సిగ్గు

సిగ్గు అనేది ఎప్పుడో ఒకప్పుడు అందరం అనుభవించినదే. సిగ్గు మానసికమైనా దీని లక్షణాలు శరీరం మీద కనపడతాయి. సిగ్గుపడినప్పుడు, కనులు వాలిపోవడం, తల వంగడం, కొద్దిగా చిరు చెమటపట్టడం, మాట తడబడటం దీని లక్షణాలు.  ఇదేకాక బుగ్గలలో ఎరుపుదనం, ముఖం చిన్నబోవటం, వికసించటం కూడా దీని లక్షణాలే.  సందర్బం బట్టి వుంటుంది లక్షణం. శృంగార సమయమైతే, ఆనంద సమయమైతే, ముఖం వికసిస్తుంది, బుగ్గలు ఎరుపెక్కుతాయి, చిరు చెమట పడుతుంది.  అదే చిన్నబుచ్చుకునే సమయమైతే ముఖం చిన్నబోతుంది.  అతిగా సిగ్గు పడేవాళ్ళని “నీసిగ్గు చిమిడినట్లే వుంది” అనడం వ్యంగ్యం. మరొకటి “సిగ్గు విడిస్తే సంగీతం చేతకాకపోతే సర్వే”.సామెత.

రామాయణం లో రాముడు విల్లు విరిచినపుడు సీత, ఈ గగుర్పాటుకు గురి అయిందిట. సీత రాముడి మెడలో హారం వేసేటపుడు సిగ్గు పడిందిట. సిగ్గులమొగ్గయిందిట. భారత, భాగవతాల్లో సిగ్గు గురించిన చిన్న చిన్న సంఘటనలున్నాయి. అవి ద్రౌపది వివాహ సందర్భం, రుక్మిణీ దేవి, స్వామి చేయిపట్టిన సందర్భం. శుకుడు ముందు వెళుతుండగా వెనుక వేద వ్యాసుడుడు వెళ్ళే సందర్భంలో, ఒక కొలనులో అప్సరసలు స్నానం చేస్తుండగా శుకడు వెళతారు.  అప్సరలు పట్టించుకోరు.  వెనక వస్తున్న వేద వ్యాసుని చూసి వెంటనే వస్త్రాలు ధరించి సిగ్గుతో నమస్కారం చేసేరట.  శుకుడు వెళ్ళినపుడు సిగ్గు పడకపోడానికి వేదవ్యాసుడు వెళ్ళినపుడు సిగ్గు పడటానికి, కారణం అడిగితే శుకునికి స్త్రీ పురుష భేదం లేదని అందుచే సిగ్గుపడలేదని, కాని వ్యాసునికి తెలుసు కనక సిగ్గుపడ్డామని చెబుతారు.

పెళ్ళి చూపులలో ప్రారంభమైన సిగ్గు మూడు నిద్రలయ్యేదాకా ఉంటుంది.  తరవాత నన్నడగద్దు…………”అయ్యో! సిగ్గేస్తోంది బాబూ” స్టాండర్డ్ డయలాగ్.  నేటి కాలానికొస్తే, ప్రేయసి ప్రియుల ప్రధమ సమాగంలో,  భర్యా భర్తల ప్రధమ సమాగమంలో ఈ స్థితి కనపడుతుంది. రెండవదయిన సిగ్గు, తప్పు చేసి దొరికిపోయినప్పటిది. ఇది కావలసిన వారయినా, పైవారయైనా సమానమే కాని, బాగా తెలిసిన వారి దగ్గర ఇది మరి కొద్ది హెచ్చు మోతాదులో వుంటుందనుకుంటా.  సిగ్గు పడటం అన్నది ఒక్క మనిషికి మాత్రమే తెలిసిన ప్రక్రియ. చిన్న తనంలో మనకూ ఇది తెలియదు.  బట్ట కట్టడం ప్రారంభించినప్పటినుంచి తెలుస్తుంది.  స్త్రీకి సిగ్గే సింగారం అన్నారు.  ఇప్పుడు సిగ్గులేక పోవడమే సింగారం అంటున్నారు, రాజకీయ నాయకులు, చేసిన వెధవ పనికి, అడ్డంగా దొరికి పోయి కోర్టులు, ప్రజలూ ఛీ కొడుతున్నా, “అబ్బే మమ్మల్ని ఏమీ అనలేదు, వారెవరినో అన్నారు,” అని తప్పించుకో చూసేవారికి సిగ్గుందా? లక్షల కోట్లు తినేసి “అబ్బే అసలేమీపోలేదు” అనడం సిగ్గులేనితనంకాదా? చేయవలసినదంతా చేసేసి ఇప్పుడు “దేవుడా” అంటే పలుకుతాడా? ఇంకా ఏమైనా అంటే “తీర్పు కాపీ రావాలి దానిని అధ్యయనం చేసి అపుడు చెబుతాం” అంటున్నారు. సిగ్గులేని మాటని ఎవరికి తెలియదంటారు. “ఎత్తుపళ్ళ బ్రాహ్మడా అంటే మా ఇంట్లో ముండ చెప్పిందా” అని, ముఖం మీద కనపడుతున్న ఎత్తు పళ్ళకి మరొకరు చెప్పడం ఎందుకూ?. ముంజేతి కంకణానికి అద్దం ఎందుకూ? ఎదురుగా కనపడుతూంటే!!! “సిగ్గు చిన్న నాడే అనగా రాజకీయాల్లోకి వచ్చిన రోజే వదిలేశాము, తిన్న లక్షల కోట్లలో వేల కోట్లు ఖర్చుపెట్టి మళ్ళీ ఎన్నికలకెళ్తాం!!! డబ్బులిచ్చి, దౌర్జన్యంగా ఓట్లు వేయించుకుంటాము. సామాన్య ప్రజలకి ఈ మోసం అర్ధం కాదు, మాకు భయం లేదు, సిగ్గు పడం,” అని నిర్భయంగా చెబుతున్నారు. “మళ్ళీ పదవిలోకి వస్తాము,మేము తప్పించి మరొకరు ఈ దేశాన్ని ఏలేందుకు అర్హులు కారు. మేము తప్పించి మీకు దిక్కులేదు. మాకు సిగ్గెందుకూ? మీకూ సిగ్గులేనిది, మమ్మల్ని ఎన్నుకోడం. మంచివాళ్ళని ఎన్నుకోడం చేతకాక పోయినందుకు మీరు సిగ్గు పడండి” అంటున్నారండీ!!! సిగ్గు పడదామా?

ఉపకారం

ఉపకారికినుపకారము
విపరీతము కాదు సేయ వివరింపంగా
అపకారికి నుపకారము
నెపమెన్నక సేయువాడు నేర్పరి సుమతీ!.

పాపం శతకకారుడు పాతకాలం వాడు, ఉపకారికి ఉపకారం, అపకారికి కూడా ఉపకారం చేయాలన్నాడు. బహుశః ఇదే మన గాంధీగారు కూడా అమలు పరచేరనుకుంటా, అందుకే ఒక చెంపమీద కొడితే రెండవ చెంపా చూపించమన్నాడు. నేటి కాలానికి, “ఉపకారం అంటే ఊళ్ళోంచి లేచిపోతున్నారని” సామెత.” పుణ్యానికిపోతే పులెత్తుకుపోయిందని” మరొకటి.

మా కాలనీకి మొదటిగా కట్టుకున్న ఇల్లు మాదే. తరవాత ఇప్పటికి చాలా ఇళ్ళు వచ్చాయి. ఆ రోజుల్లో మేము ఇల్లు కట్టుకోడానికి చాలా అవస్థలు పడ్డాము, సిమెంటు వేసుకోడానికి, చేయించిన గుమ్మాలు కిటికీలు వగైరా సామాను పెట్టుకోడానికి. ఒకటి రెండు రోజులలో వచ్చిన అనుభవంతో, ఒక పాక వేయించేశా, అప్పుడు. తరవాత ఇళ్ళు కట్టుకునేవారు సామానులు, పనిముట్లు, మా దొడ్డిలో పెట్టుకు పోయేవారు. ఉదయం మళ్ళీ తీసుకుపోయేవారు. ఇలా చేస్తుండగా,ఒకసారి, వాళ్ళది ఒక పార కనపడలేదు. “పార కనపడటం లేదండి”, అని సణగడం మొదలెట్టేరు, “మీరుగానితీసుకున్నారా?” అని అడగలేక. తరవాత వెతుక్కుంటే దొరికింది, వాళ్ళదగ్గరే. చికాకువచ్చి, సామానులు ఇక్కడ పెట్టవద్దని చెప్పెయ్యవలసివచ్చింది. “ఊరికెళుతున్నామండి, తాళాలు ఇక్కడ పెడతాము, రాత్రికి మనిషివచ్చి పడుకుంటాడు,ఇంట్లో, తాళాలివ్వండి”, ఒకరి అభ్యర్ధన. సరే తాళాలు తీసుకున్నాం. మాకు రాత్రి తొమ్మిదికి పడుకునే అలవాటు. పక్కవాళ్ళింట్లో పడుకోడానికి వచ్చే మనిషి, రాత్రి పదకొండు గంటలకి వచ్చి నిద్ర లేపి, తాళాలు పట్టుకెళ్ళేవాడు, మళ్ళీ నిద్ర పట్టేదికాదు, తరవాత. ఒకరోజు రెండు రోజులా, నెల పడ్డాం అవస్థ, ఇలా. మరొకరున్నారు, పాలవాడొస్తాడు, పాలు పేకట్లు వేయించుకోండి, అని చెప్పి వెళ్ళిపోయారు. పాలవాడు,మూడు పేకట్లు వేసిపోయాడు. వీళ్ళొచ్చారు. వాళ్ళపేకట్లు వాళ్ళకి ఇచ్చాము. “అబ్బే మాకు రెండేనండి, మూడు కాదు, అది మీకేమో” అని వదిలేసిపోయిందావిడ. మర్నాడు పాలవాడిని పట్టుకుని అడిగితే, “వాళ్ళకి మూడేనండి మరి ఆవిడ ఎందుకందో” అలాగని మాకు రాసి పోయాడు. పాలపేకట్ వాడుకున్నామనుకోండి, అది వేరేసంగతి,అక్కరలేని వాడకం కదా! మరొకరున్నారు, వాళ్ళ పిల్లాడిని, ఇక్కడ వదిలేసి, షాపింగుకి వెళ్ళివస్తాము, కొద్దిగా చూడండి”, ఏం చూడం, వాళ్ళు లా వెళ్ళినది మొదలు వీడు, నాకది కావాలి, ఇది కావాలని మారాం చేస్తే వాణ్ణి సముదాయించేటప్పటికి, బ్రహ్మ ప్రళయమైపోయింది.

“మా ఫోన్ పోయిందండి! మీది బాగుందా”, వచ్చేరొకరు, మా వీధిలోవారే. “చూడలేదు, పొద్దుటినుంచి మాటాడలేదు “అంటే, వచ్చి చూసి బాగుందండీ, మాదిపోయిందని, ఒక అరగంట, కూతురుతో, కొడుకుతో యెస్.టి.డి. మాటాడుకుని, “ఏమిటోనండి, నాకు సెల్లులో వినపడి చావదు, లేండుఫోన్ పోయింది. వస్తానండి” అని వెళ్ళిపోయాడు. మరొకరు, “అరటాకులు కోసం ఊరంతా తిరిగేమండి, దొరకలేదు, నాలుగాకులు కావాలి”. సరేఉన్నవి కోసిద్దామంటే, “అగ్రమున్న ఆకులు కావలండి”, గాలికి ఆకులు చిరిగిపోయాయి, ఉన్నవి కొసిచ్చా, “బాగోలేవు”అని గునుపు.. మామిడాకుల సంగతి చెప్పక్కరలేదు. ఎవరింటిలో శుభకార్యం అయినా, మామిడాకులికి ఇక్కడికే వస్తారు. మరెవరూ, చెట్టు ఉన్నా ఇవ్వరు మరి. ఇక్కడనుంచి పట్టుకెళుతూ, ఇది బాగోలేదు, అది బాగోలేదంటేనే చికాకు వచ్చేది. మొన్ననొకాయన “మా ఇంటికి మెట్లు కట్టించేము, బండి మీదొడ్లో పెట్టుకుంటా, రాత్రికి” అన్నారు, సరే దానికేమి, పెట్టుకోమన్నాము. మరునాడు ఉదయం ఆయన “బండిలో పెట్రోల్ కారిపోయిందండీ” అన్నాడు, అక్కడికి మేము ఆయన బండిలో పెట్రోల్ తీసుకున్నట్లు, బంకుదాకా వెళ్ళాలని నా బండిలో పెట్రోల్ తీసుకుని వెళ్ళేడు. ఇదొక చేతి చమురు.

వీధిలో మరొకరు, కూతురుని పురుటికి తీసుకొచ్చారు.. ఆస్పత్రిలో పురుడుపోశారు. ఇంటికి తీసుకొచ్చారు.పిల్ల వాడికి, స్నానం చేయించిన తరవాత, సాంబ్రాణి పొగ వేయడం, పల్లెలలో అలవాటు. వారి ఇల్లంతా పాలరాయి పరచినది. ఇంట్లో కుంపటి లాటిది పెట్టే సావకాశంగాని, బొగ్గులు లాటివి ఉండే సావకాశంగాని లేదు. ఆవిడ ఉదయమే నిప్పులకి, కుంపటికి తయారయిపోయేది. అప్పుడు, వారికోసం కుంపటి అంటించి ఇవ్వాలి. బొగ్గులతో, కుంపటి ఇస్తే, కుంపటి అంటించుకోవడం కూడా చేతకాదట. పోనీ! ఒక రోజుదా! అలా మూడు నెలలు అవస్థ పడ్డాం. “వారి దగ్గర లేనిది, మనదగ్గరున్నది కనక ఇచ్చాము, తప్పులేదు, కాని ఇబ్బందిపేట్టేలా ఉండకూడదుకదా!”. నా ఇల్లాలు, ఇలా నా దగ్గర సణుగుతుంది. మళ్ళీ వాళ్ళొస్తే సరే అంటుంది, “వాళ్ళకి కుదిరితే మన దగ్గరకెందుకు వస్తారు, ఇరుగు పొరుగు అన్న తరవాత ఉపకారం లేకపోతే ఎలా” అంటుంది.. ఈ సంవత్సరం కూడా పనస చెట్టు కాసింది, మే నెలలో కాయ చెట్టునుంచి కోసి ఇస్తే, తను కోసి తొనలు కేరీ బేగుల్లో వేసిస్తే, నేను పట్టుకెళ్ళి అందరికి ఇచ్చిరావాలి,ప్రతి సంవత్సరం లాగా, మా పేటలో. ఇది నాడ్యూటీ. “కాయిచ్చేస్తే వాళ్ళే కోసుకుంటారు”అంటే “ఇంటికి ముగ్గురుంటే గొప్ప. ఇప్పటి వాళ్ళకి కాయ కోసుకోడం చేతకాదు. అరవై తొనలకాయ ఏం చేసుకుంటారు. నలుగురికి తొనలిస్తే తింటారు. మళ్ళీ ఇవ్వచ్చు.” అంటుంది. ఏం చేస్తాం, ఇరుగు పొరుగు అన్నారు కదా! తప్పదు!!, అనుభవించడమే!!!

ఈ బ్లాగు లో నేను చిన్నప్పటినుంచీ విన్నవీ, నాకు చెప్పబదినవీ, జీవితంలో అడుగడుగునా తెలుసుకున్నవీ, ఇలా నాకు తెలిసిన చిన్న చిన్న విషయాలు పంచుకుంటున్నాను. ఎక్కడైనా, ఏమైనా విషయాలు ఇది ఫలానా నుంచి తీసుకున్నవని అనిపిస్తే క్షమించగోరుతాను. ఇది పూర్తిగా నా స్వగతం.

రధ సప్తమి

” సప్త సప్త మహా సప్త, సప్త ద్వీపా వసుంధరా-సప్తార్క పర్ణ మాధాయ సప్తమి రధ సప్తమి”

అనే శ్లోకాన్ని పఠిస్తూ తల స్నానం చేసారా?
చిక్కుడు ఆకులతో రధాన్ని చేసారా?
అన్నం పరవాన్నం/ చక్కెర పొంగలి సూర్య భగవానుడికి నైవేద్యం పెట్టారా?
ఆదిత్య హృదయం చదివారా?

మాఘమాసం లో శుక్లపక్షం లో వచ్చే సప్తమి ఈ రోజు(30-01-12)రధ సప్తమి. ప్రత్యక్ష దైవం సూర్య భగవానుడిని పూజిస్తాం ఈ రోజున. సూర్యుడు తన రధాన్ని ఉత్తరాయణ దిశగా మళ్ళించే రోజైన ఈ రోజున రధ సప్తమిగా మహా భారత కాలం నుండీ జరుపుకుంటున్నామని పెద్దల మాట. ఈ రోజే సూర్య భగవానుడి జన్మదినం అనీ మరో సంగతీ పురాణాలు చెబుతున్నాయి. ఎదేమైనా ప్రత్యక్ష భగవానుడైన సూర్యుడిని ఆరాధించడం వెనుక ఆరోగ్య రహస్యాలు ఉన్నాయర్రా!. ఉదయాన్నే వచ్చే సూర్యుడి కిరణాల్లో మన ఆరోగ్యానికి కావలసిన విటమిన్లు పుష్కలంగా ఉంటాయట. అంతే కాదు ఉదయాన్న వచ్చే ఆ లేత సూర్యకిరణాలు పలు చర్మ వ్యాధులకూ మందు అనీ అంటారు. అన్నట్టు ఈ రోజున కొన్ని చోట్ల కోదమండ్ర అనీ, కోడళ్ళ పండుగా అనీ వ్యవహారం లో ఉందర్రా! దీని గురించి పెద్దగా విషయాలేమీ తెలీవు నాకు. మీకేమైనా తెలిస్తే చెప్పండి.

ఈ రోజుకు ముందు రోజు అంటె మాఘ శుద్ధ షష్టి రోజున ఉపవాసం ఉండి, సప్తమి రోజు ఉదయాన్నే మాఘ స్నానం చేస్తే మంచిదనీ మా అమ్మ చెప్పేదర్రా! అప్పట్లో, నదులూ, వాగుల పక్కనా ఊళ్ళుండేవి కాబట్టి అలా మాఘ స్నానమని నదీ స్నానానికి వెళ్ళేవారేమో!
నదీ స్నానం చేసే ముందు ఆకుల్లో దీపం వెలిగించి నెత్తి మీద పెట్టుకుని తీసుకు వెళ్ళి సూర్యోదయ సమయాన ఆ దీపాన్ని నది లో వదిలి స్నానం చేస్తామని మా అమ్మమ్మ చెప్పింది. అన్నట్టు ఈ రోజున తల్లిదండ్రులు లేని వారు వారికి తర్పణం విడుస్తారు. ఈ రోజు ఆకాశం లో నక్షత్ర కూటమి రధం ఆకారం లో ఉంటుంది. వీలైతే చూడండి. ( కాలుష్యం నిండిన మన పట్టణాల్లో, ఎటు చూసినా బిల్డింగులే దర్శనమిచ్చే మన పరిసరాల్లో….. ఆకాశం …నక్షత్రాలు ఎన్నడొ మర్చిపోయాం కదూ!)

అన్నట్టు ఈ రోజు సప్తమి కదూ…. సప్త…. అంటే ఏడు కి చాలా విశిష్టత ఉందర్రా! ఆకాశం లో ఇంద్రధనుస్సు రంగులు ఏడు, సూర్యభగవానుడి రధానికి అశ్వాలు ఏడు, సంగీతాలు స్వరాలు ఏడూ(సప్త స్వరాలు), మనకి సప్త వారాలు,( ఏడు రోజులు)సప్త ద్వీపాలు, సప్త ఋషులు,సప్త గిరులు సంగతి తెలిసిందే( ఏడు కొండలవాడు),సప్త సముద్రాలు, సప్త లోకాలు,అలాగే సూర్యభగవానుడి కిరణాల్లో మొదటి ఎడు ముఖ్యమైనవి అని చెబుతారు. ఆ ఏడింటి పేర్లు తెలుసునా!

• మొదటి కిరణం- సుషుమ్నం
• రెండవ కిరణం- హరి కేశు
• మూడవ కిరణం- విశ్వ కర్మ
• నాల్గవ కిరణం- విశ్వ వ్యచ
• ఐదవ కిరణం- సంపద్వసు
• ఆరవ కిరణం- అర్వాదము
• ఏడవ కిరణం- స్వరాడ్వసు

ఇవీ ఆ ఏడు కిరణాల పేర్లు. అది సరే కానీ, ఈ రోజున పాలు పొంగించి, నేతి తో తడిపిన బియ్యాన్ని ఆ పాలల్లో ఉడికించి పరవాన్నం సుర్యభగవానుడికి నివేదన చెయ్యాలర్రా! అలా చేసినవాళ్ళు తరిగిన కూర తినకూడదని శాస్త్రం చెబుతొంది. ఈ కాలం లో దొరికే చిక్కుడు కాయలు ఒలిచి కూర చేసుకుని తింటే మంచి బి విటమిన్ అందుతుంది అనీ మరో రకంగా శాస్త్రం చెప్పిందన్నమాట.
అన్నట్టూ మన  దేశం లో ప్రత్యక్ష భగవానుడైన సూర్యభగవానుడికి బోల్డన్ని ఆలయాలు ఉన్నాయి. అదేమిటీ, కోణార్క్, అరసవెల్లి ఈ రెండేగా అంటారా, కానే కాదు ఇంకా చాలా చోట్ల ఉన్నాయి. ఉదాహరణకి కాశ్మీర్ లోని మార్తాండ్ లోనూ, గుజరాత్ లో మొఢేరా అనీ ఇలా చాలా ఉన్నాయి. వీటన్నిటి గురించీ మరోసారి చెప్పుకుందాం కానీ , ఇవాళా ఏం చేసినా చెయ్యకపోయినా ఓ సారి ఆదిత్య హృదయం చదవండి.

RAMU1

Welcome to WordPress.com. After you read this, you should delete and write your own post, with a new title above. Or hit Add New on the left (of the admin dashboard) to start a fresh post.

Here are some suggestions for your first post.

1. You can find new ideas for what to blog about by reading the Daily Post.
2. Add PressThis to your browser. It creates a new blog post for you about any interesting  page you read on the web.
3. Make some changes to this page, and then hit preview on the right. You can always preview any post or edit it before you share it to the world.

ఈ విషయమై మీరు మహేంద్రకు ఫోన్ చెయ్యండి. ఆ వివరాలు గతంలో- యూనికోడ్ నుంచి అనూకి- అనే టపాలో డిసెంబర్ 17 న అక్షరజాలంలో uncategorised వర్గంలో అందజేశాం. లంకె ఈ క్రింద ఇస్తున్నాం. http://aksharajalam.wordpress.com/2010/12/17/%e0%b0%af%e0%b1%82%e0%b0%a8%e0%b0%bf%e0%b0%95%e0%b1%8b%e0%b0%a1%e0%b1%8d-%e0%b0%a8%e0%b1%81%e0%b0%82%e0%b0%9a%e0%b0%bf-%e0%b0%85%e0%b0%a8%e0%b1%82%e0%b0%95%e0%b0%bf/

nenu srilipi 6.0 lo word lo type chestanu…deenini anuloki ela convert cheyali……

‘జ్యోతిర్మయి’ గారు: యాత్ర ప్రణాళిక సిద్ధంచేసుకున్నప్పుడు, ఇక్కడికి వెళ్ళకూడదని నిర్ణయించుకున్నాను. కానీ ఉండబట్టలేక వెళ్ళాను.
‘భోనగిరి’ గారు: మీరు చెప్పిన ఆనవాళ్ళు నాకు కనిపించనేలేదు! కట్టడం చుట్టూ, నీరు – ఆ నీటిలో చిన్న చిన్న పడవలు కనిపించాయి. పూర్తి స్మారకాన్ని చూపిస్తున్న చిత్రాన్ని పైన జోడించాను. మీరు వేసవికాలంలోకానీ వెళ్ళారా?

ఈ ప్రదేశం చాలా కాలం క్రితం నేను కూడా చూసాను. చాలా బాగుంటుంది.
మీరు ఇంకో ఫొటో పెట్టలేదు. మొత్తం మందిరం భూమి పగులులో ఉన్నట్టు ఉంటుంది. అది కూడా పెడితే బాగుండేది.

థాంక్యూ సంజయ్ గారూ..

సతీష్ గారూ,
చాలా సంతోషమండీ. పాత చందమామపై మీ మమకారం ఎంత లోతుగా ఉందో అర్థమయింది. “ఇప్పటి చందమామలో దాని ఆత్మ ఏదో పోయిన భావన ఉంటుంది. తిరిగి పాతదనం వస్తే బాగుంటుంది” అన్నారు. చందమామ స్వర్ణయుగం దాటేసింది. నాగరెడ్డి, చక్రపాణి గార్ల మార్గ నిర్దేశకత్వం, కొకు, దాసరి, వపా, చిత్రా, శంకర్, ఆచార్య వంటి దిగ్ధంతుల పనితనం చందమామకు దూరమైంది. చందమామ ఇప్పటికీ బతుకుతోందంటే ఈనాటికీ దాని కథలు కావాలని పిచ్చిగా కోరుకుంటున్న అభిమానులే, పాఠకులే కారణం. పది కథలు పాతవి, పది కథలు కొత్తవి వేస్తూ గతంలోలా కాకపోయినా చందమామ బ్రాండ్ కథలను మరీ దిగజారకుండా వేస్తున్నందుకు కూడా పాఠకాభిమానుల ఆదరాభిమానాలే కారణం. పాత కథలు, సీరియల్స్ పుస్తక రూపంలో రావు. కాని ఆన్‌లైన్‌లో 1947 నుంచి 2008 వరకు తెలుగు చందమామలు అన్నీ లభ్యమవుతున్నాయి. చదువుకోవడానికి మాత్రమే ఇవి వీలుగా ఉంటాయి. వ్యాఖ్యకు ధన్యవాదాలు.

Thank you

ఇందులో బడబాగ్నులూ ఉన్నాయి
ముత్యపు చిప్పలూ ఉన్నాయి
రెండూ అరుదైనవే, అమూల్యమైనవే చాలా బాగా చెప్పారు!