కూడలి / జాలపత్రికలు

Welcome to Avakaaya.com: 'తెలుగు విలన్లు' కావలెను

దుర్భిణి (durbhini@rediffmail.com) — Wed, 16 May 2012 08:16:56 +0000

కళలకి, కళాకారులకి భాష, ప్రాంతీయ బేధాలు ఉండవు, ఉండకూడదు అని అంటారు. కానీ, సినిమాను ఒక కళగాను, సినిమా నిర్మాణాన్ని సృజనాత్మక కళగాను భావించేవారు మాత్రం, ప్రస్తుతం తెలుగులో విచ్చలవిడిగా సాగుతున్న పరభాషా నటీనటుల దిగుమతిని ఖండించి తీరతారు. కనీస భాషా పరిజ్ఞానం లేకుండా, తెరపై వారి హావభావ విన్యాసాలని గమనిస్తే, ఎవరికైనా చిరాకు వేసేది తథ్యం.

కాలానుగుణంగా మారిన పరిస్థితులు, మారుతున్న ఇతివృత్తాలు సాకుగా తీసుకొని, కొత్త ముఖాల కోసం మన నిర్మాతలు చేసే అన్వేషణ ఉత్తరాది నుండి చేసుకునే దిగుమతులతో ఆగుతుంది. పరిస్థితులు ఇలాగా కొనసాగితే, ఒకానొకనాడు తెలుగు సినిమాలలో తెలుగువారు ఉండేవారు అని చెప్పుకోవాల్సిన దుస్థితి కూడా వచ్చి తీరుతుంది.

కళాత్మక ప్రతిరూపాలుగా చెప్పుకునే మన సగటు సినిమాల్లో హీరోయిన్ పాత్రకుండే పరిధులు తెలుసు కాబట్టి, ఉత్తరాది నుంచి దిగుమతి చేసుకునే హీరోయిన్ల గురించి అంత బెంగ పడాల్సిన పని లేదు. కేవలం అందాల ప్రదర్శనకు మాత్రమే పరిమితమయ్యే పాత్రలే. కాని, ప్రతినాయకుడి పాత్రల కోసం కూడా మన నిర్మాతలు పరభాషా నటుల కోసం ముఖ్యంగా ఉత్తరాది నటుల కోసం వెంపర్లాడటం అర్ధంకాని విషయం.

ఒకప్పుడు నాయకుడికి ధీటుగా ప్రతినాయక పాత్రలో అశేషజనావళిని రంజింప జేసిన గోవిందరాజుల సుబ్బారావు, ఆర్.నాగేశ్వరరావు, ఎస్వీ రంగారావు, నాగభూషణం, సత్యనారాయణ, రావుగోపాలరావు, రాజనాల, ప్రభాకరరెడ్డి, నూతన్ ప్రసాద్, కోట శ్రీనివాసరావు లాంటి తెలుగు పేర్లు వెండితెరపై చూసి చాలా కాలమే అయ్యింది.

ఇప్పుడు సాయాజి షిండెలు, అశుతోష్ రాణాలు, అశీష్ విద్యార్ధిలు, ముఖేష్ ఋషి లాంటి పేర్లే కనిపిస్తున్నాయి. వీరి నటనను తక్కువ చేసి చెప్పటమైతే కాదు కానీ, ఆ మాత్రం నటులు మన తెలుగులో లేరా అని అనుమానం వస్తుంది. వీరి కోవలో వస్తున్న ప్రదీప్ రావత్ లు, రాహుల్ దేవ్ వంటి మరెందరో విగ్రహం పుష్టి, నైవేద్యం నష్టి మాత్రమే.

ఒకప్పటి ఎస్వీరంగారావు లేదా ఇప్పటి ప్రకాష్ రాజ్ తరహా ప్రతినాయకులు ఆంద్రదేశంలో లేరనే ఒప్పుకోవాలేమో!

పుస్తకం: అనువాదకుడి మరణం

అతిథి — Wed, 16 May 2012 01:30:10 +0000

వ్రాసిన వారు: తమ్మినేని యదుకులభూషణ్ ******** కేశవరావు గారి సంస్మరణలో … జీవితంలో మనం నమ్మలేని విషయాలు ఎన్నో, అలాగే , మన సన్నిహితుల మరణం. మనమెంతో ప్రేమించిన వారిని మృతి, మెరుపులా ఒక్కసారి కబళించి, కేవలస్మృతిగా మార్చివేస్తే మనం చేష్టలుడిగి చూస్తూ ఉండిపోతాము. ద్రవించి పోతున్న మన హృదయంలో వారి జ్ఞాపకం మాత్రం అస్తమించే సూర్యబింబంలా సజీవంగా నిలిచి పోతుంది. హిందూపురంలో అనువాదాల కర్మాగారం ఒక పనివాడి చేతిలో ఉందని తెలిసి ఆశ్చర్యపోయాను, అదృష్ట వశాత్తు [...]

Welcome to Avakaaya.com: ధూపం

Viswa (viswak2006@rediffmail.com) — Tue, 15 May 2012 08:30:08 +0000

కసిదీరా మూడు దమ్ముల్లో

కాల్చిపారేసిన సిగరెట్టు

యాష్ ట్రేలో ఆఖరి శ్వాస వదులుతుంది

దీని త్యాగాన్ని ఊరకే పోనీను.

ఊపిరితిత్తుల్లో భద్రంగా దాచుకుంటాను.

స్లో మోషన్ లో చావును అనుభవిస్తున్నా

జాస్మిన్ నవ్వు నాకింకా గుర్తున్నదంటే

గ్లాసులా తెరుచుకున్న గొంతులో

గిరికీలు కొడుతున్న షివాస్ రీగల్ కారణం కావొచ్చు

సిల్లీగా ఊదిన సిగరెట్ పొగా కావొచ్చు.

పాయిజన్ పరిమళంకన్నా మత్తెక్కించే రాత్రి నిషా

పరస్పర పరామర్శల తర్వాత

సీసాలా పారదర్శకమైనప్పుడు

సానికొంపలా తెరుచుకున్న ఆకాశంలోకి

పగలబడి నవ్వుకుంటూ

సూర్యుడిలా బయటకు వచ్చి

మళ్ళీ సూర్యుడిలానే లోపలికీ వెళ్తాను

ప్రపంచమంత యాష్ ట్రేలో దగ్ధమౌతూ

చితాభస్మాన్ని చీకటికి పూస్తూ....

పుస్తకం: కవిత్వం:కొన్ని ఆలోచనలు

అతిథి — Tue, 15 May 2012 04:30:24 +0000

వ్యాసం వ్రాసిన వారు: ఇంద్రాణి పాలపర్తి *********** పదాలు అటూ ఇటూ పరుగులు తీస్తాయి అర్ధాలు ఎటెటో దిక్కులు చూస్తాయి ఆలోచనలు ముందుకి వెనక్కి వూగిసలాడతాయి చివరికి,శూన్యంలోంచి పువ్వులు రాలుతాయి అప్పుడేం జరుగుతుంది? ఒక కవిత పుడుతుంది. పుట్టగానే అది పరిమళిస్తుంది. అంత మంచి కవిత,కాల ప్రవాహానికి ఎదురీది కలకాలం గుర్తుండిపోయే కవిత రాయాలంటే కవికి ఎటువంటి మానసిక స్థితి ఉండాలి? ఎలాంటి శిక్షణ కావాలి? ఇవన్నీ కవిత్వాన్ని చదువుతూ లేక రాస్తూ ఉన్నవారికి కలగాల్సిన అనుమానాలే,సందేహం [...]

పుష్కరిణి: శ్రీ నందన వైశాఖ సంపాదకీయం

pushkarinee — Tue, 15 May 2012 04:29:45 +0000

మే 2012 సంచిక

ఆంతరిక ప్రపంచమే సత్యము

అందఱము నొక ప్రపంచములోననే జీవించుచున్నామని తలపోయుచున్నారము. కాని చూచుచున్నది ఒక్క ప్రపంచమునే అయినను అందఱము దాని నొక్కతీరుగనే అర్థము చేసికొనుట లేదు. కాబట్టియే దృశ్యమాన ప్రపంచమును గూర్చి మనందఱి భావము లొక్కవిధముగా లేవు. చూచుచున్నది కన్నులని మన భావన. కాని వాస్తవముగా కన్నుల ద్వారమున మనస్సే చూచుచున్నది. కన్నులను సాధనములుగా గైకొని మనస్సే వాని స్వరూపమును అంచనా కట్టుచున్నది మఱియు భాష్యము చెప్పుకొనుచున్నది. లేనియెడల కన్నులు మూసికొన్నప్పుడు అంతకు ముందెన్నడును కన్నులు చూడని దృశ్యములేల మనస్సునకు కానరావలె ? అపరిచిత వ్యక్తి నొక చిన్నబిడ్డ అంకుల్ అని పిలచును. మనమాతనిని దొంగగా చూచెదము. తేడ ఎచ్చట కలదు ? మనలోననే ! ఏలన, నిజమైన దొంగ మనలో నున్నాడు. మన భావములలోను, అనుభవములలోను ఉన్నాడు. చిన్నబిడ్డకు మట్టుకు అందఱిలోను అంకుల్స్ మాత్రమే ఉన్నారు.

అట్లే ఒకే వ్యక్తి ఒకఱికి కుమారుడుగా, మఱియొకఱికి భర్తగా, వేఱొకఱికి అన్నగా, ఇంకొకఱికి శిష్యుడుగా, మఱియొకఱికి గురువుగా, వేఱొకఱికి యజమానుడుగా కానవచ్చుటయు మానసిక ప్రపంచమునకు సంబంధించిన విషయమే కదా ! లేనిచో ఆఱడుగులు ఎదిగిన వ్యక్తి ఒకఱికి తన ముద్దుల చిన్నిబిడ్డగా గోచరించుట ఏమి ? ఆతడు తిండి తినకుండ ఆఫీసునకు వెళ్ళినాడని ఆతని తల్లిదండ్రులింటివద్ద ఆందోళన చెందుట యేమి ? మఱి ఈ భావములు వాస్తవములా ? మన భ్రమలా ? అని ప్రశ్నించినచో - ఇవి యొక విధముగా వాస్తవములున్ను, మఱియొక విధముగా భ్రమలున్ను అని సమాధానము చెప్పవలసియుండును. ఈ భావములకు మూలమైన వాస్తవములు గతించిపోయినవగుటచే, అవి యిప్పుడు మన జ్ఞాపకములలో తప్ప ప్రత్యక్షమైన ఉనికిలో లేకపోవుటచే నివి భ్రమప్రాయములే. కానీ యేవి లేక, వర్తమానమును గానీ, భవిష్యమును గానీ నిశ్చయింపలేమో, యేవి లేక కార్యాచరణమునకు కడంగలేమో అవి భ్రమలెట్లగును ? వాస్తవములే అగును. మతి గల ప్రతి మానవుని భావములు ఎంతయోకొంత సత్యమే. కనుక మన మనో ప్రపంచము కూడ సత్యమే. నిజమునకిది బాహ్యప్రపంచము కంటెను ఎక్కువ సత్యము. ఏలన, దీని ఆలంబనము లేకుండ మనము బాహ్యప్రపంచమును అర్థము చేసికొనజాలము.

మన మనస్సే తదుపరిదశలో వాక్కగుచున్నది. వాక్కు చేష్టలగుచున్నది. చేష్టలు మన స్వభావమగుచున్నవి. మన స్వభావమే మన భవిష్యద్ గతిని నిర్ణయించుచున్నది. కనుక వర్తమాన వాస్తవమనియు, జీవితమనియు మనము భావించుచున్నవి యెల్ల, నిజమునకు ఒకప్పటి మనోభావముల ఫలితములే అయియున్నవి. అవ్యక్తము నుండియే వ్యక్తము ప్రభవించుచున్నది గానీ వ్యక్తము నుండి అవ్యక్తము ప్రభవించుట యెన్నడును లేదు. ఆంతరిక ప్రపంచమే ఆ అవ్యక్తస్వరూపము. మనస్సు సంకల్పించిన తరువాత ఆ సంకల్పమే బాహ్యవస్తుసంచయముగా, శారీరిక మార్పులుగా, అనుభవములుగా పరిణతమగుచున్నది. చేయు పని ఒక్కటియే అయినను, లోపలి సంకల్పపు మంచిచెడ్డలను బట్టియే వానికి తప్పొప్పులేర్పడుచున్నవి. ఆ తప్పొప్పులను బట్టి దండనములును, బహుమానములును సంప్రాప్తించుచున్నవి. పూర్వజన్మలో అందమైన సంకల్పములు గలవారు ఈ జన్మలో అందముగా జన్మించుచున్నారు. అప్పుడు వికారపు సంకల్పములు గలవారిప్పుడు వికారముగా జన్మించుచున్నారు. ఇది భగవంతుని ప్రత్యక్షకర్మ కాదు. మనస్సు తదుపరిదశలో సహజముగా సంతరించుకొను స్వరూపమే.

లోకసాధారణ జీవనమున మనుజులు "నిజము చెప్పుము, నీ యథార్థాభిప్రాయమును బయటపెట్టుము" అని ఇతరులను నిలదీయుట ద్వారా ఏమని ఉద్దేశించుచున్నారు ? బాహ్యముగా వ్యక్తమగుచున్నదానితో తాము సంతుష్టులగుటలేదనియే ! తమకు లోగుట్టు సైతము కావలెననియే ! లోపలి స్వభావము సత్యమనియే ! కనుక బాహ్యప్రపంచమెంత నిఖారసుగా కనిపించినను అది పర్యవసానరూపమే తప్ప మూలము కాదనియు, యథార్థమైన మూలము మనస్సే అనియు గుఱుతెఱిగి మానవుడు ఆ ఆంతరిక ప్రపంచమును పరిశుద్ధముగా నుంచుకొనుట నభ్యసింపవలెను.

--సంపాదకుడు

పుష్కరిణి: శ్రీ లక్ష్మీ అష్టోత్తర శత నామస్తోత్రము

pushkarinee — Mon, 14 May 2012 14:47:17 +0000

దేవ్యువాచ

దేవదేవ! మహాదేవ! త్రికాలజ్ఞ! మహేశ్వర!
కరుణాకర దేవేశ! భక్తానుగ్రహకారక! ||
అష్టోత్తర శతం లక్ష్మ్యాః శ్రోతుమిచ్ఛామి తత్త్వతః ||

ఈశ్వర ఉవాచ

దేవి! సాధు మహాభాగే మహాభాగ్య ప్రదాయకమ్ |
సర్వైశ్వర్యకరం పుణ్యం సర్వపాప ప్రణాశనమ్ ||
సర్వదారిద్ర్య శమనం శ్రవణాద్భుక్తి ముక్తిదమ్ |
రాజవశ్యకరం దివ్యం గుహ్యాద్-గుహ్యతరం పరమ్ ||
దుర్లభం సర్వదేవానాం చతుష్షష్టి కళాస్పదమ్ |
పద్మాదీనాం వరాంతానాం నిధీనాం నిత్యదాయకమ్ ||
సమస్త దేవ సంసేవ్యమ్ అణిమాద్యష్ట సిద్ధిదమ్ |
కిమత్ర బహునోక్తేన దేవీ ప్రత్యక్షదాయకమ్ ||
తవ ప్రీత్యాద్య వక్ష్యామి సమాహితమనాశ్శృణు |
అష్టోత్తర శతస్యాస్య మహాలక్ష్మిస్తు దేవతా ||
క్లీం బీజ పదమిత్యుక్తం శక్తిస్తు భువనేశ్వరీ |
అంగన్యాసః కరన్యాసః స ఇత్యాది ప్రకీర్తితః ||

ధ్యానమ్

వందే పద్మకరాం ప్రసన్నవదనాం సౌభాగ్యదాం భాగ్యదాం
హస్తాభ్యామభయప్రదాం మణిగణైః నానావిధైః భూషితామ్ |

భక్తాభీష్ట ఫలప్రదాం హరిహర బ్రహ్మాధిభిస్సేవితాం
పార్శ్వే పంకజ శంఖపద్మ నిధిభి యుక్తాం సదా శక్తిభిః ||

సరసిజ నయనే సరోజహస్తే ధవళ తరాంశుక గంధమాల్య శోభే |
భగవతి హరివల్లభే మనోజ్ఞే త్రిభువన భూతికరి ప్రసీదమహ్యమ్ ||

ఓం ప్రకృతిం, వికృతిం, విద్యాం, సర్వభూత హితప్రదామ్ |
శ్రద్ధాం, విభూతిం, సురభిం, నమామి పరమాత్మికామ్ || 1 ||

వాచం, పద్మాలయాం, పద్మాం, శుచిం, స్వాహాం, స్వధాం, సుధామ్ |
ధన్యాం, హిరణ్యయీం, లక్ష్మీం, నిత్యపుష్టాం, విభావరీమ్ || 2 ||

అదితిం చ, దితిం, దీప్తాం, వసుధాం, వసుధారిణీమ్ |
నమామి కమలాం, కాంతాం, క్షమాం, క్షీరోద సంభవామ్ || 3 ||

అనుగ్రహపరాం, బుద్ధిం, అనఘాం, హరివల్లభామ్ |
అశోకా,మమృతాం దీప్తాం, లోకశోక వినాశినీమ్ || 4 ||

నమామి ధర్మనిలయాం, కరుణాం, లోకమాతరమ్ |
పద్మప్రియాం, పద్మహస్తాం, పద్మాక్షీం, పద్మసుందరీమ్ || 5 ||

పద్మోద్భవాం, పద్మముఖీం, పద్మనాభప్రియాం, రమామ్ |
పద్మమాలాధరాం, దేవీం, పద్మినీం, పద్మగంధినీమ్ || 6 ||

పుణ్యగంధాం, సుప్రసన్నాం, ప్రసాదాభిముఖీం, ప్రభామ్ |
నమామి చంద్రవదనాం, చంద్రాం, చంద్రసహోదరీమ్ || 7 ||

చతుర్భుజాం, చంద్రరూపాం, ఇందిరా,మిందుశీతలామ్ |
ఆహ్లాద జననీం, పుష్టిం, శివాం, శివకరీం, సతీమ్ || 8 ||

విమలాం, విశ్వజననీం, తుష్టిం, దారిద్ర్య నాశినీమ్ |
ప్రీతి పుష్కరిణీం, శాంతాం, శుక్లమాల్యాంబరాం, శ్రియమ్ || 9 ||

భాస్కరీం, బిల్వనిలయాం, వరారోహాం, యశస్వినీమ్ |
వసుంధరా, ముదారాంగాం, హరిణీం, హేమమాలినీమ్ || 10 ||

ధనధాన్యకరీం, సిద్ధిం, స్రైణసౌమ్యాం, శుభప్రదామ్ |
నృపవేశ్మ గతానందాం, వరలక్ష్మీం, వసుప్రదామ్ || 11 ||

శుభాం, హిరణ్యప్రాకారాం, సముద్రతనయాం, జయామ్ |
నమామి మంగళాం దేవీం, విష్ణు వక్షఃస్థల స్థితామ్ || 12 ||

విష్ణుపత్నీం, ప్రసన్నాక్షీం, నారాయణ సమాశ్రితామ్ |
దారిద్ర్య ధ్వంసినీం, దేవీం, సర్వోపద్రవ వారిణీమ్ || 13 ||

నవదుర్గాం, మహాకాళీం, బ్రహ్మ విష్ణు శివాత్మికామ్ |
త్రికాలఙ్ఞాన సంపన్నాం, నమామి భువనేశ్వరీమ్ || 14 ||

లక్ష్మీం క్షీరసముద్రరాజ తనయాం శ్రీరంగధామేశ్వరీమ్ |
దాసీభూత సమస్తదేవ వనితాం లోకైక దీపాంకురామ్ ||
శ్రీమన్మంద కటాక్ష లబ్ధ విభవ-బ్రహ్మేంద్ర గంగాధరామ్ |
త్వాం త్రైలోక్య కుటుంబినీం సరసిజాం వందే ముకుందప్రియామ్ || 15 ||

మాతర్నమామి! కమలే! కమలాయతాక్షి!
శ్రీ విష్ణు హృత్-కమలవాసిని! విశ్వమాతః!
క్షీరోదజే కమల కోమల గర్భగౌరి!
లక్ష్మీ! ప్రసీద సతతం సమతాం శరణ్యే || 16 ||

త్రికాలం యో జపేత్ విద్వాన్ షణ్మాసం విజితేంద్రియః |
దారిద్ర్య ధ్వంసనం కృత్వా సర్వమాప్నోత్యయత్నతః |
దేవీనామ సహస్రేషు పుణ్యమష్టోత్తరం శతమ్ |
యేన శ్రియ మవాప్నోతి కోటిజన్మ దరిద్రతః || 17 ||

భృగువారే శతం ధీమాన్ పఠేత్ వత్సరమాత్రకమ్ |
అష్టైశ్వర్య మవాప్నోతి కుబేర ఇవ భూతలే ||
దారిద్ర్య మోచనం నామ స్తోత్రమంబాపరం శతమ్ |
యేన శ్రియ మవాప్నోతి కోటిజన్మ దరిద్రతః || 18 ||

భుక్త్వాతు విపులాన్ భోగాన్ అంతే సాయుజ్యమాప్నుయాత్ |
ప్రాతఃకాలే పఠేన్నిత్యం సర్వ దుఃఖోప శాంతయే |
పఠంతు చింతయేద్దేవీం సర్వాభరణ భూషితామ్ || 19 ||

ఇతి శ్రీ లక్ష్మీ అష్టోత్తర శతనామ స్తోత్రం సంపూర్ణమ్

పుస్తకం: హరిశంకర్ పార్శాయి రచనల ఆడియో

Purnima — Mon, 14 May 2012 00:30:44 +0000

హరిశంకర్ పార్శాయి (1924-1995) ప్రఖ్యాత హింది రచయిత. వ్యంగ్య, హాస్య రచనలకు వీరు పెట్టింది పేరు. సరళంగా, సూటిగా ఉండే వీరి శైలి, సమకాలీన సామాజిక, రాజకీయ పరిస్థితుల తమ కలమనే కొరడా ఝులిపించింది. సాహిత్య అకాడెమీ అవార్డు గ్రహీతలు. వీరి వ్యంగ్య రచనల సంకలనం ఎలా చేతజిక్కిందో తెలీదు గానీ, చిక్కిన కొన్ని గంటల్లోనే పార్శాయిగారి సాహిత్యపు చినుకులు తడిసి ముద్దైయ్యాను. ప్రేమ్‍చంద్, గుల్జార్ కథలు, హరివంశ్‍ రాయ్ బచ్చన్ కవితలు తప్పించి హింది సాహిత్యంతో [...]

Welcome to Avakaaya.com: పార్లమెంటుకు షష్టిపూర్తి

IVNS (ivnsraju65@gmail.com) — Sun, 13 May 2012 16:25:45 +0000

లాలూలు చిదంబరాలు

ప్రణబ్లు శరద్ పవార్లు

రేఖలు జయబాధుర్లు

జయప్రదలు విజయశాంతులు

పండగ చేసుకున్నారీ వేళ

ఇంతలో కొత్తగా వచ్చాడు సచిన్

అంతకు ముందే ఉన్నాడు అజహరుద్దీన్

పార్లమెంటు కేంటీన్ లో అరవై ఏళ్ల రుచులు

కొసరి కసరి వడ్డించారు అందరకూ

ముఖ్యంగా పాత్రికేయులకు

బాగా తిని బాగా రాస్తారని

అరవై ఏళ్ల పార్లమెంటు ఖర్చు కనీసం

అరవై వేల భారతీయుల

అగచాట్లు తీర్చిందో పెంచిందో

అడిగి మాత్రం ప్రయోజనం లేదు కాని

అందరికీ తెలుసు అరవైల వరకూ మినహాయిస్తే

అందరూ గత ఏభై ఏళ్లలో ఏమ్పీలై బీదోళ్ళుగా మిగలలేదు

ఎంపీ కావాలంటే

ఎంత కావాలో మాత్రం

ఎవర్ని అడిగినా ఈ అరవై ఏళ్లలో

ఎంచక్కా తెలిసిపోద్ది

పార్లమెంటు షష్టి పూర్తి పీటలపై

పారదర్శకంగా సోనియా రాజీవుని

పుత్తడి ప్రతిమతో కూర్చొని

లౌకిక పురోహితుడు కాకి అరుపులను

కూడా చేర్చి అన్ని దేశ భాషలలో

చదివే మంత్రోచ్ఛారణ మధ్య

పరమ పవిత్రంగా జరిగి పోయింది

పుస్తకం: మావోయిస్టుల పోరాటానికీ, ఆదివాసీల సమస్యలకు అద్దం పట్టే పుస్తకం

అతిథి — Sun, 13 May 2012 01:30:40 +0000

వ్యాసం వ్రాసిన వారు: దివ్యప్రతిమ కొల్లి ******* మావోయిస్టుల పోరాటానికీ, ఆదివాసీల సమస్యలకు అద్దం పట్టే పుస్తకం Broken Republic – by Arundhati Roy ఆ మధ్య హైదరాబాదు పుస్తక ప్రదర్శనలో అరుంధతి రాయ్ వ్రాసిన Broken Republic పుస్తకం చూసాను. పేజీలు తిప్పుతూండగా ముందుగా ఆదివాసీల నృత్యాలు, మైనింగ్ కొంపనీలు, కాలుష్యం వల్ల ఎండిన ఆకుల ఫొటోలు వాటి కింద ఆ ఫొటోల గురించి వివరణ కనిపించాయి. ఆ ఫొటోలు చుసిన తర్వాత ఆ [...]

కౌముది మాసపత్రిక: మాతృదేవోభవ

Sat, 12 May 2012 23:23:58 +0000

మాతృదేవోభవ

కౌముది మాసపత్రిక: కౌముది - మే 2012 సంచిక విడుదలైంది

Sat, 12 May 2012 23:23:05 +0000

కౌముది -మే 2012 సంచిక విడుదలైంది

Welcome to Avakaaya.com: నిన్ను చూసినంతనే

గోపీనాథ శర్మ (gopinatha_sarma@yahoo.com) — Sat, 12 May 2012 16:01:55 +0000

నిన్ను చూసినంతనే శిశిరంలో వసంతం
జ్ఞాపకాల గుబురులో ఆకుపచ్చని ప్రశాంతం       ||నిన్ను||

ఆ ఆకసాన తేలు జాబిలికి చాలు ఒక పున్నమి
నా జాలితనము కోరునే ప్రతిరోజు వెన్నలని
ఇది వరమో శాపమో లేక సుమశరుని జాలమో!
సిరిమల్లె మురిసి విరిసేటి మధుర కాలమో!        ||నిన్ను||

అలలేని సాగరమా నీవు! మేఘాలు చూడని సౌందర్యమా!
నునులేత చివురుల ముద్దులిడే మంచుముత్యమా!
ఇది కన్న కలనా విన్న కథనా లేక జన్మజన్మల స్మృతినా?
సెలయేటి నీటి పాటలో కదిలే వర్షగీతమా?         ||నిన్ను||

కొలనులోని కలువకు ఆ నీరే అద్దమా!
ఒక చూపురాయి వేసినంతనే చెదిరేది అందమా?
నిష్పల ఎడారి దారిలో ఏలనో పూల నర్తనం?
కశ్మలమంటని గుండె లోతులో కన్నీటి వర్తనం!    ||నిన్ను||

Welcome to Avakaaya.com: వైకుంఠపాళీ - ఎనిమిదవ భాగం

Raghothama Rao (raghu.cdp@gmail.com) — Fri, 11 May 2012 04:47:41 +0000

గతవారం: సుబ్రహ్మణ్యం అనే పదహారేళ్ళ యువకుణ్ణి తీసుకువచ్చిన శర్మ ఆ అబ్బాయి తన తండ్రి గురువుగారి మనవడిగా సుమతికి పరిచయం చేస్తాడు. ఆ అబ్బాయికి పౌరోహిత్యం నేర్పించడానికి తీసుకువచ్చానని చెబుతాడు. సుబ్రహ్మణ్యం శర్మ ఆశించిన విధంగా ఆసక్తి చూపకపోవడంతో సుమతిని కారణాల్ని కనుక్కోమంటాడు. సుమతి ఎన్నోవిధయం ఇష్టాయిష్టాలతో ప్రమేయం లేకుండా అతనికి పౌరోహిత్యం నేర్పిస్తానని పట్టుబడతాడు కేశవశర్మ. దాంతో సుమతి ఆందోళనకు గురౌతుంది. మరోవైపు ఉద్యోగం పోగొట్టుకున్న అనంత్ దిగాలుగా కాలం గడుపుతుంటాడు.

తన వొళ్ళో తలపెట్టి పడుకున్న అనంత్ ను జోకొడుతోంది రంజని.

“నాలుగు నెలల క్రితం ఇలాంటి దృశ్యమే ఉండింది. అనంత్ పనిచేస్తున్న కంపెనీ మూతపడి పోయిందని తెలిసినప్పుడు జరిగిన రభస గుర్తుకొస్తోంది. అప్పట్లో ఉన్న అలజడి ఇప్పుడు తనలో లేదు. ఈ ఓరిమి ఎక్కడినుంచి వచ్చింది? నాలుగు నెలల్లో ఇంతలా మారడం ఓ మనిషికి సాధ్యమా? ఇప్పుడు అనంత్ ను చూస్తుంటే కోపం రావడం లేదు. ఓ నాన్న తన కష్టార్జితంతో కొనిచ్చిన ఖరీదైన కలాన్ని ఎక్కడో పారేసుకొచ్చిన కుర్రవాణ్ణి లాలించి, ధైర్యం చెప్పే తల్లిలా ఉంది తన మనసు.”

మళ్ళీ తల్లి పోలిక రావడంతో లోలోపలే ఉలిక్కిపడింది రంజని – “పావని తనను అమ్మతో పోల్చింది. ఇప్పుడు తన మనసు తనే తల్లితో పోల్చుకొంటోంది. ఏమిటీ తల్లిదనం? నాలుగు నెల్ల క్రితం పోగొట్టుకున్నానని బాధపడింది దీని కోసమేగా!” – రంజని మనసులో ఆలోచనల పరంపర సాగిపోతూనే ఉంది.

“నువ్వలా సైలెంటుగా ఉంటే నీకు కోపమొచ్చిందేమోనని నాకు భయం.” అన్నాడు అనంత్. తనని తాను ఇంకా ముణగదీసుకుని పడుకున్నాడు.

“నాకెలాంటి కోపం లేదుగా! నువ్వు పడుకొన్నావేమోనని ఊరకేవున్నా!” అంది రంజని.

“లేదు. నాకు నిద్ర రావడం లేదు. ఏదైనా మాట్లాడు. ప్లీజ్!” అన్నాడు అనంత్.

కంపెనీ నుండి బైటపడి ఇంటికి వచ్చినరోజు నుండీ రంజనితో మాట్లాడే ప్రతి వాక్యం చివరా “ప్లీజ్” చేర్చడం అలవాటైపోయింది అనంత్ కు. ఆ రెండక్షరాల్లో అతని మనసు, దేహంలో పేరుకుపోయిన నిస్సహాయత ప్రతిధ్వనిస్తోంది.

“కాలేజ్ లో నాకు సుత్తి రంజని అనే టైటిలుండేది. అదిప్పుడు పనికొస్తోంది.” అంది రంజని.

“ఊ…” అన్నాడు అనంత్.

గొంతు సవరించుకుని “ఆన్ ద పాపులర్ డిమాండ్ ఆఫ్ అవర్ లిజనర్స్…వుయ్ ఆర్ బ్రింగింగ్ టు యూ సమ్ బోన్ టికిలింగ్ జోక్స్…ఎంజాయ్ గైస్..” అని గట్టిగా అరిచింది రంజని. అనంత్ కూడా నవ్వాడు. “ఇంకా జోకే చెప్పలేదు అప్పుడే నవ్వితే ఎట్లా లిజనర్…సేవ్ యువర్ లాఫ్….హియర్ వుయ్ గో…” అని మళ్ళీ అరిచింది రంజని.

“ముగ్గురు ఫ్రెండ్స్ ఎడారిలో చిక్కుకుపోయారు. వాళ్ళకి ఓ మ్యాజిక్ లాంప్ దొరికింది. దాంట్లో నుండి ఓ భూతం బైటకొచ్చి ఆ ముగ్గుర్నీ ఒక్కో కోరిక కోరుకోమంది. మొదటివాడు ఇంటికెళ్ళిపోవాలన్నాడు. వూ..ఫ్…వెళ్ళిపోయాడు. రెండో వాడూ అదే కోరుకొన్నాడు. వాడూ వెళ్లిపోయాడు. అప్పుడు మూడో వాడూ ’భూతం! భూతం! ఒక్కణ్ణైపోయి బోర్ కొడ్తోంది. నా ఫ్రెండ్స్ ను ఇక్కడకు పిలిపించు’ అన్నాడు.”

“ఓల్డ్ జోక్!” అన్నాడు అనంత్.

“ఓ..రియల్లీ! ఓకే…హియర్ వుయ్ గో ఫర్ ద సెకండ్ జోక్…బిల్ గేట్స్ చచ్చి పైకిపోయాడు. అక్కడన్న దేవత ఒక పెద్ద స్క్రీన్ పై రెండు లోకాల్ని చూపించి నీకేది కావాలో కోరుకో అంది. గేట్స్ బాగా చూసాడు. రెండో లోకం బ్యూటిఫుల్గా కనబడింది. ’ఇదేం లోకం?’ అన్నాడు. ’నరకం’ అంది దేవత. ’రియల్లీ! నరకమంటే భయంకరంగా వుంటుందనుకొన్నానే ఇట్స్ లుకింగ్ ఫెంటాస్టిక్. నేనక్కడికే వెళ్తా’ అన్నాడు. బిల్ వెళ్ళి నరకంలో పడ్డాడు. అది నిజంగానే భయంకరంగా ఉంది. అక్కడున్న ఓ యమకింకరుణ్ణి పట్టుకొని ’బాస్! ఇటీజ్ రియల్లీ హారిబుల్ ఓవర్ హియర్. ఆ దేవత చూపించిన స్క్రీన్లో నరకం బ్యూటిఫుల్గా కనబడిందే!’ అన్నాడు. దానికి ఆ కింకరుడు నవ్వి ’బాస్! నువ్వు చూసింది మా స్క్రీన్ సేవర్ని’ అని కెవ్వుమని కేకలేస్తున్న గేట్స్ ను తోసుకొంటూ పోయాడు.”

“హాహాహా…బాగుంది. వన్ మోర్!” అన్నాడు అనంత్.

“కొన్ని రోజులు నరకంలో ఉన్న గేట్స్ స్వర్గాని కెళ్ళాడు. అక్కడున్న దేవదూత గేట్స్ ను పెద్ద తోటలోకి తీసుకెళ్ళింది. అక్కడంతా పాలరాతి జారుడుబండలు ఉన్నాయి. బిల్ గేట్స్ కి జారుడుబండలంటే చాలా ఇష్టం. వెంటనే ఒక పేద్ద జారుడుబండ ఎక్కి జర్రున జారాడు. ఆ బండ చివరికి వస్తుండగా గేట్స్ పిర్రకు ఒక చిన్న రాతి ముక్క గీసుకుపోయింది. చాలా బాధతో గట్టిగా అరిచి ’వాట్ ఈజీదిస్ ఏంజెల్ గారూ!” అన్నాడు. ’ఓహ్! సారీ సర్! ఐ థింక్ ఇట్స్ ఏ స్మాల్ బగ్ ఆన్ ఎ బిగ్ ఫాల్. ఐ విల్ ఫిక్సిట్ మిస్టర్ గేట్స్’ అందా ఏంజెల్.”

అనంత్ గట్టిగా నవ్వాడు.

“నీకు అటల్ బిహారీ వాజపేయీ, జనరల్ ముషర్రాఫ్ జోక్ తెలుసా?” అంది.

పుస్తకం: Tree, My Guru పరిచయం

అతిథి — Fri, 11 May 2012 01:30:03 +0000

వ్యాసం వ్రాసిన వారు: కే.చంద్రహాస్ ****** (కేశవరావు గారు మే 6న కన్ను మూశారు. వారి మృతితో మనం ఒక మంచి అనువాదకుణ్ని కోల్పోయాం. ఇస్మాయిల్ కవితలకు ఆయన చేసిన అనువాదం Tree,My Guru. ఆ పుస్తకం గురించి ఒక చిన్న వ్యాసం.) కవిత్వం అంటే చిక్కదనం. ఒక మాటకూడా ఎక్కువ వుండదు. భావం విశాలం, అప్పుడప్పుడూ నిగూఢం, నిక్షిప్తం. కవి రాసిన అక్షరాలకు రెక్కలొచ్చి, దూరతీరాలకు ప్రయాణం చేస్తాయి. కొత్త కొత్త అందాలని సంతరించుకుంటాయి గేయాలు. [...]

Welcome to Avakaaya.com: ఎక్కడ నీ చిరునామా?

swatee sripada (swatee53@gmail.com) — Thu, 10 May 2012 10:51:20 +0000

నిశ్శబ్దంగా నీ సంతకం
చరిత్ర అలల పల్లకీనెక్కి
లోకసంచారం చేస్తూనేవుంటుంది.
నీతి పద్యాల పాదాలు అరువడిగి
యుగాల పుటలనిండా
శిలా శాసనాల చిత్ర పటాల్ను
ఆవిష్కరిస్తూనే పోతుంది.
అవాస్తవికత అద్దాల్లో
అందని ప్రతిబింబమై
వగలు పోతూనేవుంటుంది.

స్వప్న ద్వీపాల్లో సంచరించే
కలల కౌగిలి కొలువులా
వుండీ లేనట్టు
శూన్యం చెట్ల మధ్యన
ఈదురు గాలిలా ఊయల్లూగుతూ
చీకటి చాటున గొంతుచించుకునే
కీచురాయి శృతిలా
గానలహరి పంచుతూనేవుంటుంది.

ఎన్నాళ్ళీ దాగుడు మూతల దండాకోర్?
ఎన్నాళ్ళీ వంచన పరదాల వెనక
వామన గుంటలాట?
నేనూ నా ఉనికే ప్రపంచ మనుకున్నప్పుడు
రెక్కలు పుట్టిన అహం పెదవుల మీద
వంచన నయగారాలు కువకువలాడే వేళ
మౌనంగా నన్ను నిలదీసే నాప్రశ్నకు జవాబుగా
ఎక్కడని గాలించను?
అలిగి కూర్చున్న ఆశల చిన్నారిని
ఏ బొమ్మతో బులిపించి
నీ ఉనికిని ఏమార్చను?
బ్రతుకంతా పరచుకున్న నడి సంద్రపు హోరు
ఏ కట్టుగొయ్యలకు బంధీని చెయ్యను?
వేడి తగలని కార్చిచ్చులా
మందులేవీలేని మహమ్మారి రోగంలా
రూపమెరుగని మారణాయుధంలా
క్షణ క్షణం గుండెల్లో శిధిలాల్ను పేర్చే
కసాయితనం కళ్ళనీడల్లో
చూపుకోల్పోయిన మేం
ఎక్కడని పరిశీలించం?
గాలానికి వేళ్ళాడే
కొనవూపిరి నిట్టుర్పుల
జీవచ్చవాల కళేబరాల్లో
సొమ్మసిలిన
మానవ మేధస్సు
మలుపుల్లో నీరెండగా మలిగి పోయే
మానవతా ఎక్కడ నీచిరునామా?