దండక మహారాజు పిత్రా రాజ్యమను దక్షిణ దేశ రాజ్యానికి అధిపతి. ఆయన కులీనుడు (మంచి కులమున పుట్టిన వాడు). కానీ కాముకుడు. శుక్రాచార్యులను తన గురువుగా చేసుకొన్నాడు.

ఒక రోజున మహారాజు గుర్రమెక్కి అరణ్యానికి వెళ్ళాడు. అదే సమయంలో శుక్రాచార్యుని కుమార్తెయైన విరజ అడవిలోని ప్రకృతి శోభను తిలకించడానికి ఒంటరిగా వచ్చింది. ఆమెకింకా పెళ్ళి కాలేదు. మంచి అందగత్తె. బాల్యం నుండి అప్పుడే యవ్వనం లోకి అడుగిడుతున్న వయసు ఆమెది. అటూ ఇటూ తిరుగుతూ పూలు కోసుకొంటున్నది. రాజు దృష్టి ఆమె మీద పడింది. ఆమె అందానికి వశుడయ్యాడు. అతని మనస్సు అతని ఆధీనం లో లేదు. వెంటనే ఆమె దగ్గరకు వచ్చి, స్నేహపూరిత స్వరంతో

“భామినీ, ఎవరు నీవు? ఎవరి కుమార్తెవు? ఎవ్వని భార్యవు? ఈ నిర్జనారణ్యంలో ఇలా ఒంటరిగా తిరుగుతున్నావేం? కనీసం నీకు పాదరక్షలు కూడా లేవు. “

అది విని ఆమె సిగ్గుతో “రాజా! నేను శుక్రాచార్యుని పుత్రికను. నాకు ఇంకా వివాహం కాలేదు.” అన్నది

“దేవీ! నేను ఈ దేశమునకు రాజును. నీ సౌందర్యం నన్ను వివశుణ్ణి చేయుచున్నది. నేను నీకు దాసుడిని. కావున నాయందు దయయుంచుము.”

“ఓ రాజా! మీరిలా మాట్లాడటం భావ్యంగా లేదు. మాట్లాడటం సరి కదా, మనస్సులో ఈ ఆలోచన పుట్టడం కూడా తప్పే. నీవు రాజువు కాబట్టి అందరికీ తండ్రి లాంటి వాడివి. ఆ విధంగా నేను నీ కూతురితో సమానం. మా తండ్రి నీకు గురువు. ఆ విధంగా నీకు నేను సోదరితో సమానం. పైగా నేను బ్రాహ్మణ కన్యను. నీవు క్షత్రియుడవు. కాబట్టి నీ కోరిక అంగీకరించడం సాధ్యం కాదు. పుత్రిక, సోదరి ఎడల చెడు ఆలోచనలు చేయకూడదు. కాబట్టి ఆ ఆలోచనలు నీ మనస్సు నుండి పారద్రోలి మా తండ్రి గారి ఆశ్రమానికి వెళ్ళి ఆయన ఆతిథ్యం స్వీకరించండి.”

“కానీ నా మనస్సు నా ఆధీనమునందు లేదే. ఈ సంబంధం అనుచితమైనదని నాకు తెలుసు. కానీ నా మనస్సు నీయందు చిక్కుబడిపోయింది. నీయందు అమితమైన అనురాగం ఏర్పడిపోయింది. ప్రేమ గుడ్డిది కదా.దానికి నియమమనేది ఉండదు.”

“రాజా ప్రేమ అనే శబ్దానికి కళంకము తేవద్దు. నీ పని అధర్మము, అనుచితము. తెలిసి తెలిసి విషం కోరుకుంటున్నావు. ఈ విషయం గురించి మా తండ్రి గారికి తెలిస్తే మిమ్మల్ని సర్వ నాశనం చేయగలడు. నీ చావును నీవే కొనితెచ్చుకుంటున్నావు. నేను ఇంకనూ రజస్వల కాలేదు. ఏ విధంగా చూసినా ఇది సాధ్యం కాని పని. నీ మంచికోరే చెబుతున్నాను. దయచేసి ఇక్కడ నుంచి తిరిగి వెళ్ళండి.”

కానీ ఆ రాజు కళ్ళను కామపు పొరలు కమ్మివేసినవి. “నేను చనిపోయినా పరవాలేదు. కానీ నీతో ఒక్కసారి సుఖిస్తే చాలు. ఈ రాజ్యము, ధనం నీతో పోలిస్తే నాకు తృణప్రాయము.”

ఆమెకు కోపం వచ్చి. “ఓరీ నీచుడా! పో అవతలికి!! ఇట్లా దారుణంగా ప్రవర్తిస్తావా?” అని చెప్పి వడివడిగా అవతలికి పోసాగింది.

ఆ రాజుకు వివేకం పూర్తిగా నశించింది. ఆమె జుట్టు పట్టుకుని బరబరా ఈడ్చుకుని వచ్చి, ఆమె ఏడుస్తున్నా బలవంతంగా అనుభవించాడు.

అనంతరం భయపడి గుర్రమెక్కి పారిపోయాడు.ఆమె తలవంచుకుని ఏడుస్తూ, కేకలు వేస్తూ తండ్రి ఆశ్రమాన్ని చేరుకుంది. ఆయన తన దివ్యదృష్టితో జరిగింది తెలుసుకొన్నాడు. ఆ రాజు మీద మిక్కిలి కోపం వచ్చింది.

ఆ క్రోధావేశమున కన్నుల నిప్పులు రాలుచుండగా,

“ఏ క్రూరకర్ముడు, నీచుడు, నికృష్టుడూ, కాముకుడూ అయిన రాజు ఇట్టి దుష్కార్యమొనర్చినాడో వాని రాజ్యము నశించు గాక!  వాని రాజ్యమందు పశు పక్ష్యాదులు సైతం నివసించుకుండు గాక! ఏడు దినములు ఏకధాటిగా వర్షము కురియు గాక! అచ్చట వృక్షములు కూడా మొలచకుండుగాక.” అని శపించాడు.

తరువాత కూతురి వంక తిరిగి “నీవు ఇచటనే తపమాచరించి విశుద్ధవు గమ్ము!” అని చెప్పి ఇతర మునులతో సహా వేరొక ప్రాంతమునకు వెళ్ళిపోయాడు.

ఆయన శాపమునకు తగినట్లే దండకుని రాజ్యములో ఏడు దినములు, ఏడు రాత్రులు కుండపోత వర్షం కురిసింది. అతని రాజ్యం, మంత్రులూ, సైన్యం, కోశం, సర్వం నశించింది. ఆ రాజ్యం వనమైపోయింది. చాలా కాలందాకా అక్కడ పక్షులు కూడా నివసించలేదు. ఆ వనమే  దండకారణ్యము.

చాలా కాలం తర్వాత శ్రీరాముని దర్శనా లాలసతో కొంతమంది మునులు వచ్చి అక్కడ కుటీరాలు నిర్మించుకున్నారు. చెట్లు కూడా  మొలిచాయి. శ్రీరామచంద్రుడు అవతారము ధరించి సీతా సమేతంగా అక్కడికి వచ్చినపుడు ఆ ప్రదేశానికి శాప విముక్తి కలిగింది.

ఇదీ కామానికి లోబడి సర్వనాశమైన దండకుని కథ!!

టాలీవుడ్ లో సినిమా మీద సినిమాలు నిర్మిస్తూ భారీ చిత్ర నిర్మాణ సంస్థగా పేరు తెచ్చుకున్న ఆర్.ఆర్ మూవీ మేకర్స్ సంస్థ వెనుక వున్నది ఒక యువనేత అని టాలీవుడ్ లో ఇప్పుడు గుసగుసలు వినిపిస్తున్నాయి. ఆర్.ఆర్ మూవీస్ లో పైకి కనిపించేది వెంకట్, అచ్చిరెడ్డి అయినా వీరికి భారీగా ఫైనాన్స్ చేసే ఆ యువ నేత వెనుక ఉండి కధ అంతా నడిపిస్తున్నాడు అంటున్నారు.

ఆర్.ఆర్ మూవీ మేకర్స్ అంటే ‘రాజారెడ్డి మూవీ మేకర్స్’ అని టాలీవుడ్ లో అనుకుంటున్నారు.ఈ సరికే మీకు అర్ధం అయి వుంటుంది కదా ఎవరనేది.

నోస్టాల్జియా అనబడే గత మధుర స్మృతులు అందరికీ ఉంటాయి..మంచి వాతావరణం..స్నేహం..కనిపించగానే రింగులు రింగులు గా గతంలోకి జారుకునేవారి సంఖ్యే ఎక్కువ. కొందరు దాన్ని..” కాలం మారిపోయింది..!” అంటూ నిట్టూర్పుతో ఊడ్చేస్తే…మరి కొందరు ఆ జ్ఞాపకాల రంగులకి..నిఖార్సయిన బాల్యపు అమాయకపు మెరుగులద్ది…ఉత్సాహంగా వర్తమానం లో జీవించేందుకు ఆరోగ్యపు చిన్ని చిన్ని మాత్రలవుతారు..! ఆ అందమైన గతానికీ, ప్రస్తుత అయోమయానికీ మధ్య ఒక వారధి కట్టిన కథలేవైనా మనల్ని ఇట్టే ఆకట్టుకుంటాయి. సరిగా అక్కడే విజయం సాధించారు..మల్లీశ్వరి గారు.. తన ” జాజి మల్లి” బ్లాగ్ కథల్లో. ఈ మధ్యన ” పెరస్పెక్టివ్” ప్రచురణల ద్వారా ప్రచురితమైన ఈ చిన్ని చిన్ని బ్లాగ్ కథలు మనల్ని హడావిడి పెట్టవు, నిశ్శబ్దంగా మన హృదయాల్ని కొల్లగోదతాయి అంతే..అదే చెప్తారు ఆమె తన కథల్లో. గెల్చుకోవాల్సిన హృదయాలు అంటూ..! ఇదే మొదటి కథ కూడానూ..

జాజి మల్లి అనే తన బ్లాగ్ ద్వారా అంతర్జాలంలో పరచబడిన, ఈ పొట్టి పొట్టి కథల్లో మనం చాలా గ్రహిస్తాం..” ఇవాళ బ్రతకటానికి ఇవాళే తినాలి కదమ్మా..!” అని పడుపు వృత్తి తప్పని దళిత మహిళ ధైర్యం దగ్గర్నుంచీ..” విజయం అనేది గమ్యంలో కాదు..ఒక్కో మెట్టూ కట్టుకొని ఎక్కే మాలో ఉందని ..చెప్పే గిరిజన అమ్మాయి స్థైర్యం దాకా.. ప్రతీ కథకూ ఒక వాక్యంలో చిన్న కొస మెరుపుండటం చదువరికి ఉత్సాహం కలిగించే విషయం. పేజీలకు పేజీలు జనాలు వాపోయే ప్రపంచీకరణం, పరాయీకారణం..లాంటి విషయాలను ఒక్క వాక్యంతో మనసులోకి కుదిస్తారు.. ఈ కథల్లో. ఉదాహరణకి..” బియ్యే లు చదివినా బియ్యంలో రాళ్లేరక తప్పుతుందా అనే బామ్మగారూ.. క్లాసు రూం లో కట్టి పడేసినంత మాత్రాన ..మేఘాలు కురవక మానవు ” అనే కుర్రాడూ..” బానిసలకే బానిసను నేను..నా అస్తిత్వం కోసం ఎన్ని పెచీలకైన సిద్ధం అనే మొండి చంద్రమౌళీ.. నిక్కచ్చిగా మనకి పాఠాలు చెప్తారు.

ఈ బ్లాగ్ కథలను చదువుతుంటే నాకు చెఖోవ్ కథలు గుర్తొచ్చాయి. ఒక ఫ్లాష్ లాంటి కొసమెరుపు, చమక్కు ఉండటం వీటి ప్రత్యేకత. బహుశ రచయిత్రి బ్లాగ్ ప్రపంచంలో అనుభవించిన స్వేచ్చ, మంచి భావ వ్యక్తీకరణ అయిందని నాకు అనిపించింది. ఆంక్షలు లేకుండా , ఆవిడ అనుభవించిన బాల్యం, సహజంగా ప్రతిబింబించింది. షుమారు డెభ్భై దశకం నుంచి తొంభై దశకం దాకా చాలా మంది అనుభవించిన బాల్యం, వాటి పోకడలూ, సరదాలూ అల్లర్లూ, మధ్య తరగతి కుటుంబాల ముచ్చట్లు చెప్పిన ఈ కథల్లో, ఆ తరానికీ , ఈ తరానికీ ఉన్నా అయోమయలూ, వేదనలూ, ప్రేమలూ కూడా కొన్ని కథల్లో ఇంకా కొంచం చెప్పి ఉంటె బాగుండేదానిపించింది నాకు. ఎందుకంటె ఒక అస్తిత్వపు పోరాటం లో ఆందోళన, అయోమయం కూడా చాలా ముక్యమైన అంశం.అది కూడా ఇంకా ఈ కథల విలువనీ, నాణ్యతనీ పెంచుతాయని నాకనిపించింది.

చివరగా రచయిత్రి తను బ్లాగ్ కథలు ఎందుకు రాసారో చెప్పారు.. ఒక సమీక్షకురాలిగా… బ్లాగ్ కథలు ఎందుకు చదవాలో చెప్పాలని నాకు అనుపించింది.. కొంచం శ్రద్ధ పెట్టి వినండి.. సారీ..చదవండి. మనందరి ఉరుకుల పరుగుల జీవితాల్లో, పెద్ద పెద్ద కథలు చదవటం కష్టం అయిపోతోంది.. బరువైన పుస్తకాల వైపు ఆశగా చూస్తూ..పుస్తకం సైజు చూసి చదవలేకపోతున్నాం అనేవాళ్ళకి.. గడిచిపోతున్న జీవితాన్ని, మోడువారిపోతున్న ఆశల తోటలకీ , తామే తోటమాలులు ఎలా కావాలో సూటిగా, సరళంగా చెప్తుందీ పుస్తకం. మానసికంగా పడిపోతున్న మన విలువల్ని మనమే ఎలా నిలబెట్టుకోవాలో చెప్పిన ఈ చిట్టి కథలంటే..ఒక కథలో పాత్రా లచ్చమ్మలా నాకూ కుసింత బెమత వచ్చేసినాది…చబాస్ ..మల్లమ్మా.. బలే సొగసుగా రాసావ్ కతల్ని.. చబాస్!!

ఆదివారం ఆంధ్ర భూమి ” అక్షర” శీర్షికలో వచ్చిన ఈ రివ్యూ చదవాలనుకుంటే పెర్మనెంట్ లింక్ ఇదిగో-  http://andhrabhoomi.net/content/blag-vanamlo-viraboosina-jaji-parimanaalu

–సాయి పద్మ మూర్తి

శం నో మిత్ర శ్శం వరుణః | శం నో భవత్వర్యమా | శం న ఇంద్రో బృహస్పతిః | శం నో విష్ణు రురుక్రమః |

Welcome to WordPress.com. After you read this, you should delete and write your own post, with a new title above. Or hit Add New on the left (of the admin dashboard) to start a fresh post.

Here are some suggestions for your first post.

1. You can find new ideas for what to blog about by reading the Daily Post.
2. Add PressThis to your browser. It creates a new blog post for you about any interesting  page you read on the web.
3. Make some changes to this page, and then hit preview on the right. You can always preview any post or edit it before you share it to the world.

alex gurinchi prastuta samajam ki teleyachesi nanduku dhanyavadalu .

చాలా మంచి మంచి విషయాలను పంచుకుంటున్నందుకు ధన్యవాదములు..ఇక నుంచి మీ బ్లాగ్ రెగ్యులర్ గ ఫాలో అవుతాను.