మొన్న రాత్రి “గంగపుత్రులు” సినిమా చూసాను (కొందరి రికమెండేషన్ ముదిరి). నాకు సినిమా కథా పరంగా, డైలాగుల పరంగా విపరీతంగా నచ్చింది….ఇతరత్రా నచ్చని అంశాలు చాలా ఉన్నప్పటికీ. సినిమాలో ఉన్న పాత్రల్లో నూకాలు పాత్ర కొన్ని చోట్ల చాలా నచ్చింది. ముఖ్యంగా విలేఖరితో నూకాలు సంభాషణ, నూకలు వెళ్లి తమపై కామెంట్ చేసిన వాడి కార్ మీద వాడికి తెలీకుండా గీతాలు గీకేసి వెళ్ళడం… ఇలాంటి చోట్ల ఆ అమ్మాయి బాగా చేసింది అనిపించింది. అసలుకి మామూలుగా ఆ అమ్మాయి (తన్మయి) బాగా చేసింది లెండి. ఇదిలా ఉండగా, అనుకోకుండా, యూట్యూబులో తన్మయి ఇంటర్వ్యూ కనబడ్డది. అది చూసేసరికి ఫ్యాన్ అయిపోయా అనమాట.

నేనింకా ఈ అమ్మాయికి ఆ ప్రాంతపు నేపథ్యం ఉంది ఉంటుంది అనుకున్నా….ఆ మాట తీరు, శరీర భాషా చూసి. ఆమె హైదరాబాదులో పెరిగిన అమ్మాయంట. ఈ ఇంటర్వ్యూలో తను ఆ జాలరిపేటలో గడిపిన తొలిరోజుల గురించి, అక్కడి మనుషుల జీవన విధానం స్టడీ చేయడం గురించీ చెబుతూ ఉంటే నాకు తెగ నచ్చేసింది . పైగా, పాత్రోచితంగా కనబడేందుకు నెలరోజులు ఎండలో తిరిగి టాన్ అవ్వమంటే, అయ్యింది కూడానూ!
ఇదిగో, ఇంటర్వ్యూ రెండు భాగాలూ ఈ కింద చూడండి.

“రంజని” సాహితీ సంస్థ వారు వేటూరి స్మృతిగా “పాటల పూదోట వేటూరి” అని ఒక పుస్తకం వెలువరించారు. వేటూరికి నివాళిగా రాసిన వ్యాసాల సంకలనం ఈ పుస్తకం. కొన్ని వ్యాసాల్లో వేటూరి పాటలకి ఇచ్చిన వివరణలు వేటూరి జన్మదినం సందర్భంగా అందరితో పంచుకునే ప్రయత్నమే ఈ వ్యాసం.

ఫ్రెంచి ఫిడేలు

ఒకసారి తనికెళ్ళ భరణి గారితో కలిసి నేనూ కొంతమంది మిత్రులం కార్లో రాజమండ్రి వెళుతున్నాం. వేటూరి గారి ప్రస్తావన వచ్చింది. “ఆ అంటే అమలాపురం” పాట పైకి వ్యాంప్ సాంగ్‌లా ఉన్నా లోపల ఎంతో చరిత్ర ఉందని నేనన్నాను. ఉదాహరణకి రాజమండ్రిని ప్రస్తావిస్తూ “చిత్రాంగి మేడల చీకట్ల వాడలో” అని ప్రయోగించారు వేటూరి. ఇది సారంగధ కథకు సంబంధించిన ప్రయోగం. అట్లే అదే పాటలో యానాం దగ్గర ఫ్రెంచి ఫిడేలు అనే పదం ప్రయోగించారు వేటూరి.

చారిత్రకంగా యానాం క్రీ.శ.1720లో ఫ్రెంచి వారి పాలనలోకి వెళ్ళింది కాబట్టి దాని ఆధారంగా వేటూరి “ఫ్రెంచి ఫిడేలు” అనే పదాన్ని ప్రయోగించారని నేనన్నాను. “అది కాకపోవచ్చయ్యా” అంటూ తనికెళ్ళ భరణి ఫోనందుకుని వేటూరి గారికే స్వయంగా ఫోన్ చేసి “గురువుగారూ, మీరు వాడిన ఫ్రెంచి ఫిడేలుకి అర్థమేంటి? మా వాడేదో చరిత్ర అంటున్నాడు” అని అడిగారు. భరణి గారు లౌడ్ స్పీకర్ ఆన్ చేశారు. అటునుండి మెల్లగా మార్దవంగా ఆ పుంభావ సరస్వతి మంద్ర స్వరంతో – “ఏముంది నాయనా. మనం చిన్నప్పుడు బళ్ళో చదువుకొనేటప్పుడు జేబుల్లో చేతులు పెట్టుకుని ఇబ్బందిగా చూస్తే “ఫిడేలు వాయిస్తున్నాడ్రా” అంటూ ఉండేవారు కదా” అంటూ చల్లగా చెప్పారు వేటూరి. ఇదీ వేటూరి విశ్వరూపమంటే

- ఆకెళ్ళ రాఘవేంద్ర, “గోదారమ్మ కుంకుంబొట్టు” వ్యాసం

(సారంగధ కథ ఏమిటో, ఈ ఫ్రెంచి ఫిడేలు అర్థం ఏమిటో నాకు ఇంకా తెలియలేదు. మీకు తెలిస్తే కామెంట్లో చెప్పగలరు)
నవమి నాటి వెన్నెల

నవమి నాటి వెన్నెల నీవు
దశమి నాటి జాబిలి నేను
కలుసుకున్న ప్రతి రేయీ
కార్తీక పున్నమి రేయి

ఈ చిత్రంలో కథాపరంగా హీరోయిన్ జయసుధ కొత్త కుర్రాడైన హీరో కంటే పెద్దది కాబట్టి ఆమెను ముందుపుట్టిన నవమి నాటి వెన్నెలతో పోల్చి గూఢార్థంతో గుండెలకు అద్దారు వేటూరి.

- వడ్డేపల్లి కృష్ణ, “సాటిలేని మేటి భావాల స్ఫూర్తి వేటూరి సుందరరామమూర్తి” వ్యాసం

యంగోత్రి, ఖంగోత్రి

ఒక విద్యార్థిని ప్రశ్న: మీరొక పాటలో యంగోత్రి, ఖంగోత్రి అనే కొత్త మాటలు ఉపయోగించారు. వాటిని ఎందుకు ఉపయోగించారు. వాటి అర్థం ఏమిటి?

వేటూరి: ఇవి అర్థం కాని పదాలు కావు. “యంగోత్రి” అంటే కుర్రదనీ, “ఖంగోత్రి” అంటే “కంగారుపడే యువతి” అనీ అర్థం. కొత్తపదాలు సృజించకుండా ఉంటే భాష ఎలా వృద్ధి చెందుతుంది? “మాయాబజారు”లో పింగళి గారు ఘటోత్కచుడి చేత “వెయ్యండయ్యా వీరతాడు” అనిపిస్తాడు. అలా కొత్తమాటలు పుట్టిస్తూ ఉండాలి. ఇప్పుడొస్తున్న కొత్త ట్యూన్లకి, కొత్త పద్ధతులకీ కొన్ని విన్యాసాలు తప్పనిసరి. “సావిత్రి” అనే పదం ఉందనుకోండి, ఆ పదాన్ని ఉపయోగించుకుని, “చలి సావిత్రి”, “సందిట్లో చలిసావిత్రి” అనే ప్రయోగాలు చేశాం. ఘన సంస్కృతికి సంబంధించిన నామవాచకంతో కొన్ని పదాలు కలిసినప్పుడు ఆ చమత్కారాలు నిలబడతాయి. యంగోత్రి, ఖంగోత్రి అంటే అక్కడ “త్రి” అనేది అంత్యప్రాసగా వస్తోంది. నడక కలిసిన నవరాత్రి అని వస్తుందనుకుంటాను – త్రి, త్రి అని రావడం వల్ల చమత్కారంగా ఉంటుంది కాబట్టి కొత్త పదాలు పడ్డాయి.

- వేటురితో కళాశాల విద్యార్థినుల ఇంటర్వ్యూ వ్యాసం

బావరో బావర్చి

ఒకసారి నేను గురువుగారితో కలిసి హైదరాబాద్‌లో కారులో వెళ్తున్నాను. “ఇంద్ర” సినిమాకు అర్జెంటుగా పాట రాసివ్వాలి. అవతల ఒత్తిడి. ఈ ట్రాఫిక్ నుంచి బయటపడేదెప్పుడు? గురువు గారు పాట రాసేదెప్పుడు? నాకు ఒకటే టెన్షన్. నల్లకుంట నుంచి చిక్కడపల్లి మా ప్రయాణం. “తేజ గారూ (నన్ను అలాగే పిలిచేవారు), పాట ఫస్ట్ లైన్ రాసుకోండి అంటూ “అమ్మడూ అప్పచ్చీ, నువ్వంటేనే పిచ్చి” అన్నారు. నేను స్టన్ అయ్యాను. రెండో లైను చెబుతారేమోనని నేను ఆసక్తిగా చూస్తున్నాను. బావర్చీ హోటల్ దగ్గర ట్రాఫిక్ స్తంభించిపోయింది. గురువుగారు అటువైపు చూస్తూ “బావర్చి అంటే తెలుసా?” అన్నారు. “తెలియదు గురువుగారు” అన్నాను. బావర్చి అంటే వంటవాడు అన్నారాయన. ఇప్పుడెందుకు ఈ ప్రస్తావన అనుకున్నాను. అంతలోనే ఆయన – ఇప్పుడు రెండో లైను రాసుకోమంటూ “బావరో బావర్చి, వడ్డించు వార్చి” అనేశారు. నాకు నోట మాట రాలేదు. ఆ పాట ఎంత హిట్ అయ్యిందో అందరికీ తెలుసు. ఇదంతా ఎందుకు చెబుతున్నానంటే పాట రాయడానికి ఆయన ప్రత్యేకించి సమయం తీసుకోరు. ఎంతమందిలో ఉన్నా, ఎక్కడున్నా ఆయన మనసంతా పాటై పరవళ్ళు తొక్కుతున్నప్పుడు, మళ్ళీ ప్రత్యేకించి సమయం కావాలా? అనుకున్నాను.

- వేటూరి శిష్యుడు ధర్మతేజ, “దొరకునా ఇటువంటి సేవ” వ్యాసం

“ఎంత మాత్రమున ఎవ్వరు తలచిన అంత మాత్రమె నీవు” అని అన్నమయ్య ఒక కీర్తనలో అన్నాడు. ఇది వేటూరికీ వర్తిస్తుంది. కొన్ని సార్లు ఆయన చాలా అల్పుడనిపిస్తాడు, అంతలోనే మహోన్నతుడనిపిస్తాడు. “గంగిగోవు పాలు గరిటెడైనా చాలు” అనుకుని ఆయన గొప్ప గీతాలని మనసుకి హత్తుకున్నప్పుడల్లా కలిగే స్పందన అనిర్వచనీయం. అందుకే ఆయన మహాకవి. ఆయనకి అంజలి ఘటిస్తూ, ఆయన్నుంచి ప్రేరణ పొందుతూ, “పాటై బ్రతుకైన పసివాడికి” వినమ్రంగా జన్మదిన శుభాకాంక్షలు తెలుపుకుంటున్నాను.

కొన్ని రోజుల తర్వాత ఇవ్వాళ మళ్ళీ మనుచరిత్ర తో కలిసి భోజనం చేసాను మల్లాది హనుమంతరావు గారి ఎంపులో నుండి ఇవ్వాల్టి నా యాదృచ్చిక ఎంపు ఇది:

‘అపరిమితానురాగ సుమనోలసయై చిగురాకు-చేతులన్-
తపసిని కౌగిలించె, వనితా,-ఇదె రంభ-’; ‘తలంప రంభ -తాన్-
-అపరిమితానురాగ సుమనోలసయై చిగురాకు-చేతులన్
తపసిని కౌగిలించు టుచితంబె కదా!’-అన, నవ్వె రంభయున్.

- హనుమంతరావు గారు “ఈ పద్యంలో శ్లేష, వక్రోక్తి అలంకారాలు పెద్దన గారు చమత్కారంగా వాడారు” అని రాసారు. నాకు కూడా అదే కారణానికి నచ్చింది కానీ, మామూలు “నిరలంకార” తెలుగు నర భాషలో – ఒకే వాక్యాన్ని రెండు రకాలుగా ప్రయోగించి, ఒక రంభను ముగ్గుర్ని చేసినందుకు నచ్చింది అని చెప్పడంలో ఉన్న సుఖం వేరు కనుక, నేను ఇలా చెప్పుకుంటున్నా

అర్థం: “అపరిమితమైన ఎర్రదనం గల పూలతో అలసి, వంగి, చిగురాకులనే చేతులతో తపసి వృక్షాన్ని (అవిసె చెట్టు) కౌగిలించుకున్నది ఈ రంభా వృక్షం (అరటి చెట్టు)” అని ఒక చెలి అంటే,
“ఆలోచించి చూస్తె, రంభ (అప్సరస రంభ) అపరితమైన అనురాగం గల మనసుతో పరవశయై ఋషీశ్వరుడిని కౌగిలించుకోవడం మామూలే కదా” అని ఇంకొకావిడ అనింది.
రెండూ విన్న రంభ (ఆ చెలికత్తెలలో ఒకావిడ పేరు రంభ!) నవ్వింది.

ఈ కాసిని పద్యాలలోనే నాకు రకరకాల భావాలు, భ్రాంతులు కలుగుతున్నాయి – విసుగూ, విరామంతో సహా. ఇక ఈ జీవితంలో ఎప్పుడన్నా మనుచరిత్రను నిజంగా చదవడం మొదలుపెడితే, దాని గురించి ఎవరికన్నా చెప్పాలంటే, ఇలా వక్రోక్తులు, శ్లేషలు వాడుకోవాల్సిందే ఏమో!

ఏమి కోరి సూరీడు 
ఏమి కోరి చందురుడూ 
ఏమి కోరి ధరియిత్రీ 
నిత్యం అనునిత్యం
పరిభ్రమణ …
నిద్రాహారాలు మాని 
నిద్రాహారాలు …
ఎండనకా వాననక 
ఎండలు వానలు 
శ్రమియించి
యిచ్చి న 
త్యాగధనులు 
మానవాళికి 
స్పూర్తిప్ర దాతలు 
స్వార్ధరహిత భావనలు 
ప్రేమాస్పద వేదనలు 
నేర్చుకుందాం 
గణతంత్ర దినాన 
ప్రేమను పంచుదాం

మన విజయం, మన సంతోషం మన అనుకునే వాళ్లందరిన్నీ సమాన స్థాయిలోనే సంతోషపెడుతుందని భ్రమిస్తుంటాం.  కానీ సంతోష ఘడియలూ, విజయకేతనాలూ ఎంత ప్రమాదకరమైనవో గ్రహించం! ఎంతో ఉల్లాసంగా గడిపేటప్పుడు ఒకింత జాగ్రత్తగా చూడండి.. ఏ మూలనో ఎక్కుపెట్టబడిన బాణం మన గుండెల్లో దూసుకువెళ్లే క్షణం కోసం వేచి చూస్తూ ఉంటుంది.

మనసారా మనం ఓ విజయాన్ని ఆస్వాదించేటప్పుడు మనల్ని ముఖతః తృప్తిపరచడం కోసమే ఎక్కువ చిరునవ్వులు కృత్రిమంగా విచ్చుకుంటాయి తప్ప మనసులో నిజంగానే మన స్థాయిలో మన కోసం ఆనందాన్ని పొందే వారు తక్కువ. మనం గమనిస్తూనే ఉంటాం.. " ఫలానా పొజిషన్ కి వచ్చాక ఆ మనిషికి అహం పెరిగింది.." వంటి ఫిర్యాధులు ఎక్కువ విన్పిస్తూ ఉంటాయి.

మనం ఉప్పొంగిపోయేటప్పుడు ఆ తమకంలో కొద్దిసేపు అందరూ మనవాళ్లే కదా అని ఎవర్నీ పేరుపేరునా పట్టించుకోం. అలా పట్టించుకోపోవడమే అవతలి వారికి "పట్టింపు"గా మారిపోతుంది. "ఎలా విర్రవీగుతున్నారో చూశారా.. కన్నూ మిన్నూ తెలీకుండా పోతోంది" అన్న దుగ్ధ వెళ్లగక్కబడుతుంది. నిజానికి అందరూ మనం ప్రాణానికి ప్రాణంగా భావించే వారే. వారూ మనతో అలా ఈ క్షణం వరకూ గడిపిన వారే. ఓ చిన్న విజయం ఓ అగాధాన్ని ఏర్పరచడం మొదలుపెడుతోందంతే!

అందుకే విజయాలు, సంతోష ఘడియలూ అధఃపాతాళానికి కూరుకుపోయిన స్థితి కన్నా ప్రమాదకరమైనవి. విజయాల్లో మనం మనిషినీ మనిషినీ పట్టి పట్టి పలకరించలేం. కానీ అవతలి వారు మాత్రం ఆ పరవశంలోనూ మనం తమని గుర్తుపెట్టుకుంటేనే  విలువ ఇచ్చినట్లు దురభిప్రాయాలూ కల్పించుకుంటారు. విచిత్రంగా విచారాల్లోనూ, వైఫల్యాల్లోనూ పరిస్థితి తారుమారు అవుతుంది. మనం అవతలి వారు మనల్ని పట్టించుకోవాలని ఉవ్విళూరుతూ ఎదురుచూస్తుంటాం. ఎవరూ పట్టించుకోపోయేసరికి విరక్తి చెందుతాం. అవతలి వారికి మాత్రం మన వైఫల్యాల్లో మన సాన్నిహిత్యం అక్కరకు రాదు. "ఆ మనిషి అసలే సమస్యల్లో ఉన్నాడు, మనకెందుకు వచ్చిన శిరోభారం" అని దూరం దూరంగా మసులుతుంటారు.

ఎంత బలీయమైన మానవ సంబంధాలో కదా! ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే.. ఈ మొత్తం ప్రక్రియలో అందరూ తమ ఇగోలు సంతృప్తిపరుచుకోవడమే పరమావధిగా ప్రవర్తించే వారే. తమ ఇగో సంతృప్తిపడకపోతే ఎదుటి వ్యక్తిలోనే లోపం ఉన్నట్లు భావిస్తారు, తమ ఇగో ఎదుటి వ్యక్తితే సంతృప్తిపరచడబడిన క్షణం ఆ వ్యక్తిని మించిన గొప్ప మనిషి ఈ ప్రపంచంలో లేనట్లు భుజానికి ఎత్తుకుంటారు.

- నల్లమోతు శ్రీధర్

ఒంటరితనం భరించలేని నరకం చాలామందికి! నిరంతరం సమూహంలో సందడి సందడిగా కదలాడే కలివిడి అలవడ్డాక అనివార్య కారణాల వల్ల సమూహం చెల్లాచెదురైతే విలవిల్లాడిపోతుంటారు. ఈ ప్రపంచంలో మనం, మన ఉనికీ ఎప్పుడూ ఒంటరిదే! జీర్ణించుకోవడం కష్టమైనా ఇది కాదనలేని నగ్నసత్యం. ప్రమాదవశాత్తూ మనం ఏ కుటుంబ సమూహంలోకో, స్నేహబృందంలోకో నెట్టివేయబడ్డామే తప్ప అవేమీ శాశ్వతాలు కాదు. ఈ మాటలు చాలామందికి ఆధ్యాత్మిక బోధనల్లా అన్పించొచ్చు. మననీ, మన అంతరంగాన్ని తరిచి చూసుకుంటే సత్యం ఖచ్చితంగా అర్థమవుతుంది. మనిషి ఏ క్షణమైతే తన ఒంటరితనాన్ని ఆస్వాదించడం మొదలుపెడతాడో, అంతర్ముఖుడై తననితాను గమనించుకోవడం మొదలుపెడతాడో ఆ క్షణం నుండే పరిపూర్ణతని సంతరించుకోవడం ప్రారంభిస్తాడు. ఈ తత్వం నేనెక్కడా చదువుకున్నదీ కాదు, ఎక్కడో విని చిలక పలుకుల్లా వల్లిస్తున్నదీ కాదు.. !! జీవితం గడిచే కొద్దీ నా ఉనికిని ప్రశ్నించుకుంటున్న కొద్దీ, మనుషుల లౌకికమైన ఆరాటాలను ప్రేక్షకుడిగా గమనించే కొద్దీ జీవితంపై పెరుగుతున్న మెరుగైన అవగాహనలో భాగమే ఈ ఆలోచనా పరిణతి! మనం మనుషుల ఆత్మీయ కౌగిళ్ల మధ్యా, కరచాలనాల మధ్యా బ్రతుకు పట్ల భరోసాని వెదుక్కునంత కాలమూ మనల్ని అభద్రత వెన్నంటుతూనే ఉంటుంది.

ఏ బంధమూ మనతోపాటు పెనవేసుకుపోయేది కాదు.. పెనవేసుకున్నట్లే భ్రమింపజేసి అలవోకగా జారుకునే జారుడు బంధనాలే బంధాలన్నీ! బంధాలు మనల్ని పారవశ్యంలో ముంచెత్తుతాయి. ఆ పారవశ్యాన్ని తనివితీరా ఆస్వాదించేలోపే పుటుక్కున తెగిపోతాయి. చివరకు మెదడంతా శూన్యమే మిగులుతుంది. ఆ శూన్యంలో మరో ఆశాదీపం మరో బంధం రూపంలో వెలుగు చూస్తుంది. దాన్ని పట్టుకుని బ్రతుకు పట్ల ఆశని చిగురింపజేసుకోవాలని విశ్వప్రయత్నం చేస్తాం. అదీ మూన్నాళ్ల ముచ్చటే అవుతుంది. దీంతో బ్రతుకు పట్ల విరక్తి పొడజూపుతుంది. ఆ విరక్తినే ఆత్మ సాక్షాత్కారానికి తొలిమెట్టని, మనమూ పరిపూర్ణులమవుతున్నామని మరోమారు మాయలో పడతాం. విరక్తి అనేది ఓ భావావేశపు స్థితి మాత్రమే అన్న ప్రజ్ఞ కోల్పోతాం. బంధాలు తెగిపోవడం వల్ల అక్కసుతో ఒంటరి తనం నుండి ఏర్పడే విరక్తి మనల్ని ముక్తి మార్గాన నిలిపేది కాదు. మనం దేన్నయితే ముక్తి మార్గమని భావిస్తామో దానిలో ముందడుగు వేయాలంటే ఒంటరితనాన్ని అలౌకికంగా ఆస్వాదిస్తూ లౌకిక బంధాల వ్యామోహాలేమీ మనస్సుని చేరకుండా నిశ్చలంగా కాలం గడపగలిగిన క్షణమే మనల్ని మనం ఉన్నతుల్ని చేసుకుంటూ సాగగలం.

ప్రపంచంతోపాటు కదలాడడం, సమూహంలో మిళితమైపోవడం ఒంటరిగా ఉండడానికి ఏమాత్రం అవరోధం కాదు. బంధాలన్నింటికీ బాధ్యతని నెరవేరుస్తూనే అదే క్షణం మానసికంగా ఆ మాయాప్రపంచం నుండి వేరుపడి ఒంటరితనంలో గడపగల నేర్పు అలవర్చుకుంటే బంధనాలూ సురక్షితంగానే ఉంటాయి, అంటీ ముట్టనట్లు ఉంటున్నామని ఎవరి నుండి ఎలాంటి ఫిర్యాదులూ
ఉండవు, ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే చెరగని చిరునవ్వు ప్రపంచాన్ని పలకరిస్తుంటే లోతైన ఆత్మపరిశీలన మనస్సు పుటల్ని శోధిస్తూ సాగిపోతుంటుంది.

మీ
నల్లమోతు శ్రీధర్

ముందుగా చిన్న గమనిక: నాకు మానవ సంబంధాలన్నా, మనసుల మధ్య దోబూచులాడే చిన్న ఎమోషన్లన్నా చాలా ఇష్టం. ఆ నేపధ్యంలో కొందరు వ్యక్తుల్నీ, కొన్ని బంధాల్నీ గమనించిన తర్వాత రాసిన ఓ చిన్ని విశ్లేషణే ఇది. నా అభిప్రాయాల్లో తప్పొప్పులు ఉండొచ్చు. కానీ ఏదో ఒక క్షణం అన్పించిన ఆలోచన ఇలా రాసుకున్నాను. ఈ విషయంలో ఎలాంటి వాదోపవాదాలకూ నేను సిద్ధంగా లేను. ఇక విషయానికి వస్తే:

ఆడవాళ్ల మోములో కదలాడే కొన్ని ఎక్స్ ప్రెషన్లు చాలా గమ్మత్తుగా ఉంటాయి.. ఓరచూపు, కొంటె నవ్వు, కనీకన్పించక మోముపై విరబూసే చిరు దరహాసం, అదిమిపెట్టుకున్నా బయటపడే సిగ్గు, పెదాల బిగింపులో బంధీ అయ్యే గడుసుదనం, క్షణకాలంలో ప్రత్యక్షమై మరుక్షణమే మాయమయ్యే నిర్లక్ష్యం, చెలికాడి హృదయాన్ని తడిమి చూడడానికి ఎక్కుపెట్టే లోతైన భావాతీతమైన కనుచూపు, కదలికలో మార్పులేకుండానే ఉన్న చోట నుండి నలుదిక్కులూ చుట్టివచ్చే సిక్త్ సెన్స్.. నిజంగా సృష్టికర్త అద్భుత సృష్టి ఆడవాళ్లు నిజమైన ఆనవాళ్లే. మగువ పలికించినన్ని భావాలు మగవాడు వ్యక్తపరచడానికి మాటలు కూడా చాలవు.

విభిన్నమైన అంశాల పట్ల మగువలకు చాలా నిగూఢమైన అభిప్రాయాలు, ముద్రలు మనోఫలకంపై ముద్రించబడి ఉంటాయి. సందర్భానుసారం అవి కొద్దోగొప్పో వారి హావభావాల ద్వారా వ్యక్తమవుతుంటాయి.. బయటకు వ్యక్తపడని మరెన్నో భావాలు.. అలా అంతర్లీనంగా ఎవరూ స్పృశించడానికి అంతుచిక్కని అద్భుతమైన పార్శ్యాలుగా ఆవిష్కృతం కాకుండా మిగిలిపోతూనే ఉంటాయి. పాపం మగవాడు బయటకు వ్యక్తమయ్యే ఆ కొద్దిపాటి భావాలతోనే మగువ మనసు లోతుని అంచనా వెయ్యాలని ఆపసోపాలు పడతాడు.

కొందరైతే సముద్రం లాంటి మగువ మనసు నుండి బయటకు తొంగిచూసే ఆ కొద్దిపాటి భావాలను సైతం ఒడిసిపట్టే నైపుణ్యత లేక.. అద్భుతమైన మగువ మనసు యొక్క మొదటి పుటనే చదవలేక మొండిగా జీవిస్తుంటారు. తనని గెలుచుకున్న మగవాడికి బంధీ అయి అతని రక్షణలో సేదదీరాలని మగువ మనసు ఉవ్విళ్లూరుతుంటుంది.. కానీ మగవాడు తాను గెలుచుకున్న వనితని కట్టు బానిసని చెయ్యాలని చూస్తుంటాడు. నిలువెల్లా ప్రేమతో తనను తాను అర్పించుకున్న మగువ మనసు లోతులను తడిమిచూసే నైపుణ్యత లేక.. మగువ తనని తాను మరిచిపోయి మగవాడి సాన్నిహిత్యంలో సేదదీరే అవకాశాన్ని ఆసరాగా చేసుకుని ఆమె మనసులో ప్రేమను పాదుకొల్పవలసింది పోయి భౌతికంగా ఆధిపత్యం సాధించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు మగవాడు. దీంతో రెండు మనసుల మధ్య పెనవేసుకుపోవలసిన అలౌకికమైన అనుబంధం బిగిసీ బిగియకముందే సన్నగిల్లడం మొదలవుతుంది.

తమ భాగస్వామి మనసు పుటలను చదివి ఒకరికొకరు తన్మయత్వంతో మునిగితేలే అదృష్టం ప్రపంచంలో ఏ కొద్ది జంటలకో ఉంటుంది. మిగిలిన వారంతా ఎంతో అన్యోన్యంగా ఉన్నప్పటికీ అది మనసు పై పొరల్లో సున్నితమైన కుటుంబ సంబంధాల కోసం, దాంపత్య సౌఖ్యం కోసం, సామాజిక అవసరాల కోసం ఒక నిర్థిష్టమైన ప్రమాణం వద్ద తమ భావాలను స్థిరీకరించుకుని ఇరువురు భాగస్వాములూ సమన్వయంతో సాగించే ప్రయాణమే. మగువల మనసుల్లో అంతర్లీనంగా ప్రవహించే భావాల ప్రవాహంలో తానూ మునిగితేలుతూ అంతటి అపూర్వమైన ప్రేమని మనసారా ఆస్వాదిస్తూ ఆ మగువ మనసులో మగవాడూ మమేకం అయినప్పుడే జీవితం అద్భుతమైన ప్రణయకావ్యం అవుతుంది.

- నల్లమోతు శ్రీధర్

“సీతారామయ్యగారి మనవరాలు” తరువాత నేను రాసిన తెలుగు పాటల్లో నేనే తెలుగుతనాన్ని వెతుక్కోవలసిన స్థితిలో పడ్డాను – వేటూరి

వేటూరి రాసిన కొన్ని పాటల్లో నిజాయితీ కనిపించకపోవచ్చు, కానీ ఆయన మాటల్లో ఎప్పుడూ నిజాయితీ ధ్వనిస్తుంది. ఇలా నిజాయితీ నిండిన వ్యాసం ఇది. ఇందులో తెలుగు భాషపై వేటూరికున్న మమకారం, “సినీ తెలుగు భాష” గురించి ఆవేదనా కనిపిస్తాయ్. ఆయన తన కోసం రాసుకున్న పాటలూ, ఆత్మసంతృప్తి కలిగించిన పాటలూ కొన్ని మన మనసులని పలకరిస్తాయి. ఆయన అభిప్రాయాలతో ఏకీభవించినా ఏకీభవించకపోయినా స్పందించకుండా ఉండలేము. సాహితీ అభిమానులూ, వేటూరి అభిమానులూ తప్పక చదవవలసిన ఈ చక్కని వ్యాసం ఇక్కడ – http://goo.gl/j6Uz2

very nice because you show real human service. I like it

ma “manchammai” gurinchi e madhya rayadam ledu meru, idemantha manchiga ledu. malli manchiga rayandi pls.
- o pichhi manchodu.

chaalaa bagundi……..thanks to prajaa kavi

cinema nativityki daggara ga untundi…tanmayi baga chesindi.

జగన్ కి ఒర్పు ఉండి ఉంటే… ఇలా ఓదార్పు యత్రాలు చేసుకోవాల్సిన పనిలేకుండ ఉండేది.

thankU for sharing ……

వికీ సోర్స్‌లో PDF రూపంలో కంటే HTML పేజెస్‌లో పెట్టి ఉంటే చదవడం సులభంగా ఉండేది.

nice

శ్రీధర్ గారు
ఒక విధంగా చెప్పాలంటే నేను కూడా వాసు గారి లాంటి వాడినే మూడు సంవత్సరాల క్రితం అనుకుంటా ఇంట్లో ఏదో online jobs చేద్దామని కంప్యూటర్ కొన్నారు.
అప్పుడు నాకు కంప్యూటర్ కోసం ఏమి తెలియదు. కేవలం మా సిస్టర్ కొన్ని basics నాకు చెప్పింది(అంటే లెఫ్ట్ క్లిక్ & రైట్ క్లిక్ ఎందుకు? keyboard ని ఎలా వాడాలి వంటివి) అంటే తప్ప నాకు కంప్యూటర్ కోసం ఏమి తెలియదు.
ఒక విధంగా చెప్పాలంటే కంప్యూటర్ ఏరా ఫోరం లో రిజిస్టర్ చేసుకొంటే సెల్ లో బాలన్సు కట్ అవుతుందేమో అని రెండు వారాలు రిజిస్టర్ కూడా అవ్వలేదు
దీనిని బట్టి మీరు అర్ధం చేసుకోవచ్చు నేను ఏ ప్లేస్ లో ఉండేవాడినో. అలా నెమ్మదిగా కంప్యూటర్ ఏరా (మగజైన్ & ఫోరం) ఫాలో అవుతూ మంచి టెక్నికల్ knowledge సంపాదించుకున్నాను. చాట్ రూం లో ఒకసారి డౌట్ కోసం వస్తే స్వయంగా మీరే నాతో చాట్ చేసినప్పటి అనుభవం నేను ఇప్పటికి మరచిపోలేను. తరువాత ఒకసారి వేబినర్ లో మీ మాటలు లైవ్ గా విన్నాను (These are the 2 memorable moments). ఒక విధంగా కంప్యూటర్ ఏరా ఫోరం ఆగిపోయినప్పుడు చాలా బాధ పడ్డాను. ఆ విలువైన పోస్ట్లు మిస్ అయ్యానన్న బాధ నాలో ఇప్పటికి ఉంది. కంప్యూటర్ ని బయట చాలా వింతగా చూసే నేను ఇప్పుడు ఒక హార్డువేర్ టెక్నిషియన్ గా పనిచేసున్నాను అంటే అది మీ ఫౌండేషన్ వల్లనే

ee pustakam konalanukuntunnanu. ekkada dorukutundeo cheppagalaru.

వేటూరి పాటలో ఏముంది అడిగారు కాబట్టి !

వేటూ వుంది, ట్యూనూ వుంది. వారి రచనా ‘వే’ టూర్!!

చాలా బాగా స్నిప్పెట్స్ ఇచ్చారండీ.

ఆ మధ్య యుట్యూబ్ లో వారి కొన్ని ముఖాముఖీ లు చూసాను.

చిరంజీవి గారి ని ఉద్దేశించి, వారి రాజకీయ ప్రస్థానాన్ని , ‘ బృందావనాన్ని వదిలి పెట్టి దండకారణ్యం లోకి వెళ్లి పోయారంటూ ‘ ఓ సభలో ఆయనన్న మాట అమోఘం !

చీర్స్
జిలేబి

Reblogged this on జాతీయ అంతర్జాతీయ వార్తలు, విశ్లేషణ and commented:
మీ కృషికి అభినందనలు. కృతజ్ఞతలు కూడా.

[...] For more details about those characters, please see this post in my Telugu blog. [...]

Thank you Very much Dear Sir.

చక్కగా చెప్పారండి.

100% true

అనుభవాన్ని పంచ్చుకున్నందుకు థేంక్స్. నిర్మాణాత్మక సూచనలు మరింత ఉపయోగకరం. మీ అనుభవం ద్వారా మీరు అనుకున్న సలహాలు ఇవ్వగలరు. ఉదాహరణకు:
1 Netnanny లాంటి సాఫ్ట్ వేర్ వాడండి – పిల్లల కంప్యూటర్లో
2 వాళ్ళతో పాటు పెద్ద వాళ్ళు కూడా technology కొంచెమైనా నేర్చుకోవాలి (రక్షక భటునికి దొంగతనం జరిగే వీలు గురించి కూడా తెలియాలి కదా!)
3 cell phone companies తో మాట్లాడి lock / restrictions సాధ్యమా అన్నది చూడడం
4 పిల్లలల్ని సాధ్యమైనంత వరకు మన ఎదురుగానే (TV కి కనెక్ట్ చేస్తే మరీ మంచిది) / hallలో కంప్యూటర్ వాడేలా చూడడం.
5 వాళ్ళకి చిన్నప్పటి నుంచే ‘ఫేక్’ పేర్లు / డేటా (డెట్ ఆఫ్ బర్త్ మొ|| వాడమని) సూచనలు ఇవ్వడం (సోషల్ సైట్లలో మరియు నెట్ గేమ్స్ లలో)
6 సాధ్యమైతే / వయస్సు సంబధంగా అనుసరణీయం అనుకుంటే లైంగిక విజ్ఞానం మనమే కలిగించడం (పుస్తకాలు / డాక్టర్స్ ద్వారా)

చివరిగా మనకి (పెద్ద వాళ్ళకు): 16 యెళ్ళ వరకు జాగ్రత్తగా పెంచటం మన భాధ్యత మరియు తరువాత మన ప్రేమ(ల)ను తగ్గించుకుని వారు “ఎగిరి” పోతూ వుంటె, మంచి పుస్తకాల / బ్లాగుల / ప్రవచనాల ద్వార “సం యమనాన్ని” అలవాటు చేసుకోవడం!
Thanks once again. . .

simply super sridhar gaaru…
chaala chaala bagunnai ..prati aksharam nijame..

Thank you for providing valuable information about windows live telugu.