply@blogger.com) — Mon, 06 May 2013 07:10:00 +0000

విశాఖపట్టణ౦ రామకృష్ణాబీచిలో ముగ్గురు మహనీయుల శిల్పాలను ప్రతిష్టిస్తున్న ఈ కార్యక్రమానికి ఆచార్య యార్లగడ్ద లక్ష్మీ ప్రసాద్ అ౦దరినీ ఆహ్వానిస్తున్నారు. ఈ మ౦చి కార్యక్రమాన్ని చేపట్టిన౦దుకు ఆయనను అభిన౦దిద్దా౦-పూర్ణచ౦దు

కథా వాహిని - సువ్వి: లైఫ్ ఆఫ్ పై

suvarchala (noreply@blogger.com) — Mon, 06 May 2013 04:02:00 +0000

లైఫ్ ఆఫ్ పై కి వచ్చిన ఆస్కార్ అవార్డులు నిజానికి భారతీయతకు వచ్చినవే. భారతదేశం లోని దారిద్యాన్ని మాత్రమే చూసే మహానుభావులకి అసలైన భారతీయతను చూపించిన ప్రయత్నం చేసిన దర్శకుడు ఆంగ్ లీ .. ముఖ్యంగా రచయిత యాన్ మార్టెల్ కు బోలెడు కృతఙ్ఞతలు చెప్పుకోవాలి. సకల చరాచర బ్రహ్మాండమంతా ఓ చిన్న కుటుంబం తో మొదలై, ఆ చిన్న కుటుంబంతోనే సుఖాంతమౌతుందన్న భారత సంస్కృతి ని ఈ సినిమా చూపించింది. మన మనసుల్ని చూరగొంది.

Infinity (∞): Just a try

సూర్యుడు (noreply@blogger.com) — Sun, 05 May 2013 18:14:00 +0000

I wanted to publish a post from my mobile in Telugu but looks like it not so easy from my droid mobile. So for now please bear with me. Recently I read couple of novels, Janson Command and Trevayne. First one is so so and the second one is a thriller. I recommend Trevayne, if you like fiction. I bought couple of more novels but not yet started reading. They are "The Hit", "Threat Vector".

.: సామాన్యుడి పాదయాత్ర

AVS POST..... (noreply@blogger.com) — Sun, 05 May 2013 15:43:00 +0000

రాష్ట్రంలో పాదయాత్రల హడావిడి జోరుగా సాగుతోంది. తెలుగుదేశం పార్టీ నాయకుడు చంద్రబాబు నాయుడు తన యాత్ర ఎట్టకేలకు ముగించారు. ముగింపు వేడుక కూడా భారీ ఎత్తున నిర్వహించి నభూతో నభవిష్యతి అన్న చందాన పూర్తి చేశారు. బానే ఉంది. పాపం... పెద్దాయన నానాయాతనలు పడి రాత్రింబవళ్ళు తిరిగి గొప్ప సింపతీ సంపాదించుకున్నారు. మన కోసం ఎన్ని కష్టాలు పడుతున్నాడ్రా... అని సామాన్య జనం అనుకునే రీతిలో తెగ తిరిగేశారు. ఏడు నెలల

.: దాడి మాస్టారూ.... ఎందుకిలా...??

AVS POST..... (noreply@blogger.com) — Sun, 05 May 2013 03:18:00 +0000

తెలుగుదేశం పార్టీ నాయకుడు దాడి వీరభద్రరావు రెండ్రోజుల క్రితం స్వంత పార్టీ కి రాజీనామా చేసి వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్ పార్టీ లో చేరారు. అది పెద్ద ఆశ్చర్యకరమైన విషయమేమీ కాకపోవచ్చు. ప్రజాస్వామ్యంలో ఎవరిష్టం వారిది. అయితే దాడి విషయంలో ఈ సూత్రాన్ని అన్వయించుకోలేక పోతున్నాం. కేవలం తనకు పదవి ఇవ్వలేదన్న బాధతో గత 30 ఏళ్ల పాటు వున్న అనుబంధాన్ని త్రుణప్రాయంగా తెంచేసుకుని గోడ దూకేశారు. తనకు పదవులు

కథా వాహిని - సువ్వి: రైతుబిడ్డ

suvarchala (noreply@blogger.com) — Thu, 02 May 2013 04:51:00 +0000

- రచన: చింతలచెరువు సువర్చల అప్పటి దాకా పరిగెడుతున్న కారు తన వేగాన్ని తగ్గించింది. ఆ కార్లో కూర్చుని చుట్టూ పరిసరాలు చూస్తున్నాడు ఆరేళ్ళ "పండు". వాడికవన్నీ అబ్బురంగా తోస్తున్నాయి! పచ్చగా వున్న వరిపొలాల్ని చూసి "అబ్బ! ఎంత గ్రీనిష్!" అని తన చిట్టిచేతుల్ని నోటిపై పెట్టుకుంటూ ఆశ్చర్యాన్ని ప్రకటిస్తున్నాడు. ఎత్తైన తాటిచెట్లను చూసి "ఎంత లాంగ్ గా వున్నాయో!" అని కళ్ళు విప్పార్చుకుని

vsprabodha: ఆడపని..మగపని..

vsprabodha — Wed, 01 May 2013 14:52:43 +0000

అమ్మా ..అమ్మా ..’ అంటూ బాల్కనీ లోంచి ఎనిమిదేళ్ళ సహజ అరుపులు.

‘తొందరగా రా ‘ పరుగు పరుగున వంటగదిలోకి వచ్చి తల్లి చేయి పట్టి లాగుతూ

‘స్నానం చేయకుండా ఏమిటే నీ గొడవ?, కానీ .. త్వరగా తయారవు స్కూల్ బస్సు వచ్చే టైం అవుతోంది’ అంది సహజ తల్లి రోహిణి.

‘సరేలేగాని ముందు నువ్విటురా నీకు ఒకటి చూపించాలి ..’ అంటూ తల్లిని లాక్కెల్లడానికి ప్రయత్నిస్తూ సహజ

‘ఆ.. నాకేం పనిలేదనుకోన్నావా..! పొయ్యిమీద పాలు ఉన్నాయ్. ఓ వైపు బెండకాయ వేపుడు మాడిపోతుంది.’ కొంచెం విసుగ్గా అని , ఒక క్షణం ఆగి అసలు విషయం ఏమిటో చెప్పు అంది రోహిణి. కూతురు చేయి విడిపించుకోవడానికి యత్నిస్తూ..ఏదైనా ఒకటి అనుకుందంటే వదలదు ఈ పిల్ల అని మనసులో అనుకొంది రోహిణి.

‘అమ్మా అటు చూడు ‘ తల్లి మాటల్ని పట్టించుకోకుండా బాల్కనీలొకి లాక్కెళ్ళిన సహజ .

అపురూప దృశ్యం అసలెప్పుదూ ఊహించనిది. మొన్నటివరకూ ఆడ పిచ్చుక వెంట గింగిర్లు కొట్టిన మగపిచ్చుక ఇప్పుడు దానితో జతకట్టిన ఆడపిచ్చుక. ఆ ఇంటి బాల్కనీ వెంటిలేటర్ లో ఆ జంట ఇల్లుకట్టుకొని ఓ ఇంటి వాళ్ళు కావలన్న ప్రయత్నం ఈమధ్య ఆరంభించాయి. ఎక్కడెక్కడి నుండో ఎండు గడ్డి ముక్కున కరచుకొచ్చి తమకొక ఇంటిని ఏర్పరచుకున్నై. ఉన్న ఇరుకైన జాగాలో తమకనువుగా మలచుకుంది ఆ జంట. వెధవ పిచ్చుకలు. ఇల్లు ఇప్పుడే శుభ్రం చేశానా అప్పుడే మళ్ళి చెత్త పడేశాయి అని తిట్టుకుంటూ ఆ ఇంటి ఇల్లాలు రోహిణి.. వెంటిలేటర్ కి ఉన్న రెండు అద్దాల మధ్య ఉన్న సన్నని ప్రదేశంలో ఉన్న ఆ గూడు తీయడం కాస్త కష్టమే అయినా ఆదివారమో లేదా తనకి వాటి చెత్తతో విసుగువచ్చినప్పుడో ఆ గూడు తీసేసింది. అలా నాలుగైదు సార్లు తీసినా మళ్లీ అక్కడే గూడు .. పట్టువదలని విక్రమార్కుడిలా ..అవి.

అయ్యో .. వాటినలా ఉండనీ రోహిణి పాపం అవీ బతకాలిగా .. వాటికీ ఇల్లు కావాలిగా .. నిన్న మొన్నటి దాకా నీవెంత పోరేదానివి స్వంత ఇంటికోసం. మనలాగే వాటికీ గూడు కావాలిగా. వాటికీ మనిల్లు అనువైనదనిపించింది కావచ్చు. అందుకే నువు ఎన్ని సార్లు తీసినా మళ్లీ ఇక్కడే చేరుతున్నాయి. నువ్వు విసుక్కుంటున్నావని నేను అనలేదు. కానీ, నాకు వాటిని అలా చూడడం చాల ఇష్టం. వాటి కిచకిచా రావాలు వినడం మరీ ఇష్టం. నా చిన్నప్పుడు మా తాత గారి ఇంట్లో పంట రాగానే వడ్ల కంకులు, జొన్న కంకులు జడలాగ అల్లి ఆ గుత్తుల్ని వసారాలో వేలాడదిసేవారు. వాటిని ఎంచక్కా ముక్కుతో ఒక్కో గింజా గిల్లుకు తినేవి. మా తాత వడ్లు గిర్నీ పట్టించుకోచ్చేవాడు. మా నాయనమ్మ, అమ్మ పనయ్యాక ఆ బస్తాల్ని గుమ్మరించి బియ్యం తో పాటు ఉన్న చిట్ట్టు చేటతో చేరిగేసే వారు. మెరిగల్ని చేటతో నేమి ముందుకొచ్చిన మెరిగలు,మట్టిపెడ్డలు, రాళ్ళూ కిందపదేలా మలిచేది. మలవగా వచ్చిన మెరిగల్ని పిచ్చుకలకి వేసేవారు. బియ్యం చేరిగినప్పుడు చిట్టులో వచ్చిన నూకల్ని వేరుచేసి వాటిని పిట్టలకి చల్లేవారు. ఆ రోజుల్లో ఇంట్లోకి కావలసినవన్నీ పండించేవారు. వాటితో ఎప్పుడూ పెసరపప్పో, మినపపప్పో , రవ్వలొ ఏదో ఒకటి తాయారు చేసేవారు. కొనే వారు కాదు కదా. ఇంటి చూరులో గుళ్ళు పెట్టుకొని ఉన్న మా ఇంటి పిచ్చుకలే కాదు బయటనించి వచ్చేవి వాటిని తినడానికి. అప్పుడు వాటికి పండగే మరి. ఇంటి చురులోంచో, వాసాలమీదొ ఉన్నవల్లా చటుక్కున వచ్చి గింజల్ని నోట నింపుకొని గూట్లోకి వెళ్లి పిల్లలకు పెట్టేవి. అటునుండి ఇటు ఎగురుతో ఉండేవి. మా నాయనమ్మ గింజలు వేసేదిగా అందుకే అవి ఆవిడ వెంట తిరుగుతూ కన్పించేవి. వాటిని రాకుండా కట్టడి చేద్దామని అపుడప్పుడు నీలాగే మా అమ్మా ప్రయత్నించేది. కాని వాటిని ఆపడం తన వల్ల అయ్యేది కాదు. నాకు అవి మంచి నేస్తాలు. మా అమ్మనో నాన్నమ్మనో కథ చెప్పమంటే కాకిది కర్రల గూడు, పిచ్చుకది పిడకలగూడు అని మొదలుపెట్టేవారు. అసలు ఆ రోజులే వేరు. పిచ్చుకల కిచకిచ రావాలని ఇళయరాజా సంగీతంలా ఆనందించే వాడిని. మనుషుల చుట్టూ తిరుగుతూ మనతో స్నేహం చేసే పిచ్చుకలు, మన ఇళ్లలోనే గుళ్ళు కట్టుకుని సహవాసం చేసే పిచ్చుకలు కనుమరుగావుతున్నై. వీనుల విందు చేసే ఆ సంగీతము వినపడడం లేదు. కాంక్రీటు కీకారణ్యంలో వాటికి చోటే కరువైంది. రసాయనాలతో పండించే పంటలు తినీ సెల్ టవర్ ల సుడిగుండంలో చిక్కి తమ ఉనికినే కోల్పోతున్నై అంటూ పిచ్చుకల పట్ల తనకున్న కన్సర్న్ తో భార్యను కన్విన్సు చెయ్యాలని ప్రయత్నించిన భర్త రాహుల్.

ఆ.. మీరట్లాగే అంటారు. కూర్చొని కబుర్లు బానే చెప్తారు. కానీ చేసేవాళ్ళకి తెలుస్తుంది నొప్పి. ఆ చెత్తకు తోడు ఈ మధ్య రోజూ పిట్టగోడపై అన్నీ పిచ్చుక పెంటలే. చుక్కలు పేర్చినట్లు. చేయి వేయడాని వీల్లేకుండా. రోజు నాలుగైగు సార్లు శుభ్రం చేయాల్సి వస్తోంది. లేక పోతే ఎంత రోత. ఈ ఇంటి ఇల్లలికి శుభ్రతే లేదని ఆది పొసుకొరూ . అయినా మనది కొత్త ఇల్లు. అప్పుడే ఎలా చేసాయో చూడూ అంటూ రోహిణి.

ఆమె ఎన్ని సార్లు తీసినా అవి అక్కడనుండి కదలక పోవడంతో విసిగిన రోహిణి కూడా నెమ్మదిగా వాటిని ప్రేమించడం మొదలుపెట్టింది. పిడికెడు లేని పిచ్చుకలు తలుపు తీసి ఉంటె చాలు రివ్వున లిపలికి పరిగెత్తు కొస్తాయి. పైకి కిందకి గిరికీలు కొడుతుంటాయి. ఒక్కో సారి డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ అడ్డం కేసి ముక్కుతో కొడుతూనో, విండో గ్లాస్సెస్ లో తమను చూసుకొని టకటకా కొడుతూ పలకరించు కుంటూ ఉంటాయి మురిసిపోతుంటాయి. అల్లరి చేస్తుంటాయి. కొట్లాడుకుంటాయి. సిలింగ్ ఫ్యాన్ రెక్కల పై కూర్చొని హొయలు పోతుంటాయి.

వాటి ప్రతి కదలికను ఆనందిస్తూ వాటితోపాటు అల్లరి చేస్తుంది సహజ. వాటి సరస సల్లాపాలు చూడడం సరదాగానే ఉన్న శుబ్రం చేయడమే కష్టం రోహిణి కి. జత కట్టిన ఈ జంట ఈ మధ్య గుడ్లు పెట్టి పిల్లలని చేసాయి. తమ జాతి అభివృధికి దోహదం అవుతున్నాయి అనుకున్న ఆ ఇల్లాలు వాటిని అలాగే ఉంచింది. ప్రతి రోజూ ఉదయం సాయంత్రం ఆ జంటని గమనించడం సహజ దినచర్యలో భాగమైంది. పిచ్చుక పిల్లలకు ఆడ పిచ్చుక ఆహారం నోట కరచు కొచ్చి అందించడం..కొద్దిగా హుషారైన పిల్ల గూట్లోంచి తలెత్తి తల్లికోసం ఎదురు చూడడం, నోరు తెరచి తల్లి తినిపించేది అందుకోవడం గమనిస్తోంది. అప్పుడప్పుడు గోధుమ రవ్వ, బియ్యం జల్లడం జరుగుతోంది. అమ్మా.. నువ్వు నాకు తినిపించి నట్లే తల్లి పిచ్చుక తన పిల్లలకీ తినిపిస్తోంది కదా! అంటుంది. ఆ గూట్లో ఎన్ని పిల్లలున్నాయో అన్న కుతూహలం ఆమెలో. వాటి ఇల్లు చాలా చిన్నది కదా! తమ పిల్లల కోసం… తమ స్థానం వాటికి ఇచ్చి అవి ఎక్కువ సమయం పిట్టగోడ మీద గడుపుతున్నాయి. అందుకే అక్కడ రెట్టలు వేస్తున్నాయి అనుకోంది రోహిణి.

కానీ.. అందుకు భిన్నంగా.. ఉహించని విధంగా ..ఆ దృశ్యం. చాలా ఆశ్చర్యంగా .. అద్భతంగా..

గూట్లో పిల్లలు వేసిన రెట్టని మగ పిచ్చుక నోట కరచుకోచ్చి పిట్ట గోడ మీద పెడుతోంది. ఆడపిచ్చుక అలా..అక్కడే పిట్టగోడపై చిద్విలాసంగా చూస్తూ..

అమ్మా నేనెందుకు లాక్కోచ్చానో అర్ధమైందా అన్నట్లుగా తల్లి మొహం లోని భావాల్ని చదవడానికి ప్రయత్నిస్తూ..సహజ

‘అవి కూడా తమ ఇంటిని ఎంత శుభ్రంగా ఉంచుకొంతున్నాయి ..?’ రోహిణి కూతురి కేసి ఆ పిట్టల కేసి మార్చి మార్చి చూస్తూ ..

‘అవును , ఆ పని చేస్తోంది మగ పిచ్చుక. మనుషులకైతే ఆ పనులన్నీ అమ్మే చేస్తుంది కదా..నాన్న చేయడుగా.. అది మగ వాళ్ళ పనికాదుగదా , అమ్మా పక్షులు, జంతువులకు ఆడ పనులూ.. మగ పనులూ అని ఉండవా?’ తన సహజ ధోరణిలో ప్రశ్నల వర్షం కురిపిస్తోంది సహజ.

ఆమె అంతే ఎప్పుడూ ..తనకొక సందేహం వచ్చిందంటే చాలు అలా ప్రశ్నల పరంపర కోన సాగుతూనే ఉంటుంది. తనకి కావలసిన జవాబు వచ్చేవరకూ వేసిన ప్రశ్ననే మార్చి మార్చి రక రకాలుగా అడుగుతూ ఉంటుంది ఎవరు కనిపిస్తే వాళ్ళని. కూతురి గురించి బాగా తెలిసిన రోహిణి ‘నడు నడు బడికి వెళ్ళవా..? నిన్నిట్ల వదిలేస్తే ఈ రోజు నేను ఆఫీసుకి నువ్వు బడికి వెళ్ళవ్ .’ అంటూ బాత్రూం లోకి తోసింది. అయ్యో పొయ్యి మీద పాలు పొంగిపోయ ఉంటాయి అనుకుంటూ వచ్చి అడుగంటిన బెండకాయ వేపుడుని రెఒన్దు సార్లు అటూ ఇటూ తిప్పి, పొంగడానికి సిద్దమవుతున్న పాలగిన్నెను దించింది. ఇడ్లీ కుక్కర్ పెట్టి నీళ్ళు పోసింది.ఇడ్లీ ప్లేట్లలో పిండివేస్తూ ఆలోచిస్తోంది.

“ఆడపనీ.. మగపనీ..”అన్న కూతురి మాటలని

ఇంటిపని, వంటపని, పిల్లలపనీ అంతా ఆడవాళ్లదేనా? మగవాళ్ళు ఎందుకు చేయరు? తాపీగా లేచి, పేపర్ తిరగేసి అన్ని సిద్దం చేసి పెడ్తే ఇంత తిని చక్కగా తయారయి ఆఫీసుకి వెల్లడం ..అంతే..దానికి ఎంతో కష్టపడి వచ్చాం అనుకుంటారు. ఇంటికి వస్తూ వస్తూ కాసేపు మిత్రులతో కాలక్షేపం లేదా ఇంటికి వచ్చాక మిత్రులతోనో..మొబైల్ లో ముచ్చాట్లతోనో లేదా టి.వి తోనో కాలం గడిపేస్తారు. కానీ కాసేపు ఇంటి పనీ, వంటపని లో సాయం రాకపోయినా కనీసం పిల్లల చదువు గురించి ఐనా పట్టించుకోరు.

ఆడవాళ్ళకి అందులోనూ ఉద్యోగం చేసే ఆడవాళ్ళకి ఏమైనా తీరిక ఉంటుందా! గడియారం ముల్లుతో పోటిపడి పరుగులు ..మధ్యలో బంధువులు ..వారి బాగోగులు చూసుకోవడం.. తను ఇంకా నయం. రాహుల్ చాలా మంచివాడు. పక్కింటి పరమేశం లా ఇల్లు సరిగ్గా తుడవలేదనో, నీటుగా తయారు కాలేదనో, తనకి కావలసినవి చేసిపెట్టలేదనో .. ఏదో ఒక వంక పెట్టి ఎత్తి చూపి సతాయించడు. రచ్చ రచ్చ చేయడు. తన ఆధిపత్యం చూపించాలనో, పెత్తనం చేయాలనో చూడడు అని ఎప్పుడూ ఆనంద పడుతుంది. అంత వరకూ సంతోషమే కానీ..జీవితంలో ఇద్దరూ భాగస్వాములు. ఇద్దరికీ సంబంధించిన ఇల్లు..వంట..పిల్లలు..అన్నిటిలో సమ భాగస్వామ్యం ఉండాలిగా..ఎప్పుడైనా ఆ మాట అంటే మా అమ్మ నేర్పాలా. నాకు రావు. అబ్బా నన్నిలా వదిలెయ్యి అంటాడు విసుగ్గా . మరి హాస్టల్ లో ఉండి

చదువుకున్న నేను నేరుచుకుని చెయ్యడం లేదూ అనుకొంది రోహిణి.

ఆమె కళ్ళ ముందు మగ పిచ్చుక ముక్కున కరచి తెస్తున్న దృశ్యమే కనిపిస్తోంది. సహజ పసిపిల్లగా ఉన్నపుడు ఎప్పుడైనా పాసుకు వెళ్ళినా, దొడ్డికి వెళ్ళినా మొహం అదోలా పెట్టి రొహీ ..రా త్వరగా రా అంటూ అరిచేసేవాడు దీని సంగతి చూడు .. అనే భర్త గుర్తొచ్చాడు ఆమెకి. సాధారణంగా ఊరికి వెళితే ఇద్దరూ కలిసే వెళతారు లేదా రాహుల్ ఒకడే వెళతాడు. ఒకటి రెండు సార్లు రాహుల్ కి వీలు కాక తను వెళ్ళింది. అప్పుడు తను వచ్చేవరకూ ఇల్లు అలాగే ఉంది. శుభ్రం చేయనే లేదు. ఏమిటి శ్రమ విభజనలో ఈ తేడా? ఆడ మగ వ్యత్యాసం, ఆధిపత్య భావజాలం వీళ్ళలో ఎప్పుడు పోతుందో..అనుకొంటున్న రోహిణిలో మగ పిచ్చుక పట్ల గౌరవం భావం కలిగింది. అమ్మా పిచ్చుకలు పాపం అక్క ఎలా ఉంటున్నాయో . ఒక గూడు కొందామా ..మార్కెట్లో అమ్ముతున్నారట అని అడిగింది. అప్పుడు దాన్ని తిట్టింది. వచ్చేనెలలో సహజ పుట్టిన రోజు. తనకి పుట్టిన రోజు కానుకగా పిచ్చుక గూడు కొనిచ్చి కూతురి మోహంలో ఆనందం.. ఆశ్చర్యం..చూడాలని అనుకొంటున్న ఆమె ఆలోచనలని భంగ పరుస్తూ

“రొహీ.. టిఫిన్ రెడీ నా..’ తన పనులు ముగించుకొని వచ్చిన భర్త పిలుపుతో ఉలిక్కి పడ్డ ఆమె సమయం చూసి హడావిడిగా కదిలింది.

వి.శాంతి ప్రబోధ

ఏటి ఒడ్డున: ఒకే కవిత్వం

Subrahmanyam Mula (noreply@blogger.com) — Mon, 29 Apr 2013 13:38:00 +0000

నీలో కొన్ని కదలికలు నీలో ఒక పాపాయి రూపుదిద్దుకుంటోంది నాలోనూ కొన్ని కదలికలు నాలో ఒక పద్యం రూపుదిద్దుకుంటోంది అంతా ఒకే కవిత్వం నీలో చిట్టితల్లిగా.. నాలో అక్షరాలుగా!

ధర్మదండం: గంగా స్తవం

డా. విష్ణు నందన్ (noreply@blogger.com) — Mon, 29 Apr 2013 12:43:00 +0000

కరముల్ మోడిచి సంస్తుతింతు మహితౌఘ ధ్వంసినీ ! పావనీ ! పరితశ్చంచల దూర్మిక ప్రచుర శోభాపూర్ణవై వైళమే ధరణిన్ జేరగ రావె మా జనని ! యౌదార్యమ్ము దీపింప శాం కర జూటస్థలి వీడి రావె త్రిజగత్కళ్యాణి ! గంగాధునీ ! స్థిర దీక్షామతి నిన్ను గొల్తు పద మంజీర ధ్వని శ్రేణి పెం పరయన్ ప్రోద్యదభంగ చారు లహరీ వ్యాలోలవై సత్కృపా పరిపూర్ణత్వము జూపి యీ భువికి నంబా రావె ! జాగేల ? శాం కర జూటస్థలి వీడి రావె త్రిజగత్కళ్యాణి !

గడ్డిపూలు: ప్రయాణించే పుస్తకాలు

Sujata (noreply@blogger.com) — Thu, 25 Apr 2013 12:32:00 +0000

పుస్తకాలు - ఒక వ్యామోహం కొందరికి. వ్యసనం మరి కొందరికి. కొందరికి హస్త భూషణం. ఎవరింటికైనా వెళ్ళినపుడు వాళ్ళింట్లో పుస్తకాల షెల్ఫుల్ని బట్టి ఒక మంచి/చెడ్డ అభిప్రాయం ఏర్పరుచుకోవడం కూడా పరిపాటి. సోషల్ నెట్ వర్కింగ్ సైట్లలో పుస్తకాల గురించి చర్చలూ, విమర్శలూ, మెచ్చుకోలులూ, ప్రస్తావనలూ, నిరాశలూ, ప్రొమోషన్లూ, కొనుగోళ్ళూ - ఇవన్నీ మనకిపుడిపుడే అందుబాట్లోకి వస్తున్నాయి. ఏకంగా ప్రచురణకర్తలే వేదికల్ని

గడ్డిపూలు: గాంధీ, మై ఫాదర్

Sujata (noreply@blogger.com) — Mon, 22 Apr 2013 16:11:00 +0000

గాంధీ గారు - మహాత్ములు. దేశానికి అహింస అనే అజేయమైన ఆయుధాన్ని కనిపెట్టిచ్చిన శాస్త్రవేత్త. 200 సంవత్సరాలు విడదీస్తూ పాలిస్తూ, దేశాన్ని చిధ్రం చేసిన విదేశీ పాలన నుండీ, పేదా గొప్పా, పండిత పామరులనూ, స్త్రీలనూ, పురుషులనూ, వీరూ వారూ అన్న తేడా లేకుండా ప్రభావితం చేసి, స్వాతంత్ర్య పొరాటానికే దిశానిర్దేశం చేసి, జీవితాంతం ప్రజలకు ఆదర్శం గా నిలుస్తూ, మహాత్ముడై, జాతికి పిత యై, ఏకతాటి మీద స్వాతంత్ర్య

vsprabodha: మానవి – మరోని

vsprabodha — Sun, 21 Apr 2013 15:38:57 +0000

నేను

క్యా.. ర్..క్యా ర్..మనగానే..

రోహిణీ కార్తె ఎండలో వడగాల్పుల సుడులలా

చీ ..మళ్లీ ఆడపిల్లేనా ..తాత ఈసడింపు

దాని మొహం నాకు చూపొద్దు నాన్న హుంకరింపు

ఒక్క మగ నలుసునీ కనలేదు నాన్నమ్మ చిదరింపు

నేనింకా కళ్ళు తెరవనే లేదు

అమ్మ ఒడి వెచ్చదనం పరిచయమే కాలేదు

పురిటి రక్తపు మరకల్తోనే ..

గడప దాటించేసాడు నాన్న

కంఠం తెగిన పక్షిలా . ..

విరిగిన కెరటాల్ల్లా .. నేను

ఎదలో దాగిన తల్లి మనస్సు వెల్లువై ఉబికింది

నవమాసాలూమోసిన మమకారం కన్నిరై పారింది

కానీ, తప్పుచేసిన దానిలా మిన్నకుండిపోయింది

అరికాళ్ళకు చుట్టుకున్న ముళ్ళ తీగ తియలేని అశక్తతకు కుమిలిపోయింది

శిథిల వీణను మీటుతూ ఓ హృదయం ద్రవించింది

ఎవరైనా పెంచుకుంటారేమోనని వాకబు చేసింది

అంతా , ఆ.. ఆడపిల్లా.. మా కొద్దు అన్న మరుగుజ్జు వాళ్ళే..

అప్పుడు

ఏ చెత్త కుప్పలోనో .. మురికి గుంటలోనో ..

పడనియకుండా

ఏ కుక్కలకో..గద్దలకో..

ఆహారం కానీయకుండా

చిత్తకార్తెలో స్వాతి చినుకులా ఓ కరుణామయి

ఆమె మరోని అమృతమయి

కటిక పేదరాలే కాచ్చు

గుణ సంపన్నురాలు

నాగరికత తెలియక పోవచ్చు

కానీ మానవీయురాలు

పీలగా పిట్టలా ముది వయస్సులో ఉండొచ్చు

కానీ, ముడుతల ఆ ముఖకవళికలు ఔన్నత్యపు ఆభరణాలు

బలమైన సామాజిక నేపథ్యం లేకపోవచ్చు

కాని, తెలుసు అనుభవాల లోతుపాతులు

మానవ హక్కులేమిటో తెలియక పోవచ్చు

కానీ, వెదజల్లుతుంది మానవత్వపు పరిమళాలు

తనకి తినడాని తిండి లేకపోయినా

ఆవు పాలు కొని నా ఆకలి తీర్చింది

పాలు పడక నేను ఏడుస్తుంటే

పగలనక రాత్రనక హాస్పిటల్ చుట్టూతిప్పింది

నానా హైరానా పడింది

పొత్తిళ్ళలో పెట్టుకుని తల్లి ప్రేమను పంచింది

తన ఒంట్లో సత్తువ లేకున్నా .. కాయ కష్టం చేసింది

నా ఆలనా పాలనా చూసింది

కుటుంబం భూకంపాలు, సునామీలు సృష్టి స్తోంటే

నాపై ద్వేషం లావాలా మంచితనాన్ని దహించి వేయాలనియత్నిస్తుంటే

నా కోసం వారిని వదులుకుంది

పేగు బంధం కాక పోయినా

కంటిపాపలా రక్షణ కవచమై నిలిచింది

విలువకట్టలేని లేని వాత్సల్యం కురిపించింది

నాకొక ఉనికినిచ్చింది

విద్యాబుద్దులు నేర్పింది

శ్రమైక జీవన సౌందర్యం తెలిపింది

నా బతుకులో పచ్చదనం నింపింది

ఆమె ఋణం ఎలా తీర్చుకోను ?

నేనెలా తీర్చుకోను ?

ఏమిచ్చి తీర్చు కోగలను ?

ఊపిరి లేని ఊహల్లో ఊసుల్లో

నింపు కోవడం తప్ప

తొలకరిజల్లుకి పులకరించిన

పుడమి తల్లి మట్టివాసనల్ని వెదజల్లడంతప్ప

వి. శాంతి ప్రబోధ

(వాస్తవ సంఘటన కి అక్షర రూపం. మరోని నిజామాబాదు జిల్లా వర్నిలోని ఒక తండా నివాసి. దినసరి కూలి. అరవై ఏళ్ళు ఉండవచ్చు. ఆడపిల్ల అని ఎవరో వదిలించుకుంటే మానవత్వంతో పురిటి పసిగుడ్డుని తెచ్చి పెంచి పెద్ద చేసింది. ఆ పాపకి చైతన్య అని పేరు పెట్టింది. ఇప్పుడా అమ్మాయి ఆరవ తరగతి చదువుతోంది. ఈ పిల్ల విషయంలో తన స్వంత పిల్లలనుండి తీవ్ర వ్యతిరేకత ఎదుర్కోంది. మనుమరాలి వయస్సున్న ఆ పిల్ల భవిష్యత్ గురించి బెంగ పడుతోంది.

గడ్డిపూలు: నాణానికింకో వైపు - విశాఖపట్నం

Sujata (noreply@blogger.com) — Tue, 16 Apr 2013 09:02:00 +0000

వేసవిలో కష్టపడకుండా చెమట చిందించేయొచ్చు. గాఢ నిద్ర లోంచీ, వొళ్ళంతా, దిండంతా చెమటకి తడిచిన చెమ్మకి మెలకువ రావడం, మా వూరి స్పెషాలిటీ. ఏసీ లొచ్చి బ్రతికించాయి. డయాబెటీస్ ఉన్నవాళ్ళకి ఈ విపరీతమైన ఉక్క పోత ప్రాణసంకటం. చండీదాస్ నవలల్లో విశాఖ తీరం అందాల్ని గుర్తు తెచ్చుకుందుకు.. మహరాణీపేట లేడీస్ హాస్టల్ డౌను రోజుల్ని నెమరు వేసుకుందుకూ బీచీకి కారు లో షికారు పోయేరు. అద్దం నిండా ఉప్పుగాలి చెమ్మ. ఇదీ మా