రచన: డా.ఉమాశంకరి, సునీత, వెంకట్రామాపురం, చిత్తూరు జిల్లా.

రచన: యస్.రాజేశ్వరి, 8వతరగతి, జిల్లాపరిషత్ హై స్కూల్, పెద్దపప్పులగ్రామం, అనంతపురం జిల్లా.

జైలు యోగం!
టీచరు: “నేనొక వ్యక్తిని చంపాను” – భవిష్యత్ కాలంలోకి మార్చి చెప్పరా!
విద్యార్థి: “మీరు జైలుకు పోతారు” సర్!

ఉపాయం!
కొడుకు: నాన్నా! నా ప్రోగ్రెస్ కార్డు మీద నువ్వెప్పుడూ సంతకం చెయ్యవెందుకు? వేలిముద్రే ఎందుకు వేస్తావు?
తండ్రి: ఏం లేదురా! నీ అంత బాగా చదివే కొడుకును కన్నవాళ్లకు ‘చదువురాదు’ అని మీ టీచరు అనుకొని, అలాగైనా నిన్ను కొట్టకుండా వదిలేస్తుందని!

గొప్ప అర్థం!

టీచరు: “తమసో మా జ్యోతిర్గమయ” అంటే ఏంటో చెప్పరా, రణబీర్?
రణబీర్: నేను హిందీలో చెబుతాను టీచర్!
టీచరు: సరే, చెప్పు!
రణబీర్: तुम सॊऒ मा, मै ज्यॊती कॆ पास् जाता हू|

అయస్కాంతత్వం!

ప్రశ్న: ఒక అయస్కాంతం ఇంకో అయస్కాంతంతో ఏమంటుంది?
జవాబు: “నీలో చాలా ఆకర్షణ శక్తి ఉంది”

గజ చర్మం!

ప్రశ్న: ఏనుగు చర్మం ముడతలు పడి ఉంటుంది ఎందుకు?
జవాబు: ఎవ్వరూ దాన్ని ఇస్త్రీ చెయ్యరు కదా, అందుకని!

శకునం
ప్రశ్న: ఏ సమయంలో పిల్లిని చూడకూడదు?
జవాబు: నువ్వు ఎలుకవైనప్పుడు.

రెండు రోజుల తర్వాత!

ప్రశ్న: గొంగళి పురుగుకు రెండు రోజుల వయసు వచ్చాక ఏమౌతుంది?
జవాబు: మూడు రోజులది అవుతుంది.

చివరికి మిగిలేది!

తండ్రి: ఏరా, రాజేష్! నీకు ఎప్పుడూ సున్నా మార్కులే వస్తుంటాయి?
రాజేష్: మరి నేనేమి చెయ్యాలి నాన్నా! మా తరగతిలో 1 నుండి 100 వరకు అంకెల్ని అందరూ పంచుకుంటారు. చివరకు నాకు మిగిలేది సున్న ఒక్కటే!
(సేకరణ: యు. రేణుక, 8 వ తరగతి, ప్రకృతి బడి.)

ఏనుగు తొండం!

ప్రశ్న: ఏనుగు తొండాన్ని రోడ్డుకు అడ్డంగా ఎందుకు పరిచింది?
జవాబు:పరుగెత్తే చీమలు దాన్ని తొక్కి బొక్కబోర్లా పడాలని!

సగం పిల్లి!

ప్రశ్న:సరిగ్గా సగం పిల్లిలాగా ఉండేదేంటి?
జవాబు: మిగతా సగం పిల్లి.

చాలా దూరం!

టీచరు: భూమికి, చంద్రుడికి మధ్య దూరం కొలవాలంటే ఎన్ని దారపు ఉండలు కావాలి?
విద్యార్థి: పూర్తి పొడవు ఉండేది- ఒక్కటి చాలు.

ఒకే శ్రోత
ఒక మారు ఒక పండితుడు కంచిలోని శంకరాచార్యులవారి వద్దకు వెళ్ళి , భక్తి తో నమస్కరించి
” స్వామీ ! నేను గొప్ప పండితుడ్ని.భగవద్గీత ప్రవచనం చేయడంలో పేరు పొందినవాడిని.ఇంతవరకూ వేయి ప్రవచనాలు చేశాను . తమరు అనుగ్రహిస్తే ఈ శంకర మఠంలో భాగవద్గీత ప్రవచనం పద్ధెనిమిది రోజులపాటు చేయాలని సంకల్పించి వచ్చాను.అనుగ్ర హించగలరు.” అని విన్నవించుకున్నాడు.
ఆచార్యులు చిరునవ్వుతో ” దాందేముంది తప్పక ప్రవచించు ,నేను ఒక పక్షంపాటు యాత్రలకు వెళ్ళవలసి ఉంది.నీవు నిర్విఘ్నంగా నీపని కానీ.” అని చెప్పి ఆచార్యులు మఠం విడచి యాత్రలకై బయల్దేరారు.

మన పండితుడు ఆరోజున మహదానందంగా భగవద్గీత ప్రవచనం మొదలుపెట్టారు. పద్దెనిమిది రోజులూ ఇట్టే గడచిపోయాయి. ఆచార్యులవారు యాత్రలు ముగించుకుని వచ్చారు.పండితుడు వెళ్ళి ఆచార్యుల పాదాలకు నమస్కరించగా ” ఏం ! నాయనా! నీ భగవద్గీత ప్రవచనం నిర్విఘ్నంగా సాగిందికదా! ఏ ఇబ్బందీ కలుగ లేదు కదా!నేను సమయానికి లేకుండా వెళ్ళవలసి వచ్చింది నాయనా! ” అని పలుకరించారు.

” స్వామీ మొదటిరోజు శ్రోతలు బాగానే వచ్చారు.క్రమంగాతగ్గి చివరకు ఒక్కరుమాత్రమే మిగిలారు స్వామీ ! నాశ్రమంతా వృధా ఐంది ,అదే నాబాధ !” అని చెప్పాగా , ఆచార్యులవారు ” నాయనా ! శ్రీకృష్ణ భగవానులవారు గీత బోధించినపుడు విన్నది అర్జునుడు ఒక్కడేకదా!నీలా ఆయన బాధపడినట్లు లేదే!” అన్నారు . పండితుడి అహంకారం వదలి తలదించుకున్నాడు,ఆచార్యులవద్ద తాను మహా పండితుడినని చెప్పుకున్నoదుకు ——————-

బొజ్జగణపా! నీకు పొర్లుదండాలు.
———————
బొజ్జగణపా! నీకు పొర్లుదండాలు…
బుజ్జిగణపా! నీకు కోటిదండాలు.
1. సాక్షి గణపా !నీకు సాష్టాంగ దండాలు
విద్య గణపా! నీకు వేయిదండాలు
వీర గణపా !నీకు వేవేల దండాలు
సుగుణ గణపా ! నీకు చాలదండాలు .
2.పార్వతీ బిడ్డడా! పాదదండాలు
శివునితనయా !నీకుశిరసు దండాలు
శ్రవణసోదర !నీకు సహస్రదండాలు
దేవపూజ్యుడ ! నీకు దొడ్డ దండాలు .

3. విఘ్న వినాశక! నీకు వీరదండాలు
శతృ విజేయా ! శతకోటిదండాలు
ఏకదంతుడ !నీకు ఏకాగ్రదండాలు
అగ్రపూజ్యుడ !నీకు అరకోటిదండాలు .

4. సిధ్ధిగణపా ! నీకు సర్వదా దండాలు
బుధ్ధిగణపా! నీకు బోలెడు దండాలు
గంగపుతృడ !నీకు గంపెడు దండాలు
గణనాధుడా! నీకు నీ గుడి చుట్టు దండాలు .
దండాలు! దండాలు !దండాలు !దండాలు!.

కథ ఇక్కడ వినగలరు.

అనగా అనగా ఇద్దరు రాణులు ఉండేవారట.
పెద్ద రాణికి ఒక అమ్మాయి పుట్టిందట. చిన్న రాణికి అది ఇష్టం లేదట. అందుకని ఆ పాపని పుట్టిన వెంటనే దాసీకి ఇచ్చేసిందట. పెద్ద రాణితో, “నీకు కప్ప పిల్ల పుట్టింది” అని చెప్పిందట. పెద్ద రాణి, “అయ్యో ! ఇది నా కర్మ!” అనుకుని ఏడుస్తూ ఊరుకుందిట.
తరవాత చిన్న రాణికి కూడా ఒక అమ్మాయి పుట్టిందట. ఇలా కొంతకాలం సాగిందట. పెద్దరాణి కూతురు దాసీ దాని ఇంటిలోనూ, చిన్నరాణి కూతురు రాజుగారింటిలోనూ పెరుగుతున్నారట. చిన్న రాణి పెద్దమ్మాయి చేత దాసీ పనులు చేయిస్తూ, చాలా కష్టాలు పెడుతూ ఉంటుందిట. చిన్నమ్మాయికి, అంటే చిన్న రాణీ గారి సొంత కూతురికి అది అస్సలు బాగుండదట. మరేమో, ఆ అమ్మాయికి తనకిది నచ్చలేదని వాళ్ళ అమ్మతో చెప్పాలంటే భయమట. అందుకని ఒక ఉపాయం ఆలోచించిందట.
ఒక రోజు ఆ చిన్నమ్మాయి బొమ్మలతో అమ్మ ఆట ఆడుకుంటోందిట. ఎంచక్కా అమ్మ లాగే తను కూడ వంట చేసి, ఆ బొమ్మకి, “తిను, తిను” అంటూ తినబెట్టిందట. కానీ ఆ బొమ్మేమో తినలేదు కదా. అప్పుడు ఆ అమ్మాయేమో, ” నా బొమ్మ బువ్వ తినటం లేదూ” అంటూ ఏడవటం మొదలెట్టిందట.
వాళ్ళమ్మ అది చూసి, “చిలకల కొలికీ చినదానా, బొమ్మలు బువ్వలు తిందురటే” అందిట నవ్వుతూ.
అప్పుడేమో ఆ అమ్మాయి, “మాయలదానా, మహిమల దానా, మనుషులు కప్పల కందురటే” అందిట చమత్కారంగా.
అప్పుడు చిన్న రాణి తను చేసిన తప్పు తెలుసుకుని, పెద్దరాణికి నిజం చెప్పి, పెద్దమ్మాయిని పిలుచుకుని వచ్చి, ప్రేమగా చూసుకోసాగిందట.”
(కథల అత్తయ్య (రచయిత్రి) గారికి కృతజ్ఞతలతో)

కథ కంచికీ, మనమింటికీ!

ప్రసాద్ గారు
పంపించండి
ధన్యవాదాలతో
అడ్మిన్‌

మీ ఈ పత్రిక చాలా బాగుంది ,నేను కవితలు రాస్తాను , అమ్మ మీద కవిత ఒకటి పంపించవచ్చా?

నికు తొలి గురువయింది.
నీ పాలిటి దైవమయింది.
నీకు రోగమొస్తే నర్సు అయింది.

నీకు నిద్ర వస్తే లాలి పాట అయింది.

చాలా బావుందండి.

పై వాక్యం నా బ్లాగులోని అమ్మ కావాలి టపా లోనిది.
ఆ టపా ఇక్కడ చదవండి.
http://bonagiri.wordpress.com/2009/06/24/%e0%b0%85%e0%b0%ae%e0%b1%8d%e0%b0%ae-%e0%b0%95%e0%b0%be%e0%b0%b5%e0%b0%be%e0%b0%b2%e0%b0%bf/

very fair

good…keep post few more

Hi, this is a comment.
To delete a comment, just log in, and view the posts’ comments, there you will have the option to edit or delete them.