వీక్షణం ఫిబ్రవరి 2012 సంచిక కోసం 02_feb_2012  ని ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి

<img src="http://kottapalli.in/static/images/2012/02/Raju.jpg", alt="Raju", align="right",width="50", height="45"> <br> రచన: బి. రాజు, 8వతరగతి, z.p.h.స్కూల్, చెన్నేకొత్తపల్లి.

హైదరాబాదు బుక్‌ఫెయిర్లో కొత్తపల్లి అంగడి పెడితే, అందులో కూర్చొని కథలు రాసిన పిల్లల్లో ఒకడు, వంశీకృష్ణ. ప్రపంచం‌ అంతరించటం, దాన్ని దుష్టశక్తులు స్వాగతించటం, మంచిశక్తులు వాటితో పోరాడటం..ఇదొక భయంకర ఘోర నేర ప్రపంచం..! చదవండి! ఈ యుద్ధప్రపంచం ఎలా ఉంటుందో‌ఊహించుకోండి! వీలైతే ఇందులో చిక్కుకోకుండా బయట పడండి!! రచన: యం. వంశీకృష్ణ, 5వ తరగతి, ద వివేకానంద స్కూలు, షాపుర్ నగర్, రంగారెడ్డి జిల్లా.

అనువాదకులు అనువాదానికి పూనుకున్నప్పుడు ప్రప్రథంగా రెండు విషయాలు ఆలోచించాలి. మొదటిది ఎందుకు, ఎవరికోసం చేస్తున్నాం అన్నది. రెండోది అనువాదం ఎలా ఉండాలి అన్నది.

ఆకలి, ఆవేశం, ఆశలూ, ఆశయాలూ వంటి ఆధిభౌతికమైన అంశాలు ప్రపంచంలో సహజంగా అందరికీ ఉంటాయి. అవి మానవజాతికి సర్వసాధారణం. కానీ ఒక్కొక్క జాతిని విడివిడిగా పరిశీలించినప్పుడు తెలిసేది ప్రతి జాతికీ వారి సామాజిక, భౌగోళిక పరిస్థితులు ఆధారంగా వారి అనుభవాలూ, అనుభూతులూ ప్రవర్తనలూ వేరుగా ఉంటాయి. వారికథలు చదివినప్పుడు అవి తెలుస్తాయి. మనం అనువాదాలకి ఎన్నుకొనే కథలు అలాటి ప్రత్యేకతలని ఎత్తి చూపేవిగా ఉండాలి.

అంటే మనదేశంలో మన దేశస్థులకోసం చేసే అనువాదాలు వేరు, ఇతరదేశాల్లో ఆ పాఠకులకోసం చేసే అనువాదాలు వేరు. ఉదాహరణకి ఈనాడు ప్రాచుర్యం పొందుతున్న కథలు నూటికి 90 వంతులు స్త్రీలసమస్యలూ, రైతుల కష్టాలు. ఇవి కథలు కావు అనడం లేదు నేను. మన స్త్రీల దుస్థితిగురించి విదేశాల్లో ఇప్పటికే స్థిరమైన అభిప్రాయాలు ఉన్నాయి. వాటిని మరింత పటిష్టం చేసే కథలద్వారా మనం వారికి అధికంగా చెప్తున్నది ఏమిటి అన్నది ఆలోచించుకోవాలి అంటున్నాను. మరోలా చెప్పాలంటే, మన మౌలికవిలువలు చిత్రించేవి, తెలుగువాళ్ళకే ప్రత్యేకమైన ఆచారాలూ (ఉదాహరణకి మడి, లెంపలేసుకోడం, అష్టావధానం, చెడుగుడు ఆటలు ... ఇలా ఎన్నో ఉన్నాయి) ఆవిష్కరించే కథలు ఇతరదేశాలవాళ్ళకి చెప్పడంవల్ల మనగురించి వారికి మరింత ఎక్కువ అవగాహన ఏర్పడే అవకాశం ఉంది. ఇప్పటికే ఉన్న అభిప్రాయాలకి కొత్తకోణాలు చేర్చి వారి అవగాహన మరింత సమగ్రం కావడానికి తోడ్పడుతుంది అని నా అభిప్రాయం.

రెండోది అనువాదం ఎలా ఉండాలి - ఒక భాషలో వెలిబుచ్చిన భావాలు ఆ భాష చదవలేనివారి సౌకర్యార్థం చేస్తాం. ఇది కేవలం మనదేశానికే పరిమితమైనప్పుడు ఒకరకమైన పరిమితీ, ఇతరదేశాలవారికి చేసినప్పుడు మరొక రకమైన పరిమితులూ ఉంటాయి. ఉదాహరణకి మనదేశంలోనిపాఠకులకోసం అయితే భాషలు వేరైనా సాంస్కృతిక విలువలు సుమారుగా ఒకే విధంగా ఉంటాయి కనక కథ అర్థం అవుతుంది. ఉభయసామాన్యమైన విషయాలు చాలా ఉంటాయి కనకనూ, ఇండియనింగ్లీషు దేశవ్యాప్తమైనది కనకనూ, పాఠకులు మనదేశప్రజలే అనుకున్నప్పుడు ఇండియనింగ్లీషు అంగీకారయోగ్యమే.

అదే ఇతరదేశాల, ఇతర జాతుల పాఠకులకోసం అయితే, అనువాదంలో ఇంగ్లీషు తదనుగుణంగా అంటే అంతర్జాతీయపాఠకులకి అర్థమయేలా ఉండాలి కదా. లేకపోతే ఆ అనువాదం అర్థం కాక, వ్యర్థమయిపోతుంది. నిజానికి తెలుగు సాహిత్యానికి అంతర్జాతీయస్థాయిలో చెప్పుకోదగ్గ ఆదరణ రాకపోవడానికి చాలావరకూ మన అనువాదాలే. అరవై ఏళ్ళక్రితం పాలగుమ్మి పద్మరాజుగారికథకి అంతర్జాతీయ బహుమతి వచ్చిందని ఈనాడు గొప్పగా చెప్పుకునేది మన వ్యాసాల్లోనూ ఉపన్యాసాల్లోనూ తప్పిస్తే, వేరే ఎవరికీ గుర్తు లేదంటే కారణం మంచి అనువాదాలు లేకపోవడమే.

ఈ విషయాలు మరింత విపులంగా నేను నాబ్లాగులోనూ, సైటులోనూ చర్చించేను. కావలసినవారు తెలుగుతూలిక బ్లాగులో, ఇంగ్లీషు సైటు thulika.net లో చూడవచ్చు.

నా సైటు ధ్యేయం మన తెలుగుసంస్కృతీ సాంప్రదాయాలు తెలుగుకథల అనువాదాలద్వారా విదేశీపాఠకులకి తెలియజేయడం. పైన వివరించి విషయాలు ప్రత్యేకించి ఎత్తి చూపడానికి కారణం నాకు వస్తున్న అనువాదాలు. కథలఎంపికలో గానీ, వాక్యనిర్మాణం, అనువాదానికి వాడుతున్న భాషలో గానీ అనువాదకులు పై విషయం గమనించడం లేదు. అసంపూర్తి వాక్యాలూ, వ్యాకరణదోషాలూ ఘోరంగా ఉంటున్నాయి నాకు వచ్చే అనువాదాల్లో. అవి నేను ఎత్తి చూపిస్తే, “మీరే సరి దిద్దుకోండి, నేనేం అనుకోను,” అని జవాబిస్తున్నారు! వారిపేరుమీద ప్రచురించే అనువాదానికి వారే బాధ్యులు కనక అనువాదకులే శ్రద్ధ వహించి మంచి అనువాదం అందించడం న్యాయం.

కొన్ని తెలుగు, భారతీయభాషల్లో పదాలు – కర్మ, యోగ, దాల్ వంటివి – ఇంగ్లీషులో సర్వసాధారణం అయేయి. కానీ పాలేరు, చారు, పిన్ని లాటివి ఇంకా కాలేదు. ముఖ్యంగా పిన్ని, బాబాయి. బావ వంటి పదాలు బంధుత్వాలనే కాక సంస్కృతిపరంగా కొంత ప్రత్యేకతని సంతరించుకున్నాయి. ఇలాటి విషయాలు అనువాదం చేస్తున్నప్పుడు గమనించాలి.

ఈ సందర్భంలోనే మరొకసారి మనవి చేస్తున్నాను. తూలిక.నెట్ లో ప్రచురణకి అనువాదాలకోసం నేను చూస్తున్నాను. దయచేసి పైన వివరించిన అంశాలు కథలఎంపికలో, భాషలో  దృష్టిలో పెట్టుకుని మీ అనువాదాలు పంపండి.

ధన్యవాదాలు.

                                        She…

                                 When she smiles – It’s like sunshine,

When she speaks – its music to your ears, 

When she walks – its moonlight dancing on waves,

She is gift from heavens,

She is like the most beautiful sculpture come to life for you,

Do you know who she is?….   

She is your Daughter!!!…….                      

‘Kanya’……the concept

As a concept, ‘Kanya’ is a tribute to daughters (young women) who stand at the threshold of life, as they grow up to take on the greater responsibilities of life…

‘Kanya’ literally means, a damsel, a young unmarried girl..

It’s more than just a mere one word meaning… more so in the true sense of what Hindu traditions and customs believe ‘Kanya’ means and stands for.  The term ‘Kanya’ accordingly is but ‘personification of hope, purity, future, creation, new beginnings, motherhood, nurturing, care and love.   

Gods created ‘Man’ and blessed him with such qualities to provide for his offspring – to educate and nurture them with care, and teach them the virtues of life, to be strong, to be clever and courageous.

Then they created the ‘Woman’, the personification of love, beauty and grace, who would share all the burdens of life with her man, give birth and unconditional love to her kin and teach them to be kind, love, cherish and lead a pious life.  She has to have those finer exceptional abilities to raise and guide the young and instill in them values and awareness and take them forward into adulthood.

Hence, ‘Kanya’ is but God’s Masterpiece Creation……

‘Kanya’  …the story

Lord Shiva brought life to earth with His cosmic dance.  Along with His consort Goddess Parvathi, He brought this universe into existence.  He, who created all of this – the mightiest to the minutest –the nature, the oceans, the earth, the fire, the darkness, sky and stars, the sun and the moon, was also going to do his part in helping Lord Brahma, who in turn was entrusted with the task of creating the ‘Man and the Woman’.  That ‘Man’ and ‘Woman’ are the crucial pieces of the dazzling puzzle called ‘the creation and mankind’. 

Lord Brahma created the ‘first Man’ pouring in qualities of – valor, courage, and intelligence to lead his group or family. 

As Lord Brahma continued gathering his knowledge and skill to create His Masterpiece –‘Kanya’, He suddenly paused.  He realized that she wasn’t like the rest of the creation.  She is definitely the most important piece of the puzzle. She will be delicate, yet strong and enduring, warm and patient.  Apart, from being all so equal to her man, the woman has to be sharing in all afflictions of life, to perpetuate the purpose of this wonderful creation.

According to Hinduism, a woman is a form of energy (shaktiswarupini) or an aspect of Shakti. She is mata, the Mother Goddess, or devi – the auspicious one. As a young child she is kanya, the goddess Durga. As a wife she is patni and ‘sahadharmacharini’, a partner in her husband’s religious duties. As a mother she is worthy of worship (matrudevobhava).  Lord Brahma knew that this piece of creation is sacred, but a tedious task.

The heavens and apsaras heard of Lord Brahma’s dilemma and eagerly offered to help the Lord, so, they could be a part of this masterpiece creation.  The priests and sages advised Lord Brahma that ‘Kanya’ must receive the blessings of the Goddesses – Laxmi, Saraswathi and Parvathi and the nature itself to endure the harshness of the earth and it’s elements.

‘Kanya’ as blessed by Prakruthi (nature)

The nature gave ‘Kanya’ the endurance,

The spring gave her the beautiful rosy skin and the color of her cheek and lip,

The dawn and dusk filled her eyes with sparkle set in deep tones of misty dark,

The breeze touched her with soft kindness that left her looking like an angel,

While the warmth of the sun gave her that passion for life,

The glow of the sun itself gave her the bewitching smile,

The barren valleys gave her the look of innocence,

The cool of the moon blessed her with compassion and care,

So on and so forth, everything in nature made her everything she is,

- ‘a perfect vision of beauty’ !!!

With all this in place Lord Brahma carved and created His masterpiece ‘Kanya’, as Gods and heavens showered their blessings upon this ‘Adi Kanya’ (first female child).  That is why every daughter that is born on this earth is believed to inherit the attributes of ‘Adi Kanya’, keeping in accordance with her ‘karma’ (destiny).  Physically, she inherits the nuances, charm and beauty of apsaras, along with wisdom and strength from the Goddesses as well.

A ‘Kanya’ (every daughter), as she takes on the role of a sister and a mother, is the most integral part of evolution and creation as intended by Lords Shiva and Brahma.

   concept by: Kosuri Uma Bharathi

మంచు కత్తితో పొడిచి

సాక్ష్యం లేకుండానే పారిపోయే

మొరటు సరసం…

మంచినిద్రలో

చెంప పై ఛళ్లుక్కున చాచికొట్టి

మాయమైన మెరుపు పిలుపు…

అకవుల అద్దె ఏడ్పు, దొంగ ఆర్ద్రతలా

స్వప్నపుష్పంపై వాలి చెరుస్తున్న మిడుతల దండులా

నీ గొంతు…

ప్రియా!

నిజంగానే

నీ ప్రత్యక్ష, అప్రత్యక్షాలతో

విసిగిపోయాను…

uma pochampalli

ENTERPRIZE  is my new page to include

everything from feelings to fears, from business to

buzz, from business women’s issues to family matters or anything you name it that comes to my mind.

In this very first issue I want to mention about some subtle, customer oriented behavior of startup companies that will take them afar into future and success.

Supatha.in is a business to bring books close to the readers on their demand.  It is started by two MBA grads, Tanmayi and Pallavi Marthi, daughters of eminent journalist, Chief Editor of Andhra Bhoomi newspaper, Shri MVR Sastry.  On identifying the need that writers are facing for the lack of advertising and marketing of their books and the need for prized, precious and rare books as well as any type of books that one wants to read sisters Pallavi Marthi and Tanmayi Marthi took up the responsibility to bring these two groups together and bring in a successful enterprise to fulfill the needs of creators and consumers of books.

My experience with Supatha.in is great. I have ordered a rare book called 150 years of the greatness of Vavilla Literature: “150 Vasanthala Vavilla Vangmaya Vaijayanthi”  about a couple of weeks back in regular mail which is speed mail, and began waiting for the package, along with the book on “Andhrula Katha”, the Story of Andhras.  After about a week and a half, I enquired about the shipment and found that it was on its way. Soon afterwards, I received the package within two weeks and found that they did arrive in time.  However, one of the books about Vavilla Literature although arrived well, was a little dusty on a corner and pages got rolled in. The print was excellent.

I have let the staff at Supatha know that indeed, I did receive the books, although a little affected by transport. I wanted to let Supatha know that I have received the books as ordered; however, I indicated the condition in which they arrived and also enquired about the possibility of ordering other books, in different subjects.

In about a day I received a message from Tanmayi Marthi, and to my surprise, first thing was that they apologized for the roughness in transport of the books, and the condition in which one of the books arrived. They said, they can send a new book for me, as they received a new shipment for those books. Not just that, they also promised to send the brand new book and that I do not need to return the earlier copy of the book I received! Wow! That was something, even did not hear from Amazon.com or Barnes and Noble. These two book sellers at the most cover the postage to return those books and would take their own time in closing the transaction! 

I see this brand new company, taking a step that was never heard of either in Book fares or publishing!

Three cheers to Tanmayi Marthi and Pallavi Marthi for their successful business and great business ethics! Hip! Hip! Hooray!

Another instance that reminds me of thinking about effective customer relations are the sales and marketing taken up by outdoor sales Kiosks held at different areas of public gathering and return policies. Sometimes customers have to return their purchases, especially when the sizes of the outfit do not match the size of the person who tries it. If they cannot try it out during outdoor sales, the sales person should provide a return policy for the goods sold. Prasad Akula is one such businessman in USA, in Houston TX. He supplies artwork required for Telugu dramas, and dances. He supplies the costumes to fit the role and the persons enacting the roles. Without his sustaining efforts, cultural activities in Houston would be very difficult, because all the costumes that are required, their accessories like crowns, arm bands, chains, caps, robes, dresses, garlands, ethnic clothes, for all the Indian festivities are supplied by his  A2Z Shtyles. Apart from running the  A2Z Shtyles, Prasad Akula is also a software engineer and is having his own software firm. We will talk more about ENTERPRIZES in our next meeting!

We can also establish connection with sari stores, gift stores, etc., I remember someone, who is looking for Pochampalli and Gadwal Saris in Houston, TX.

– Uma Pochampalli M.Phil, MBA

**********************************************************************************************************

-  About Uma Pochampalli

Works as Adjunct Professor in Houston Community College System, SW College,

Teaches Business Administration and Sociology

Has varied experience as an Accountant, Financial Analyst and Business Analyst, Research

Associate and Lecturer both in India and USA.

jyothi reddy

వ్యవసాయ కూలీగా మొదలైన జీవన గమనం….

అమెరికా లో ‘ కీ ‘సాఫ్ట్ వేర్  సంస్థ అధినేత స్థాయికి   ఎదిగిన  నిబ్బరం…

అవును జీవితం  ఒక్కటే.

ఒకే వ్యక్తి  -

నిరంతర శ్రమ , ఒడిదుడుకులు, జీవన పోరాటం.

అయినా …వదలని ఆత్మ విశ్వాసం , పట్టుదల ,అన్నిటికన్నా మించిన మనోబలం… తోడుగా వుంటే !

పేదరికం అయినా,ఆకలి అయినా , నిరక్షరాస్యత అయినా దగ్గరికి చేరే  సాహసం చేస్తుందా?

స్థాయి పెరిగినా , సంపద పెరిగినా … తన వారిని ఆదుకోవాలన్న ఆర్తి.. ప్రేమ ,దయ ,

 ఇవే కదా అసలైన  ఆత్మ సౌందర్యానికి ఆనవాళ్ళు!

ఈ ఆత్మ విశ్వాసానికి , సౌందర్యానికి  రూపమిచ్చి పేరు పెడితే!

ఆమె పేరే జ్యోతి రెడ్డి.

జ్యోతి రెడ్డి విజయ  గాథని ” No Condition is Permanent ” పేరుతో  పరిచయం చేసి ఎంతోమంది విద్యార్ధులకి ,

నిరాశతో కొట్టు మిట్టడుతున్న వారికి స్పూర్తిని రగిలిస్తున్న వ్యక్తిత్వ వికాస నిపుణుడు  శ్రీ  అలజంగి  ఉదయ కుమార్.

ఎవరైనా లక్ష్యాన్ని ముందే నిర్దేశించుకుని ,కృషిని ,పట్టుదలని ఆయుధాలుగా  ధరిస్తే  విజయం వరిస్తుంది అంటారు.

ఏ వయసు వారికైనా , ఏ రంగం లో రాణించాలనుకున్న  వారికైనా  ఈ విజయ గాథ  స్పూర్తిని, ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది.

ఈ అనుభవాలను ‘ విహంగ ‘ పాఠకులతో పంచుకోవటానికి సహృదయతతో  అంగీకరించిన రచయిత శ్రీ  అలజంగి

ఉదయ కుమార్ కీ, Ms. జ్యోతి రెడ్డికీ అభినందనలు .

- పుట్ల హేమలత

*******************************************

ఒక ‘జ్యోతి’ ని వెలిగించు

- అలజంగి  ఉదయ కుమార్

ఈ రచన మీరు చదువుతున్నారంటే మీ భవిష్యత్‌ను తీర్చిదిద్దుకొని, మీ అంచనాలను మించి, అన్ని అవరోధాలను అధిగమించి, లక్ష్యసాధన కోసం ముందడగు వేయాలనే తపన, కసి, ఓ నిశ్చిత ప్రయత్నం మీలో అంకుర్పారణ జరగబోతుందనే సత్యం అంగీకరిస్తున్నట్టే.  ఒక విధంగా జీవితం పట్ల మీకున్న అభిప్రాయాలు, ఆలోచనలు మార్చుకోబోతున్నారన్నమాట.  ప్రతీ ఒక వ్యక్తి జీవితంలో ఆటంకాలు, అవరోధాలు, నిరాశలు, నిస్పృహలు, చికాకులు, చిరాకులు, చింతలు, ఓటములు, వైఫల్యాలు, వెక్కిరింతలు, అవహేళనలు అత్యంత సహజం.  విజయం సాధించిన ఎవరి జీవితం చూసిన ఇవి లేనిదే వారికి ఉన్నత స్థానాలు లభ్యం కావు.  వారు అంగీకరించి, ఈ జీవితం ఇంతే అని ఆగిపోయారా? లేక వాటిని సవాళ్ళుగా తీసుకొని మరింత ఉత్సాహంగా, కసితో ఎదుర్కొన్నారా? అనేదే అసలు రహస్యం.

‘‘నీవు అంగీకరించనిదే ఏ ఓటమి ఓటమి కాదు’’ అనేది అక్షర సత్యం.  పరిస్థితులకి తలఒగ్గి ఇంతే నా జీవితం.  నా తలరాత ఇంతే.  నా కర్మ ఇలా రాసుంది.  అనే మెట్ట వేదాంతాన్ని ఒంటబట్టించుకొని ,  చేతకాని తనాన్ని ఒప్పుకోవడం అతి సాధారణ వ్యక్తుల జీవిత గమనం.  కాని కృషి ఉంటే మనుషులు ఋషులవుతారు.  అని కృషిని నమ్మి జీవితాన్ని ఫలప్రదం చేసుకొని ఉన్నత లక్ష్యాలను చేరుకొని అంతటితో ఆగకుండా తాను ఏ స్థాయి నుండి అయితే వచ్చానో, ఏ ఇబ్బందులయితే ఎదుర్కొన్నానో అటువంటి ఇబ్బందులలో జీవితాన్ని కొనసాగిస్తున్నవారికి చేతనైన సహాయం చేస్తూ వారిలో నిరంతర స్ఫూర్తిని నింపుతున్న ఒక నిజమైన విజయం సాధించిన వ్యక్తిత్వాన్ని మీ అందరికీ తెలియచేసి మీలో కూడా జీవితంలో ఎదురయ్యే సంకట పరిస్థితుల్ని ఎదుర్కొని మీ లక్ష్యాలను సాధించేందుకు సరిపడా ఉత్సాహం, ఉత్తేజం, ఊపిరి నింపడమే మీ చేతుల్లో ఉన్న ఈ పుస్తకం యొక్క ప్రథమ కర్తవ్యం మరియు ఉద్దేశ్యం.
ఆంధ్ర మహాభారతాన్ని తెలుగులోకి అనువదించిన నన్నయ్య ఒక గొప్ప సూక్తిని తెలియచేసే పద్యాన్ని చెబుతాడు.
ఎరుక గలవారి చరితలు
గరచుచూ, సజ్జనుల గోష్టి గదలక ధర్మం
బెరుగుచు, నెరిగిన దానిని
మరువ కనుష్ఠించునది సమంజస బుద్ధిన్‌…
గొప్ప వ్యక్తుల జీవితం గురించి తెలుసుకుంటూ, ఉన్నత లక్ష్యాలను, ఆలోచనలను కలిగిన వారితో స్నేహం చేస్తూ, వీటి ద్వారా తెలుసుకున్న దాననిని విడిచిపెట్టకుండా సమంజస బుద్దితో అమలుచేసి వారిలా
తయారవ్వాలనేది పై పద్యం ద్వారా నన్నయ్య తెలియచేసాడు.  ఈ పుస్తక ఉద్దేశ్యం కూడా అదే జీవన గమనంలో పేదరికం ఒకవైపు, ఆటంకాలు మరొకవైపు వెనక్కు లాగుతున్న వాటిని ఓడించి తన జీవితాన్ని విజయపథం వైపు నడిపించుకున్న జ్యోతిరెడ్డి గారి జీవిత గమనంలో కొన్ని అంశాలను మీకు తెలియచేస్తూ వాటిని మీ జీవితంలో కూడా ఎలా అమలు చేయవచ్చో మీకు ఒక ఆలోచన కలిగించడమే మా ఉద్దేశ్యం.  దీనిని చదివి పుస్తకం బాగుంది అంటూ సర్టిఫికేట్‌ ఇవ్వవలసిన పని లేదు.  జ్యోతిరెడ్డి గారు గొప్ప వ్యక్తి అంటూ ఆమె పట్ల ఆరాధనా భావం పెంచుకోవడంతో ఆగడం కాదు.  నిరంతరం మీతో ఈ పుస్తకాన్ని  ఉంచుకుంటూ మీ జీవితంలో మీ ఎదురుగా ఉన్న, లేదా మీకు ఎదురుకాబోతున్న, లేదా భవిష్యత్‌లో ఎదురయ్యే ఆటంకాలకు బెదరకుండా మీ లక్ష్యం నుండి వెనుకడుగు వేయకుండా ముందడుగు వేస్తూ మీ జీవితాన్ని మరింత ఉన్నతంగా తీర్దిదిద్దుకోవలన్నద్దే మా ఉద్దేశ్యం.
మీరు ఊహించగలరా? వరంగల్‌ జిల్లాలోని హనుమకొండ మండలంలోని నర్సింహుల గూడెం గ్రామంలో ఒక సాధారణ రైతు కుటుంబంలో పుట్టి తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో తల్లిదండ్రులకు దూరంగా ఒక అనాధాశ్రమంలో పెరిగి సర్కారు బడిలో పదవతరగతి వరకు చదివి, చదువుకొనసాగించాలని కోటి ఆశలున్నా పదహారు సంవత్సరాల ముక్కుపచ్చలారని వయస్సుకే ఓ ఇంటికి ఇల్లాలై పద్దెనిమిది సంవత్సరాలకే ఇద్దరు ఆడపిల్లలకి తల్లై, కుటుంబం గడవడానికి రోజుకి ఐదు రూపాయల కూలీగా వ్యవసాయం పనులు చేస్తూ జీవితం గడిపిన ఒక సగటు మహిళ అకుంఠిత దీక్షతో పిల్లలకు ఉజ్వల భవిష్యత్తు నివ్వాలనే సంకల్పంతో అన్ని ఆటంకాలను ఎదిరించి నేడు అమెరికాలో మూడు పెద్ద వ్యాపారాలను నిర్వహిస్తూ, సాఫ్ట్‌వేర్‌ కంపెనీ సి.ఇ.ఓ గా రాణించగల స్థాయికి ఎదగగలదని ఎవరైనా ఊహించగలరా? నోళ్ళు వెళ్ళబట్టి ఇది సాధ్యమా…నిజమేనా… అని ఆలోచిస్తున్నారా… ఎవరు నమ్మినా నమ్మకపోయినా నిఖార్సయిన నిజం ఇది.  కేవలం ఆత్మవిశ్వాసమే ఆలంబనగా, దుస్సాధ్య మైన లక్ష్యాలను దుస్సాహసంతో సాధించి, ఎందరికో స్ఫూర్తిని, ఉత్సాహాన్ని కలిగిస్తున్న జ్యోతి రెడ్డి గురించి అంతా తెలుసుకోవలసిందే.  తన సేవా కార్యక్రమాల ద్వారా ఎంతో మందికి చేతనైన సహాయం చేస్తూ, తమ జీవితానికి తామే భాద్యులవ్వాలని స్వయం కృషి ద్వారా ఉన్నత స్థాయికి ఎదగాలని స్ఫూర్తిని కలిగిస్తున్న అమెరికాలోని ప్రముఖ కీ సాఫ్ట్‌ వేర్ సొల్యూషన్స్‌ సి.ఐ.ఓ. జ్యోతిరెడ్డి గారి జీవితంలో నమ్మిన సిద్ధాంతాల గురించి, చేసిన జీవన పోరాటాల గురించి క్లుప్తంగా తెలుసుకుందాం.

‘ ఏ పరిస్థితి శాశ్వతం కాదు ‘

1. Accept and Adapt to the reality: (వాస్తవాల్ని అంగీకరించాలి అనుగుణంగా సర్దుకుపోవాలి)

జీవితంలో ప్రతీ ఒక్కరూ నేర్చుకోవలసిన మొదటిపాఠం వాస్తవాలను అంగీకరించడం.  వాస్తవం ఎప్పుడూ చేదుగా ఉంటుంది.  వర్తమానం ఎప్పుడూ బాధామయంగా ఉంటుంది.  మనచుట్టూ ఉన్న పరిస్థితులని తిట్టుకుంటూ, మన వెనుకబాటు తనానికి ఎవరు కారణమో ఆలోచిస్తూ, వారిని నిందిస్తూ జీవించినట్లైతే దాని వలన కలిగే ఫలితం ఏమీ ఉండదు సరికదా, మన జీవితం పట్ల మనకే విరక్తి కలిగే అవకాశం ఉంటుంది.  చాలా మంది వాస్తవాల్ని విస్మరించి ఏదో అద్భుతం జరగాలని  ఎదురుచూస్తూ ఉంటారు.  చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితుల్ని అసహ్యించుకోవడం ద్వారా లేదా వాటి నుండి పారిపోవడం ద్వారా మనమాశించే మార్పు కలగదు.  తండ్రి ఎమర్జన్సీ వలన చేస్తున్న ఉద్యోగం కోల్పోవడంతో కుటుంబ పరిస్థితులు ఇబ్బందికరం కావడంతో ప్రభుత్వ అనాథాశ్రమమైన బాలసదనంలో తల్లి లేని అనాథగా చేరి ఇంటికి దూరంగా ఉండాల్సి వచ్చింది.  దానికి కారణమైన కుటుంబ ఆర్థిక పరిస్థితుల్ని కాని, తండ్రి నిస్సహాయతను గాని ప్రశ్నించకుండా మారిన పరిస్థితులకి అనుగుణంగా మారడమే జ్యోతి చేసిన మొదటి ప్రయత్నం.  చీకటిని తిడుతూ కూర్చునే కన్నా చిన్న దీపాన్ని వెలిగించుకోవడం వివేకవంతుల లక్షణం.  జ్యోతి చేసినది అదే.  ఇంటికి దూరంగా ఉండటం వలన మమతానురాగాలకు దూరమైనప్పటికీ అక్కడ ఉన్న ఇతర పిల్లలతో అభిమానం పెంచుకుంటూ వారిలో ఒకరిగా కలిసిపోవడం, ఒంటరితనం అనేది శాపం కాదని జీవితాన్ని అర్థం చేసుకోడానికి భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచనలు చేయడానికి మంచి అవకాశమని అనాథాశ్రమంలో తాను నేర్చుకున్న మొదటి పాఠం. అందుకే తాను ప్రస్తుతం ఏ అనాథాశ్రమానికి సేవా కార్యక్రమాలు నిర్వహించడానికి వెళ్ళినా అక్కడ పిల్లలకు ఎదే చెబుతుంది.  ‘‘ఎప్పుడు ఒంటరిని అనే భావనకు లోను కావద్దని’’.
పేదరికం గాని, నిరుద్యోగం కాని, ఒంటరి తనం కాని, ఆర్థిక ఇబ్బందులు కాని జీవితంలో ఎటువంటి పరిస్థితులెదురైనా ముందుగా ఆ వాస్తవాన్ని అంగీకరించి మారుతున్న పరిస్థితులకి మనం ముందుగా మారి ఆ పరిస్థితులు మనకు అనుకూలంగా ఎలా మార్చుకోవాలో ఆలోచనలు చేయడమే మన ప్రథమ కర్తవ్యం.  వాస్తవాలను విస్మరించి ఏవో ఊహల్లో బ్రతికేస్తూ, కల్ల బొల్లి మాటలతో నలుగురిని మభ్యపెట్టాలని చూసే మనం ఆ దుర్భర పరిస్థితుల నుండి ఎప్పటికీ బయటపడలేము.

2. No condition is permanent   : (ఏ పరిస్థితి శాశ్వతం కాదు.)

సృష్టిలో శాశ్వతమైనది మార్పు మాత్రమే.  ఈ రోజుల్లో ఈ బాధల్లో ఉన్నాం.  ఈ జీవితం ఇలా తెల్లారవలసిందే అని కుమిలిపోతూ భావి జీవితాన్ని చేతులారా పాడు చేసుకోవడం సాధారణంగా చాలా మందికి అలవాటు.  అందుకే ఒక్కోసారి మనం వెనుతిరిగి మన జీవితాన్ని మరలా ఒక్కసారి పునఃసమీక్ష చేసుకుంటే ఆ సమస్యల్ని ఎలా భరించగలిగాను అని మనకే ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది. మన పెద్దవాళ్ళు అంటుంటారు ఎద్దు ఎపుడు ఒక వైపే .పరిస్థితులు ఎంత దీనంగా ఉన్నప్పటికీ బాధను బయటకు వ్యక్తం చేయకుండా ఆత్మవిశ్వాసం, ఆత్మగౌరవం

no condition is perminent book release

వదులుకోకుండా మౌనంగా మన ప్రయత్నాలు చేయాలి.  రేపటి ఆశే మన జీవితాల్ని నడిపించే ఒక చుక్కాని లాంటిది.  ‘‘ఆశే నిన్ను నడిపిస్తుంది ఆకాశానికి, ఆశే దారి చూపిస్తుంది అవకాశానికి.  ఆశే నీకు విజయం చేర్చే అస్త్రం మిత్రమా, ఆశే నీ ఆయువు పెంచే ఆమృతం మిత్రమా… ఆశ వెంట ఆచరణ ఉంటే అద్భుతాలు నీ స్వంతం…. ఆదమరచి నిదురిస్తుంటే అందదు ఏ వసంతం’’ అంటూ ఈ మధ్య ఒక సినీ కవి రాశాడు.  ఇది ముమ్మాటికీ సత్యం.  జీవితం సరిగా అర్థం కావాలంటే సరదాలలోను, సుఖాలలోను మునిగితేలుతుంటే సరిపోదు.  కణ కణమనే ఆకలి కడుపులో రగలాలి, బాధల సెగ గుండెలోతుల్లో సుడిగాలి రేపాలి, అవమానాలు. చీత్కారాలు, నమ్మక ద్రోహాలు  మనసును మెలి పెట్టి పిండేయాలి.  అలా అయితే గాని జీవితాన్ని గెలవాలనే కసి పుట్టదు.
ఎన్ని బాధలు నీడలా వెంటాడుతున్నా, ఈ పరిస్థితులు శాశ్వతంగా ఉండవని, ఉండలేవని రేపటి సుందర భవిష్యత్తు నా స్వంతమనే నమ్మకం వేల వేల కొత్త ఆశలు రేకెత్తించాలి.  నమ్మకం ఉన్న ఆశలు ఎప్పటికైన నెరవేరుతాయి.  నమ్మకం లేకుండా ఎన్ని ఆశలున్నా అవి అడియాసలుగా మిగులుతాయి.

3.Take up the self Responsibility  : (స్వీయ భాద్యతను మనకు మనంగా

స్వీకరించాలి)

ఎప్పుడైతే వాస్తవాల్ని గుర్తిస్తామో, అవి మన జీవనానికి ఇబ్బందికరంగా ఉంటే వాటిని మార్చుకోడానికి ప్రయత్నిస్తాం.  జ్యోతి పెద్దెనిమిదేళ్ళకే ఇద్దరు ఆడపిల్లలకి తల్లైనపుడు ముందుగా తాను ఆలోచించిన విషయం పిల్లలిద్దర్నీ ఎలా పెంచాలా అని. ఇంట్లో పరిస్థితి ఎంత ఇబ్బందికరంగా ఉన్నప్పుటికీ పిల్లల పోషణ గురంచి భర్తని కాని అత్తయ్యని కాని ఇబ్బంది పెట్టకుండా, తనకు తానుగా వ్యవసాయకూలిగా జీవితం మొదలుపెట్టింది.  రోజుకి కేవలం ఐదు రూపాయలకి పొలంపనులు చేస్తూ పిల్లల పోషణ భాద్యతను తీసుకుంది.  తనకేమాత్రం పొలం పనులు అలవాటు లేకపోయినప్పటికీ తనతో పనిచేసే ఇతరులతో మంచిగా ఉంటూ వారినుండి ఆ పనులు ఎలా చేయాలో తెలుసుకొని పనిచేసేది.

    తన జీవితం మొత్తం ఒకసారి అవలోకనం చేసుకుంటే ఎటువంటి పరిస్థితుల్లో ప్రోత్సహించేవారు కాని, సలహా ఇచ్చేవారుకాని, ఓదార్చేవారు కాని కనీసం అర్థం చేసుకునేవారు కాని ఎవరు లేరు సరికదా.  ఇదేమీ సాధించగలదు.  పెట్టె బేడా సర్దుకొని వెనక్కి వస్తుంది అని నిరుత్సాహపరచేవారే.  ఇతరుల గురించి ఆలోచించకుండా తన బాధ్యతను స్వీకరించి ఏటికి ఎదురీదడం ప్రారంభించింది.  చాలా మంది తమ ఇబ్బందుల నుండి తమను రక్షించడానికి ఎవరో వస్తారని, ఇంకెవరో ఆదుకుంటారని నిరీక్షిస్తూ కాలం గడుపుతారు.  ఎవరి జీవితానికి వేరేవారెవ్వరూ బాధ్యత వహించరు.  తన జీవితానికి సంబంధించి ఎవరికి వారే బాధ్యత తీసుకోవాలి.  జ్యోతి భగవద్గీత ఆ సమయంలో చదవకపోయి ఉన్నప్పటికీ భగవద్గీతలో శ్రీ కృష్ణుడు అర్జునుడికి బోధించినది అదే ‘‘ఉద్దరేత్‌ అత్మానాత్మానం’’ అంటూ.  అదే విధంగా బుద్ధుడు’’ అప్పో దీపో భవ’’ అంటాడు ఎవరి దీపాన్ని వారే వెలిగించుకోవాలని గ్రంధాలలో ఉన్న విషయం కన్నా ఆచరణలో
పెట్టినదే అధిక ప్రాధాన్యత కలిగి ఉంటుంది.  జ్యోతి జీవితం నుండి ఎవరైనా తెలుసుకోవలసినది అదే.

4. Work for continuous growth : (నిరంతర ప్రగతి కోసం కృషి చేస్తుండాలి)

జీవితం పట్ల అసంతృప్తి ఉండకూడదని చాలా మంది అంటారు.  నిజమే, జీవితం పట్ల పూర్తిగా సంతృప్తి చెంది ఇక చాల్లే ఇంత కన్నా ఏం సాధించగలమనే సర్దుబాటుతనం పనికిరాదు.  ఎప్పుడైతే ఇక చాల్లే ఇంత కన్నా సాధించడానికి వీలుకాది అనుకుంటూ జీవితంతో సర్దుబాటు చేసుకుంటే మన ప్రగతిని మనకు మనంగా ఆపుకున్నట్లే.  ఉన్నది చాలు.  ఇంతకన్నా వీలు కాదు అనే ఆలోచనల్లో చాలా మంది
ఉంటారు దీనినే ఇంగ్లీష్‌లో comfort zone అంటారు. ఇక చాలు ఉన్నదాంట్లో సర్దుకోవాలి.  ఇంతకన్నా ప్రయత్నిస్తే అసలుకే ఎసరు కావచ్చు అంటూ ఇంకా జీవితాన్ని మెరుగుపరుచుకోడానికి ప్రయత్నించకపోవడం క్షమించ రాని నేరం. అందుకే మన మాజీ రాష్ట్రపతి అబ్దుల్‌ కలాం Low Aim is Crimeఅంటారు. చిన్న చిన్న లక్ష్యాలు పెట్టుకొని వాటిని సాధించిన తర్వాత ఇక చాల్లే అని ఆగిపోవడం నిజంగా నేరమే.  జ్యోతి పొలం పనులు చేస్తుండగా సాయంత్రం పూట పనిచేసేందుకు వయోజన విద్యాకేంద్రంలో వాలంటీర్‌గా అవకాశం వచ్చింది.  తనతో పనిచేసే తోటి వ్యవసాయ కూలీలను మిగిలిన పెద్దలను ఆ కేంద్రానికి వచ్చేటట్టుగా ప్రేరేపించి వారికి చదవడం, రాయడం నేర్పించడమే కాకుండా వారిలో

jyothi reddy

ఆత్మవిశ్వాసం నింపేందుకు వినూత్నమైన అంశాలు నిర్వహించి ఆ మండలంలోని కేంద్రాలకే ఒక ఉదాహరణగా నిల్చింది.  దాంతో మండలి విద్యా ప్రేరక్‌గా పనిచేసే అవకాశం వచ్చింది.  అక్కడితో ఆగకుండా ఉస్మానియా దూరవిద్యాకేంద్రం ద్వారా తన చదువును కొనసాగించింది.  ఉపాధ్యాయ వృత్తి చేపట్టేందుకు అన్నా యూనివర్సిటీ ద్వారా టీచర్‌ ట్రైనింగ్‌ పూర్తి చేసి ప్రభుత్వ ఉపాధ్యాయురాలిగా కొత్త బాధ్యతలు తీసుకొంది.  ఈ పరిణామ క్రమంలో ఆర్థికంగా నిలదొక్కుకొనేందుకు బట్టలు కుట్టడం, బట్టలు అమ్మడం, చిన్న చిన్న వ్యాపారాలు చేయడం, చీటీలు నిర్వహించడం ఇలా ఎక్కడా జీవితంలో రాజీ పడకుండా తన కృషిని కొనసాగించింది.  చివరికి మండల విద్యా పర్యవేక్షణాధికారిగా ప్రమోషన్‌ పొంది నెలకు ఇరవై వేల జీతం పొందే స్థాయికి చేరుకుంది.  ఇక్కడితో రాజీపడకుండా అమెరికా వెళ్ళి ఆర్థికంగా స్థిరపడి తన వ్యాపారాన్ని విస్తరిస్తూనే ఉంది.  ఎక్కడ సంతృప్తి చెందితే అక్కడే మన పరుగు ఆగిపోతుంది మన ప్రగతి ఆగిపోతుంది.  ఎవరైనా జ్యోతి జీవితం నుండి నేర్చుకోవలసిన పాఠం ఇదే నిరంతరం మరింత ముందుకు వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించడమే.

5. associate with good people : (మంచివాళ్ళతో సన్నిహితులుగా ఉండు)

  జీవితంలో ఏ పాఠానైనా చూసి నేర్చుకోవచ్చు, అడిగి నేర్చుకోవచ్చు.  చాలాసార్లు అడిగి తెలుసుకునేదానికన్నా, చూసి నేర్చుకునేది ఎక్కువగా ఉంటుంది.మరి ఇతరులనుండి నేర్చుకోవాలనుకునేటప్పుడు మరి మనం ఎవరితోనైతే ఎక్కువ కాలం కలసి ఉంటామో వారు మన కన్నా అనేక విషయాలు తెలిసినవారై యుంటేనే అది సాధ్యమవుతుంది.  అందుకే మనం వీలైనంత మేరకు మంచివాళ్ళతో, అనేక విషయాలు తెలిసినవారితో మనకన్నా అన్ని రంగాల్లో ముందంజ వేసిన వాళ్ళతో కలిసి ఉంటే మంచిది.  జీవితంలో చాలా మంది మోసగాళ్ళు, అసూయపరులు ఉంటారని చాలా మంది చెబుతుంటారు.  కాని అంతకన్నా మంచి వాళ్ళు ఇతరులకి సహాయపడటానికి సిద్ధంగా ఉన్న వాళ్ళు అనేకమంది ఉన్నారంటుంది జ్యోతి.  జీవితంలో ఇబ్బందికరమైన పరిస్థితి ఏర్పడినప్పుడు, ఏం చేయాలో, ఏం చేయకూడదో అయోమయ పరిస్థితి ఏర్పడిన ప్రతీసారి అనేకమంది తగిన సలహా రూపంలోనో, అవకాశం కల్పించడం ద్వారానో లేదా కనీసం ప్రేరణ కల్గించడం ద్వారానో అనేక రకాలుగా తనకు సహాయం చేసారని చాలా వినయంగా చెబుతుంది.  అన్నింటికన్నా ముందుగా జ్యోతి మండల పర్యవేక్షణాధికారిణిగా పనిచేస్తున్న సమయంలో ఇండియా నుండి అమెరికా వెళ్ళి అక్కడ స్థిరపడిన తన సమీప బంధువుతో కొన్ని రోజులు గడిపే అవకాశం రావడం మంచి మలుపుకు నాంది కలిగింది.  ఆమె పిల్లలకు అమెరికా వెళ్ళడం వలన ఎలాంటి సదుపాయాలు కలిగించగలుతుందో తెలుసుకున్న తర్వాత తాను కూడా అమెరికా వెళ్ళి అక్కడ స్థిరపడి తన పిల్లలకు అటువంటి అవకాశాలు కల్పించాలనే కోరిక కలిగింది.  అది సాధ్యమే అనే నమ్మకం కూడా కలిగింది.
అమెరికా వెళ్ళిన తర్వాత పేయింగ్‌ గెస్ట్‌గా అవకాశం కల్పించిన గుజరాతీ దంపతులు కాని, ముందుగా మూవి౦గ్ టైంలో

అవకాశం కల్పించిన వారు కాని అదే విధంగా అడుగడుగునా అన్ని సమయంలో ఆసరా కల్పించిన అనేకమంది మంచి

వారి పరిచయాలు తన జీవితానికి ఉపయోగపడ్డాయి.  అదే విధంగా తన పెద్దమ్మ కుమారుడైన అంజల్‌రెడ్డి, తన

కంపెనీలో భాగస్వామిగా చేరిన తర్వాత తాను ఇండియా తరుచు వెళ్ళడానికి అక్కడ సేవా కార్యక్రమాలకి సమయం

కేటాయించడానికి అవకాశం దొరుకుతుంది.  అంజల్‌ సహకారం వలన వ్యాపారం కూడా బాగా విస్తరిస్తుంది మనం

తెలుసుకోవలసిన విషయం అదే ఎవరితో కలిసి ఉంటామో, ఎవరితో ఆలోచనలు చేస్తుంటామో మనమూ అలాగే

తయారవుతాం, ఎల్లప్పుడూ సినిమాల గురించి లేదా క్రికెట్టుల గురించి సెల్‌ఫోన్‌ బాతాఖానీల గురించి స్నేహితులతో

కాలం గడిపేవారు అలాగే తమ జీవితాన్ని తెల్లార్చుకుంటారు, ఎందుకు కొరగాకుండా పోతారు. కాబట్టి జీవితంలో ఉన్నత

స్థాయికి వెళ్ళాలనుకుంటే మంచి వారితో స్నేహాల్ని, పరిచయాల్ని పెంపొందింపచేసుకోవడమే.

6. Never wait for miracle : (అద్భుతాల కోసం ఎదురుచూడవద్దు)

మన జీవితం మన కొనసాగిస్తుంటే, బాధలతో, భయాలతో, ఇబ్బందులతో, ఇక్కట్లతో సతమతమౌతుంటే వాటిని తొలగించడానికి మనం ఆశించే లేదా కలలు గనే జీవితం మనస్వంతంకాడానికి
ఏదో అద్భుతం జరుగుతుందని తద్వారా మన జీవితం మారిపోతుందని ఎప్పుడూ ఆశించవద్దు.  చాలా మంది అద్భుతాలు జరగాలని గుడులు చుట్టూ, స్వామీజీల చుట్టూ తిరుగుతుంటారు.  అలా తిరగడం తప్పా ఒప్పా అన్నది కాదు సమస్య. అలాంటి అద్భుతాలేమీ జరగవు ఎందుకంటే మనమే ఒక అద్భుతం కాబట్టి.  అసలు మనిషిగా మనం జన్మించడమే ఒక అద్భుతం.  అంత కన్న ఎక్కువ అద్భుతాలేవీ ఆశించక్కరలేదు.  మన జీవితాల్ని తీర్చిదిద్దుకోవాలనే ఆలోచన వచ్చినపుడు ఎంతటి పెద్ద సాహసం చేసినా ఏదో ఒక విధంగా మనం ఒడ్డుకు చేరుతాం గాని ఎట్టి పరిస్థితుల్లో విఫలమయ్యే పరిస్థితి తలెత్తదు.  స్వయంకృతాపరాధంగా ఏవైనా తప్పులు చేస్తే తప్ప.
జ్యోతి నెలకు ఇరవైవేలకు పైగా సంపాదనే వచ్చే ప్రభుత్వోద్యోగంలో ఉన్నప్పటికీ దానికి రిజైన్‌ చేసి అమెరికా వెళ్దామని నిర్ణయించుకునే సరికి తమ వాళ్ళంతా ఆశ్చర్యపోయారు.  అప్పటికీ వీసా వచ్చే అవకాశం తక్కువ.  ఇంగ్లీషు బాగా రాదు అంతే కాక కంప్యూటర్‌ గాని మరే ఇతర ప్రొఫెషనల్‌ డిగ్రీ చేతిలో లేదు.  అద్భుతాలు జరగవు.  మనం జరిపించాలి అంతే ఉద్యోగం కోసం అమెరికా వెళ్ళిన తాను ఉద్యోగాలు కల్పించే స్థాయికి వెళ్ళిందంటే తన సాహసోపేతమైన నిర్ణయాల వల్లే అంతటి సాహసోపేత నిర్ణయం తీసుకోబట్టి. ఇప్పుడు ఎంతో మందికి సహాయం చేసే స్థితి కలిగింది.  తనవాళ్ళందరికీ అత్యుత్తమ జీవితం అందించడానికి అవకాశం కలిగింది.  తెగింపు, చొరవ, సాహసంతో చేసే ఏ పనైనా అది ఒక అద్భుతమే.  అందరికీ ఆదర్శప్రాయమే.*

ఇప్పటి  వరకు చదివిన అంశాలు మీకు ఒక ప్రణాళికను రూపుదిద్దుకోవటానికి మార్గం సుగమం చేస్తాయని 

భావిస్తున్నాము.

మీ సౌలభ్యం కోసం ”No condition is permanent : ఏ పరిస్థితి శాశ్వతం కాదు” పూర్తి పుస్తకాన్నిమీకు ఇ-బుక్  రూపం లో అందిస్తున్నాము.

చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి.ఈ పుస్తకాన్ని మీ  స్నేహితులకు , విద్యార్ధులకు పంపి

సహాయపడండి.

కింద లింక్ క్లిక్ చేసి పుస్తకాన్ని చదవండి. డౌన్ లోడ్ చేసుకోండి.

No condition is permanent : ఏ పరిస్థితి శాశ్వతం కాదు

 రచయిత పరిచయం :

పేరు :  ఎ.ఉదయకుమార్

విద్యార్హతలు:  M.A.,(Psychology),M.A,(history),M.A (public admn),,B.Ed.,

PGDFE,PGDELT (M.H.R.M.,Ph.D. in Psychology)

Life coach , Motivational speaker,Writer,Poet,

Certified NLP master Practitioner(USA), Life member,Indian society for  Traning&Development

E mail : trainerudaykumar@gmail.com

ఆహ్వానం

రెండు దశాబ్దాల (1990 -2010 )తెలుగు రచయిత్రుల సాహిత్యం గమనం-గమ్యం

మూడు రోజుల జాతీయ సదస్సు , వరంగల్లు

27 ,28 ,29 జనవరి  2012

చిత్రం మీద క్లిక్ చేసి పెద్ద అక్షరాలలో చదవండి.

వీక్షణం జనవరి 2012 సంచిక కోసం  01_jan_2012  ని ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి

books,cinemas,job,life… ivvanni okkasariga ela ? meeru keka ! we hate u ! mem mela cheyaleka pothunnanduku asuya. kullukuntunnamu
– a ram gopal varma fan

meeru nijanga pina cheppina anubhoothiki lonavalante….BIGFISH Cinema chudandi….

Thanks for sharing…thought of adding these in my 2012 reading list..Try Guns, Germs and Steel by Jared diamond..( bit dry, but interesting facts about evolution)

ఏ విషయం గురించైనా సరే ఈ రోజుల్లో అంతులేని సమాచారం లభిస్తుంది. సైన్స్ గురించి ఎన్నో మంచి పుస్తకాలనుంచీ, ఇంటర్నెట్‌నుంచీ కూడా చాలా తెలుసుకోవచ్చు. నేను చేస్తున్నదల్లా అందులో మన పాఠకులకు ఆసక్తికరంగా ఉంటాయనిపించే సంగతులను సులభశైలిలో వివరించడమే. ఈనాటి కాల్పనిక సాహిత్యం అంత కన్విన్సింగ్‌గా ఉండటంలేదు కనక వైజ్ఞానిక దృక్పథం పెంపొందించడమే ముఖ్యమని నేననుకుంటున్నాను. ఈ ప్రయత్నం ఎవరికి నచ్చినా నాకు సంతోషమే.

పీ.సత్యవతి గారి ముఖచిత్రం తో వెలువడిన ఈ సంచికలో వ్యాసాలూ, కధలూ బావున్నాయి.ముఖ్యంగా ఛాయాదేవి గారు కల్పన నవల గురించి రాసిన వ్యాసం చాలా బావుంది. నవల గురించి ఎన్నో మెస్సగెస చాలా కాలంగా అందుతూనే ఉన్నా ,ఇంత సమగ్రంగా దాన్ని గురించి తెలుసుకున్నది ఈ వ్యాసం చదివాకే. ఛాయాదేవి గారికి ధన్యవాదాలు.

నిర్మలగారి వ్యాసం చదివి,దాదాపు పది పదిహేనేళ్ళ క్రిమం చదివిన ఒక వ్యాసం గుర్తొచ్చింది.అస్త్రేఆస్ట్రేలియన రాసినది. అందులో ఆయలో కోమాలోకి వెళ్ళిపోయిన ఒక స్త్రీ గురించి ఆయన రాశాడు. ఎన్నో ఏళ్ళుగా అలా ఉన్న స్త్రీ మీద డాక్టర్లు జరిపే పరిశోధనలూ, పరీక్షలూ ఆమె ప్రైవసీ ని గౌరవించక పోవటమేనని ఆక్షేపణ తెలుపుతూ రాసిన వ్యాసం అది. నిర్మల గారు చెప్పినట్టు, మీడియా అన్నీటినీ ఏమాత్రం సెన్సిటివిటీ లేకుండా బట్టబయలు చెస్తోంది. దానివల్ల ముఖ్యంగా ఎదిగే వయసులో ఉన్న పిల్లల్లో స్పందించే గుణం తగ్గిపోతోంది. దీన్ని భూమిక దష్ట్దృఅందరి దృష్టికీ తెచ్చినందుకు నిర్మలకి అభినందనలు.

అమెరికా లో ఉంటూ కూడా భూమిక చదవగలుగుతున్నాను. అంతే కాదు, మొదటి తారీకునే నెట్లో పెట్టడం మరీ బావుంది. భూమిక సంపాదక వర్గానికి అభినందనలు.

మీ శాంత సుందరి

rohini prasad garu meeru echina samacharam valla teliyani chaala kottha viseshalu telusu kunnanu. Mee posts ni ika paina regular ga follow avvali ani fix ayyanu

చాలా బావుంది, మీ అగ్రహ ప్రకటన.. ఎంతమందిని కదిలిస్తుందో? మరెంతమందిని దహిస్తుందో చూడాలి.

మళ్ళీ సాక్షి వ్యంగ్యం చదివిన అనుభూతి. అద్భుతమైన ఆలోచన … మరింత గొప్పగా ఒలికిన హాస్యం …….చదువరిగారూ అభినందనలు

ఇదేంటి, సీరియల్ గా వస్తున్నదా? ఎన్నాళ్ళనించీ?

నేటి ఆధునికుల (?) మనస్తత్వానికి వర్తించే మాటే చెప్పారు. ‘ఎటు చూస్తే అటు మొగ్గే మేధస్సు..’ అని! అభినందనలు!

మీ ప్రశంసలకు నా కృతజ్ఞతలు తెలియ చేసుకుంటున్నాను.
thanks and regards

niskarshaga unna vastavani chepparu sir..

మీ కవిత చాలా బాగున్నాయి. మీ కవితలు చదువుతుంటే నాకు కవితలు రాయాలని అనిపిస్తుంది. very nice

అంత పాండిత్యం ఉండీ నేనీ లోకానికి అందివ్వ లేక పోతున్నానే..
వీరు నన్ను పూర్తిగా వినియోగించుకోలేక పోతున్నారే ..
అనే బాధ నిరాశ అయ్యలో ప్రగాఢంగా కనిపించేది..
రా.. రా ..
నీకు అరవిందుని ఊర్వశి చెప్తాను..
రా రా .. నీకు మిల్టన్ చెప్తాను ,.
అని తన చుట్టూ ఉన్న వారిని ప్రేమగా పిలిచే వారు..

చదువరి గారూ, చంపేశారు .

కలల బాటసారి, కొత్తపాళీ గార్లు మీ హాస్యచతురతను శంకించినందుకు కామెడీ డాట్ కాం సాక్షిగా నా మనోభావాలు దెబ్బతిన్నాయి. అర్జెంటుగా ఈటీవీ సుమన్ బాబు, జెమినీ కళానిధి మారను బహిరంగ క్షమాపణ చెప్పాలని డిమాండ్ చేస్తున్నాను.

మేము చదువుకుంటే ఇంకా బాగుంటుంది కాని, మా తరపున మీరు చదివి చాల వాటికి పరిచయాలు వ్రాసి, ఎప్పటికైనా ఇవి చదవాలని కోరిక పుట్టించినందుకు జంపాల గారికి కృతఙ్ఞతలు.

ఈ కథ చదివాను. నాకేమీ అవలేదు. అసలు చాసో యే కథకూ నాకు యెప్పుడూ యే అనుభూతీ కలగలేదు. హెమింగ్వే తరహా యే ఆత్మాలేని చప్పిడి కథల పరంపరని గుడ్డెద్దు చేలో పడ్డట్టు పుణికిపుచ్చుకున్న చాలామంది రచయితల్లో చాసో ఒకడు. కథ చెప్పడంలో మనకో సజాతీయ లక్షణం వుంది. కథని మృష్టాన్నభోజనంలా సిద్ధం చేయడం… శ్రీపాద, విశ్వనాథ వాళ్లకు ఆ కిటుకులు తెలుసు. చాసోలాంటి చవిటిపర్ర కథకులు అనువాదసులభులు, పాశ్చాత్య విమర్శనా చట్రాల్లో ఒద్దికగా ఒదిగిపోయేవారు. శ్రీపాద లాంటి వాళ్ళు కాదు. వాళ్లని చదివి ఆస్వాదించేందుకు మన ఆత్మల్లో సజాతీయతత్త్వం యే అణువో మిగిలివుండాలి. అదీ తేడా!

నిజానికి, అప్పుడే కాదు..ఇప్పుడూ మనం ఆ ముచ్చట్లు తీర్చుకోవచ్చు. కానీ, మనకంత తీరికా, ఓపికలతో బాటు, అంత ముచ్చట్లూ మురిపాలకు - టైం కూడా వుంటం లేదు. కారణాలు అనేకం. కానీ, కుటుంబపు ఆప్యాయతానుబంధాల్ని పెంచే ఈ పండగ సంస్కృతీ సాంప్రదాయాల సెంటిమెంట్స్ మాత్రం చాలా గాఢమైనవని నా నమ్మకం!
అవునూ! మీ ఇంట్లో ఎలా వుండేది, ఈ సందడి?! వీలుంటే తెలియచేయండి. సరదాగా!
అభినందనలతో-
ఆర్.దమయంతి.

తెగులు పట్టిన తెలుగు సీరియళ్ళ బాధిత, పీడిత టీవీ ప్రేక్షకులందరూ కన్నీరు మున్నీరవడం మానేసి ముక్కులు తుడుచుకుంటున్నారు ఈ మీ రచన చదివాక! వాళ్ళ బాధల్ని మీరైనా సరిగ్గా అర్ధం చేసుకున్నందుకు తమ దుఃఖానికి బ్రేక్ ఇస్తూ..ఆనందిస్తున్నారు. ఇంకా, వారు – తమ హర్షాభివందనాలను మీకిలా తెలియ చేయమంటున్నారు.
‘వెగటు’ చానెల్లో వస్తున్న ఓ ‘జిగట సీరియల్’నుంచి విముక్తి పొందే ఒక ఉపాయం కనుగొన్నందుకు ధన్యవాదాలు చెప్పుకుంటున్నారు.

నిజంగానే ‘ఇల్లలకగానే చదివిమర్చిపోలేనికధ.ఎపుడో చదివిన ఆ కధ ఇప్పటికీ బగ గుర్తే. ”రాగం – భూపాలం”
కుడా మంచి శీర్షిక. పి.సత్యవథి ముఖచిత్రం పరిచయం చాలాబాగుంది.

“గగనపు నీళ్ళ జల్లెడ వెంట
వెండి నీరెండ నిండ
విల్లై విరిసిన ఏడురంగుల పంట”

వంశీ గారు అద్భుతమ్ ,”గగనపు నీళ్ళజల్లెడ” అనడం చాల బాగుంది.అభినందనలు.

toliprayatnamlonae manchi vijayaanni saadhinchaaru.moolakathato polichichoodaraadu. sangeetam,saahityam,abhinayam, chitreekarana padugu paekalavalae kalisipoinaai.okamanchi prayatnaaniki manasaaraa abhinandanalu.

కొందరు సహజంగా ఏడుస్తారు. మరికొందరుఎదుటివారి ఏడుపుచూసి ఏడుస్తారు.ఎవరి ఏడుపు వారిది.—
సహజంగా ఒంట్లో ఏ వికారమూలేనివారికి నరేన్ గారికి కలిగిన అభిప్రాయమే కలుగుతుందనేది నా అభిప్రాయము. - ramakrishna

“శ్రీ కుటుంబరావుగారే చదివేరట. కథ చివరికి వచ్చేసరికి కళ్ళనిండా నీళ్ళు నిండిపోయి గొంతుక గాద్గదికమైపోయి చాలా ఇబ్బంది పడి చివరభాగం చదివేరుట. ఆ విషయం ఆయన నేను చెన్నపట్నం వెళ్ళినప్పుడు చెపితే చాలా ఆనందం కలిగింది.” - చా.సో.

మరి, ఇతరులు (నిజమైన మనుషులు) ఏడిస్తే, కథారచయితకి ఆనందం కలగటం గురించి మీ అభిప్రాయం?

లైలా

VERY GOOOOOOOOOOOOD STORY

కళ్ళకు కనపడని గుండె కవాటాల మూలల్లో
ఎక్కడో దాగిన
గురువుల కంఠస్వరాన్ని వినిపించారు
వారి స్వరాల భుజాలపై నే వూరేగుతున్నాను

చాలా బాగుంది.

హృదయపు పలకపై చెక్కిన అక్షరాలు
ఎన్నడూ నే గమనించకున్నా
శిలా శాసనాలై జీవితాన్ని నడిపిస్తున్నాయి
సముద్రాల ఆవలితీరాలను ముడివేస్తున్నాయి

వీటిల్లటికవి మనసు కనిపిస్తోంది
ప్రతి అక్షరం కవిత్వంలో ఊరి మురిపిస్తోంది.

నన్ను ఎవరో చదివారు
బావుందండి. అభినందనలు!

అభినందించిన పెద్దలందరికీ నమస్కారం.

నాకు బెర్గ్మాన్ స్క్రీన్ప్లేలు అంటే చాలా ఇష్టం. మొన్నే మీ వ్యాసం చదివాక వైల్డ్ స్ట్రాబెరీస్ స్క్రీన్ప్లే మళ్ళీ చదివాను. ఏమిటో, నాకు సినిమాకంటే ఆ స్క్రీన్ప్లే బాగా నచ్చుతుంది. కానీ, ఇది నేను చూసిన మొదటి/రెండో బెర్గ్మాన్ సినిమా.. అప్పట్లో సినిమా చూడగానే…. అబ్బురపడి అందరికీ చెప్పడం బాగా గుర్తుంది

Kindly please watch the film ! Before watching the film i request not to critic even a single line ! Not to visualize and think what the writer – director might have thought of

The silences and weaknesses of the character of any story will make /intrigue the readers to immerse themselves , to debate themselves or with others ….why the characters should behave like that…questions the story centrality theme ….

I seriously condemn the Naresh Nunna words stating ” There is no flesh and blood in the Tilak’s story and mentioning it as a sheer waste story

I believe the weaknesses of characters and silences of “Voori chivari illu” are the great strengths of the story itself , written by legendary writer Tilak –

Mahesh has chosen the great multi layered story for the film .And they made a good attempt to present it in their own style !

Kindly watch film, before any body want to critic the film, even a single line !

Madam, mi review critical analysis on the story ” Voori chivara illu” is good !
There will be lot of weaknesses and strengths in any story !
I agree with you..there are ceratin parts which are so weak ! which can be seen as silences
Did you find any strengths in the story?
There will be weaknesses in the characters itself !..The story itself can be so weak

I condemn the Naresh wods stating ” the story is sheer waste “…

Kindly please watch the film ! Before watching the film i request not to critic even a single line ! Not to visualize and think what the writer – director might have thought of

The silences and weaknesses of the character will make /intrigue the readers to immerse themselves , to debate themselves or with others ….why the characters should behave like that…questions the story centrality theme ….

Tilak gaari katha , Thadikala illula balahinanga unda vachu…adhi koolipovachu ….malli aa kooli poyina intini ….katha chavina readers ee vaala vaala padhathi lo aa intini thama daina padathi lo nirmichataaniki krushi chestharu ani nenu anukuntuanu

I believe the weaknesses and silences of “Voori chivari illu” are the great strengths of the story itself .

Mahesh has chosen the wonderful story line for the film ! And they made a great attempt !

విన్నంత్ కన్నంత పుస్తకం ఇప్పుడు ఈ-పుస్తకంగా కినిగెపై లభిస్తుంది. వివరాలకు http://kinige.com/kbook.php?id=602“>ఈ లింకు చూడండి.

అఖిల చిన్నతనములో కుక్కపిల్లను తెచ్చుకోడమూ పెద్దయాకా జీవిత నేస్తాన్ని ఎన్నుకోడమూ ఆమె జననీ జనకుల ప్రమేయము లేకుండా జరగలేదని తెలిసినది.

My thought process is affected by the inconvenient Telugu key-board (I am poor at this). I even changed the choice of my words, due to this. However, my view is that the short story is over-simplified. Even to understand what is said, one has to go through the piece at least twice. It is often observed that the genius have the habit of oversimplifying the complex things. Doesn’t matter. The only irritation is that brain is employed for understanding the central idea. The habitual laziness of mind is the by-product of TV watching. Thanks for the food..for thought.

మీరు నేను రాసిన కామెంట్ మరొక సారి చదవండి…నేను ఫోకస్ ని తిలక్ గారు రాసిన కథ మీద మాత్రమే పెట్టాను…అలాగే నరేష్ గారు నాకు అస్సలు పరిచయమే లేదు..అలాంటప్పుడు ఆయన నాకు మిత్రూడూ కాదు..శతృవు అంతకన్నా కాదు.(.మనం రాసినదాన్ని విభేదించేవాళ్లంతా శతృవులు అనుకోకపోతే..)ఇంకో విషయం ఆయన మహేష్ గారి …ఎడారి వర్షం గురించి పెద్దగా పట్టించుకున్నట్లు లేదు…తిలక్ గారి అభిమానిగా నేను భాధపడటం సర్వ సాధారణం అనుకుంటున్నాను…

Naresh Nunna :

Yemi cheppadalchukunnado nikkachiga niryinchesukovatam valana asambadhamaina kathalu pudathaya?? tilak gaari “voori chivara illu” alaane puttindhaa?

Tilak garu meeku emaina personal ga cheppara….Orey vedhava bulli abbay nunna naresh …. nenu ila rayabothunnanu ani

How do you know the writer’s mind ? how did he write?

even though If Tilak knows the exact resolution of the story also …even it strengthens and he gets focused on story to what to say and what not to say ! and whats wrong in that

After reading the story….the questions which had been raised in the minds of readers…. is the purpose of the writer to rethink about the characters …to live with the characters ……and later the readers themselves will give their own resolutions to characters/story as per their their sensibilities ….or some still keep thinking about the story …how the story would have been….

The complexities and pluralities of Tilak story ni artham chesukondi lekunte prayatninchandi anthe kaani ….

“Rakta Mamsaalu” leni chetha katha anavsaranga tilka gaari katha meedha …noru paresukunnanu ani mi medhaduki thattithe …mi matalani venukakau teesukogalaru ….kshamapanalu vaddu lendi !

Naresh Nunna… Tilak gaari kathani “Rakta maamsaalu” leni chethha katha ani varnincharu! entha chethaga ela alochinchagalru! bahusha dhi meeku baaga sadhyamayinatlu undhi! mi perama chethha review baaga chendalanga undhi!

E online review meeru baaaaga On lo undi raasinatlu undhi! I feel feel ayyi..

Meeru raasaru kadha…”Tilak need to reappraised seriously, without the prejudice and hangovers”…..aa comment naaku baaga nachindhi.
meeru prejudice lu HANG OVER lu lekunda review rayamani koruthunnanu.

Jagnnatham , velle mundhu..Rama ni enduku nidra nundi enduku lepalandi?
Inka nayam, Jagannatham…aa Rama intike enduku raavali? adhe roju na enduku raavalai?
varsham rajuna enduku raavaali?

Velle mundhu train chain laagi enduku aapaledhu.
Train dhigi rama deggaraiki enduku raledhu?
Entandi mi chadastham.
inka nayam…Train enduku venukaku raledhu analedhu?

elaanti prashnalu adagatam valana sahiya rachanalu enno chesina meeku, mi mathi braminchinatlu ga undhi!

Sahityam lo silences gurunchi ; Open ending gurunchi…chaduvukoledha? leka marchiporaya? leka mi matti burraki thattaledha?

Note: Meeku Prachara yava lenappudu..chethhaga…great writers sahityam paina koncham jagrathaga HANG OVERS lekunda raasthe baguntundhi antaanu..meeru emi antaru.

పదిహేనేళ్ళ క్రితం తన చేతిలో దారుణంగా బలైన శత్రువు వంశాకురం ఇప్పుడు తనని వెదుక్కుంటూ వచ్చాడని తెల్సుకోవటంలో విలన్‍కు కలిగే విస్మయాన్నో లేక హీరోనే ఆ విషయం బయటపెట్టటంలో చూపించే తెగువునో వాడుకోలేకపోయారు….this is routine, teluguish, and boring!

విలన్‍ను కల్సిన రెండు సార్లు హీరో చావుదెబ్బలు తింటాడు. దాదాపుగా సినిమా మొత్తం విలన్‍దే పై చేయి. అమాంతంగా హీరో విజృంభిస్తాడు. అదో బాలివుడ్ మాయ!

u better limit yourselves to review telugu movies, then!!

It’s just a masala Indian movie, that’s all. a typical 1980′s type! revenge formula, these are teh movies that are raising crores of collections these days.

మీ అభిప్రాయంలో సమగ్రత కనిపించడంలేదు. కథ చదివిన ఏ క్షణాన ఉద్విగ్నానికి గురై ఉంటారో ఒక్కసారి గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. కథ ఏ సందర్బంలో ఎవర్ని ఎలా స్పందింపజేస్తుందో ఆయా పాఠకుణ్ణి బట్టి ఉంటుంది. రసానుభూతి ఏ క్షణమందైనా కలుగవచ్చు. విపరీతార్థాలు తీయడం వివేకం ఎంతమాత్రం కాదు.

సాహితీ ప్రపంచం ఎల్లలు చెరిపేసుకుని ఎక్కడెక్కడికో పయనిస్తుంది, చాలా సంతోషం. ఈమాట పదుగురినోట భాషిల్లే సుభాషితం కావాలని ఆకాంక్షిస్తూ…..డాక్టర్: జి.వి.కృష్ణయ్య

DR.G.V.KRISHNAIAH, KOTHAPATNAM 523286, PRAKASAM DT, Andhrapradesh.

లైలా గారి మరియు నరేన్ గారి అభిప్రాయములు చదివాక రెMడు మాటలు రాయాలనిపిMచిMది.

కొందరు సహజంగా ఏడుస్తారు.మరికొందరుఎదుటివారి ఏడుపుచూసి ఏడుస్తారు.ఎవరి ఏడుపు వారిది.కొందరికి మూడొవాక్యంలో ఏడుపు వచ్చిఏడుస్తారు.కొందరు ఏడోవాక్యంలో ఏడుస్తారు.కొందరికి మాత్రమ్ కథంతా చదివాక సహజంగా ఏడుపు వస్తే ఏడుస్తారు. నే నైతే ఏడ్చేవారినిచూసి నిజంగానే ఏడుస్తున్నారా!ఏడ్చేటప్పుడు కళ్ళంట నీళ్ళు వచ్చాయా, పక్కనెవరైనా ఉన్నారా, వాళ్ళకోసమేడ్చారా - అని ఆలోచించను.

సహజంగా ఒంట్లో ఏ వికారమూలేనివారికి నరేన్ గారికి కలిగిన అభిప్రాయమే కలుగుతుందనేది నా అభిప్రాయము.

[M వాడితే సున్నా వస్తుంది. తెలుగు లిపిలో ఎలా టైప్ చేయాలో e-పలక వెబ్ సైట్‌లో నేర్చుకోగలరు. - సం.]

మీ కృషి ఎనలేనిది. మీ వల్ల నేను చాలా విషయాలు తెలుసుకోగలుగుతున్నాను.

విస్తృత ఇన్స్క్రిప్ట్ కీబోర్డ్.