చిత్ర మాపత్రిక  ఫిబ్రవరి నెల సంచికలో నాతో ముఖాముఖీ ప్రచురితమయింది. ప్రింట్ మీడియాలో ఇది నా తొలి ఇంటర్వ్యూ.

టెన్నిస్ చరిత్రలోనే అతి గొప్ప పోరాటం- అయిదు గంటల, యాభై అయిదు నిముషాలు అభిమానులని వెర్రెత్తించిన ఫైనల్- సెర్బియాకి చెందిన నోవాక్ జోకోవిచ్ కీ స్పెయిన్ కిన్ చెందిన రాఫెల్ నడాల్ కీ మధ్యన ఆదివారం రాత్రి మెల్బోర్న్లో రాడ్-లేవర్ ఎరీనా లో జరిగింది.

=======================================================================

సాధారణంగా జనవరి నెలలో ఆస్ట్రేలియాలో ఎండా వేడీ భరించలేనంతగా వుంటాయి. ఉదయం ఆరు గంటలకే ముప్ఫయి అయిదు డిగ్రీల సెల్సియస్ చేరుకునే ఉష్ణోగ్రత దాదాపు రాత్రి పదింటి వరకూ అక్కడే వుంటుంది. గాలిలో తేమ చాలా తక్కువ వుండటం వల్ల డీహైడ్రేషనూ, కళ్ళ మంటలూ, తలనొప్పీ వగైరాలు రావటం ఖాయం.

అలాటి చిరాకెత్తించే  పరిస్థితిలో మనసులని ఉల్లాస పరచే ఏకైక సాధనం – ఆస్ట్రేలియన్ ఓపెన్ టెన్నిస్! కిందటి ఆదివారం మగవాళ్ళ ఫైనల్స్ జరిగాయి. అసలే ఈ సారి క్రికెట్లో ఇండియా జట్టు ఆస్ట్రేలియా జట్టు చేతిలో ఒళ్ళు హూనం చేయించుకుంటుందేమో, మా అందరినీ కదిలిస్తే ఏడ్చే లాగున్నాము. ఆఖరికి మొన్న మా ఆఫీసులో ఏదో మీటింగులో, నా కొలీగ్ , ఇంకొకరితో, “పాపం ఆవిడని యేదీ అడగకండి. అసలే  వాళ్ళు దెబ్బలు తిని వున్నారు,” అన్నాడు. అందరం గొల్లుమన్నాం!

అందుకే క్రికెట్టు బారినించి తప్పిచుకోవటానికి ఈ సారి టెన్నిస్ ఎప్పటికంటే ఉత్సాహంగా చూసామేమో. అందరూ అనుకున్నట్టుగానే జొకోవిచ్ ఫైనల్ పోటీలో నెగ్గాడు. కానీ, ఏం ఆట అది? చూడటానికి రెండు కళ్ళూ చాలలేదు.  ఈ పోటీల్లో ఈ సారి నాకు అన్నిటికంటే నచ్చినవి-

1) క్వార్టర్ ఫైనల్స్ లో ఆస్ట్రేలియన్ బుడతడు టామిచ్ ఫెడరర్ తో తలపడిన తీరు

2) సెమీ ఫైనల్స్ లో ఫెడరర్ కీ నడాల్ కీ నడుమ భీకరమైన పోరు,

3)ఇంకో సెమీ ఫైనల్ లో జొకోవిచ్ జోరు,

4)ఆఖరికి జొకోవిచ్-నడాల్, అయ్యారే!

చూసిన అన్ని ఆటలూ ఒక్కసారి కూడా “పనీ పాటా లేకుండా టీవీ ముంది టైం వేస్టు చేస్తున్నామే” అన్న బాధ తెలియనీయలేదు.

ఎటూ ఫెడరర్, నడాల్, జొకోవిచ్, మర్రే మొదలైన వాళ్ళే నెగ్గుతారని ఈ పోటీలో చిన్నా చితకా  ఆటలు పెద్దగా చూడ టానికేం వుండదు. ఎలిమినేషన్ జరిగి, దిగ్గజాలు మిగిలిన తర్వాతే ఆట రసపట్టులోకి వస్తుంది.

క్వార్టర్ ఫైనల్-

ఆరడుగుల అయిదంగుళాల అందగాడు, పంతొమ్మిదేళ్ళ బెర్నార్డ్ టామిచ్. క్వీన్స్లేండ్ లో నివసించే ఇతను జూనియర్ లెవెల్ లో గ్రేండ్ స్లాం పోటీల్లో చాలా సార్లు ఆడి వున్నాడు. 2011 లో వింబుల్డన్ క్వార్టర్ ఫైనల్ లో జొకోవిచ్ చేతిలో ఓడిపోయాడు. ఈ చిచ్చర పిడుగు  2012 ఆస్ట్రేలియన్ ఓపెన్ టెన్నిస్ క్వార్టర్ ఫైనల్ లో ఫెడరర్ ని జంకూ గొంకూ లేకుండా డీకొన్నాడు. స్ట్రెయిట్ సెట్స్ లో ఓడిపోయినా (6-4, 6-2, 6-2), గట్టి పోటినే ఇచ్చాడు.  నిస్సందేహంగా టామిచ్ కంటే ఫెడరర్ అన్ని రకాలుగా గొప్ప ఆటగాడు. ఆ సంగతి తెలిసినా, ఓటమి తప్పదని తెలిసినా, టామిచ్ వెనక్కి తగ్గకుండా నిల దొక్కుకుని ఆడటం నించి మన క్రికెట్ టీం కొంచెం నేర్చుకోవచ్చు కదా అనిపించటంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది?
ఆట ముగిసిన తర్వాత ఫెడరర్ “బెర్నార్డ్ కి చాలా మంచి భవిష్యత్తు వుంది. అతని కింకా పంతొమ్మిదేళ్ళే! ఈ ఆట నెగ్గటానికి నేనెంతో కష్ట పడవలసి వచ్చింది. దానితోనే తెలుస్తుంది అతనికి మంచి భవిష్యత్తుందని”  అన్నాడు. (అన్నట్లు టామిచ్ ఆ తర్వాత గోల్డ్-కోస్ట్ లో ఒక చిన్న ట్రాఫిల్ వివాదంలో చిక్కుకున్నాడని చదివినప్పుడు నవ్వొచ్చింది. ఫెడరర్ అన్నట్టు, “అతనికింకా పంతొమ్మిదేళ్ళే!”)

క్లాష్ ఆఫ్ టైటన్స్

టెన్నిస్ పోటీలో అందరూ ఉవ్విళ్ళూరుతూ ఎదురు చూసే సందర్భం- ఫెడరర్- నడాల్ పోటీ గురువారం జనవరి ఇరవై ఆరున జరిగింది. ఆ రోజు ఆస్ట్రేలియా డే సందర్భంగా సెలవు కూడా! సాయంత్రం పావు తక్కువ ఏడింటికే టీవీ ముందు సెటిలైపోయరందరూ!

నిజం చెప్పాలంటే ఈ మేచ్ ఎందుకో ఫెడరర్ కొంచెం కళా విహీనంగా ఆడాడనిపించింది. మొదటి సెట్ నెగ్గింతర్వాత, ఫెడరర్ జోరు కొంచెం తగ్గితే మాడ్పు మొహంతో నడాల్ రెచ్చిపోయాడు. మొదట్లో నడాల్ కొంచెం రెస్ట్ లెస్ గా చిరాగ్గా అనిపిస్తే ఫెడరర్ కూల్ గా ఆడి 6-7 తో నెగ్గాడు. కానీ తర్వాత నడాల్ నిలదొక్కుకొని 6-2, 7-6, 6-4 స్కోరు తో గెలిచాడు.

ఫెడరర్- నడాల్ ఇద్దరిలో ఎవరు గొప్ప అన్న ప్రశ్న తేలేది కాదు, ఈ విషయం మీద వాళ్ళిద్దరి అభిమానులూ ఎంత గొంతులు చించుకున్నా. ఇద్దరి రికార్డులు చూసినా ఈ సంగతి తేలదు. పదహారు గ్రాండ్ స్లాం టైటిల్స్ ఫెడరర్ కుంటే నాడాల్ కి తొమ్మిదే వున్నాయి. కానీ వాళ్ళిద్దరు తలపడ్డప్పుడు మాత్రం విజయం ఎక్కువగా నడాల్ నే వరించింది. అందుకే “అద్దె లేకుండా ఫెడరర్ మనసులో వుంటాడు నడాల్” అని వర్ణించిందొక ఆస్ట్రేలియన్ దిన పత్రిక. ఇద్దరూ పోటా పోటీగా ఆడుతుంటే చూడటం మాత్రం బలే థ్రిల్లింగయిన అనుభవం.

జోకొవిచ్ జోరు

రెండో సెమీ-ఫైనల్ లో తలపడిన జోకోవిచ్ మర్రే లిద్దరూ టెన్నిస్ కోర్టు బయట మంచి స్నేహితులు. ఇద్దరి వయసులూ దాదాపు ఒకటే. నోవక్ కోర్టు బయట జోకులేస్తూ, మిగతా ఆటగాళ్ళని అనుకరిస్తూ కూల్ గా అనిపిస్తాడు కానీ, కోర్టులో పదునైన చూపులతో ప్రత్యర్ధిని హడలెక్కిస్తాడు. మర్రే కోర్టు బయటా, లోపలా కొంచెం సీరియస్ గానే వుంటాడు. మొన్నటి సెమీ-ఫైనల్స్ లో ఇద్దరూ “పేకాట పేకాటే, తమ్ముడు తమ్ముడే ” అన్న పధ్ధతిలో ఆడారు. మర్రే ఎంత పట్టుదలగా ఆడినా, నోవాక్ ప్రతిభా, పట్టుదలల ముందు తల వొంచక తప్పలేదు. 4-6, 2-6, 3-6 (మర్రే-జోకొవిచ్) స్కోరు తో మర్రే ఓడిపోయాడు. ఈ ఆటలో పోరాటం కంటే జోకోవిచ్ బాడీ-లాంగ్వేజీ, పదునైన చూపులూ, మొత్తంగా డామినేటింగ్ గేమూ చాలా నచ్చాయి నాకు.

 ఆఖరి పోరాటం

టెన్నిస్ చరిత్రలోనే అతి గొప్ప పోరాటం- అయిదు గంటల, యాభై అయిదు నిముషాలు అభిమానులని వెర్రెత్తించిన ఫైనల్- సెర్బియాకి చెందిన నోవాక్ జోకోవిచ్ కీ స్పెయిన్ కిన్ చెందిన రాఫెల్ నడాల్ కీ మధ్యన ఆదివారం రాత్రి మెల్బోర్న్లో రాడ్-లేవర్ ఎరీనా లో జరిగింది. అది ఆట కాదు. ప్రాణాలకు తెగించి ఇద్దరు యోధులు చేసే యుధ్ధం. ఒకరికొకరు తీసిపోకుండా వాళ్ళ పట్టుదలా, పటిమా, వర్ణించ శక్యం కాదు.

మొదటి సెట్లో ఓడిపోయి (5-7) , రెండు మూడో సెట్లలో నోవాక్ నెగ్గగానే (6-4, 6-2) , నడాల్ తగ్గిపోతున్నాడా అనిపించింది కానీ ఆ తర్వాత అతను విజృంభించిన తీరు అమోఘం. 5-7, 6-4, 6-2, 6-7, 7-5 (నోవాక్-రాఫా) స్కోరుతో రాఫా ఓడిపోయినా, అతనూ గెలిచాడనిపించింది, చివరిదాకా అతని ఫైటింగ్ స్పిరిట్ చూస్తే.

మేచ్ ముగిసి ఇద్దరూ నిలబడలేని పరిస్థితిలో వుంటే ప్రెజెంటేషన్ సెరిమోనీ లో వాళ్ళకి కుర్చీలు వేసారు. ఓటమిని మొహం మీద ఏమాత్రం కనబడనీయకుండా నాడల్ “గుడ్ మార్నింగ్” అని అందరినీ పలకరించాడు. అప్పటికి సమయం ఒంటి గంటైంది. జోకొవిచ్ మాట్లాడుతూ, “రాఫా! నువ్వు చాలా గొప్ప ఆటగాడివి. టెన్నిస్ ఆటలో ఎంతో గౌరవం సంపాదించుకున్న క్రీడాకారుడివి. ఈ రాత్రి మనిద్దరం  చరిత్ర సృష్టించాం. దురదృష్టవశాత్తూ, విజయం ఒక్కరికే లభిస్తుంది,” అన్నాడు.

టెన్నిస్ ఆటా, దాన్లో వుండే టెక్నిక్కూ, ప్రావీణ్యతా, సీ-సా లాగా వూగే మేచీ చూడటం ఒక మంచి అనుభవమైతే, వాళ్ళలోని స్పోర్టివ్ స్పిరిట్ నీ, చివరివరకూ వదలకుండా ప్రయత్నిస్తూనే వుండే పట్టుదలనీ చూసి ఎన్నో నేర్చుకోవచ్చు. నేనైతే వాటికోసమే చూస్తా, నిజానికి.

ఇది రాస్తుండగా మళ్ళీ ఇండియా క్రికెట్ టీము ఆస్ట్రేలియా చేతిలో ట్వెంటీ-ట్వెంటీ మేచ్ లో ఘోర పరాజయం పాలైంది. అన్నట్టు, ఆ మేచిలో ఫీల్డింగ్ బాగా చేసి ఆస్ట్రేలియా జట్టుని నూట డెభ్భై పరుగులకే ఆల్-అవుట్ చేసారు. ఇవాళ పొద్దున ఒక స్నేహితుడు నాతో ఆనందంగా అన్నాడు, “ఇక మనకి ఫీల్డింగ్ బాగా వచ్చేసినట్టే. ఒక్క బేటింగ్, బవులింగ్ నేర్చుకుంటే చాలు!” అని.

 హారర్ కథల పుస్తకానికి అతి కష్టపడి ముఖచిత్రాన్ని తయారు చేశాక, ముఖచిత్రం ఇలా వుంటే ఈ పుస్తకాన్ని ఎవరయినా కొంటారా? అన్న సందేహాన్ని పలువురు వ్యక్త పరుస్తున్నారు. కొంటారన్న విశ్వాసం నాకుంది కానీ, తెలుగులో తొలి హారర్ కథల సంపుటి ఇది, ఇది విఫలమయితే మరెవ్వరూ హారర్ కథల జోలికి పోరు. విజయవంతమయితే ఇతరులకు ఉత్సాహం వస్తుంది. కాబట్టి ఇక్కడున్న కవర్లను చూసి ఏదయితే బాగుటుందో, వున్నవాటిల్లో ఏది మెరుగో చెప్తూనే, ఇదే కవర్ అయితే మీరు కొంటారో లేదో నిర్మొహమాటంగా చెప్పండి. ఎందుకంటే పలువురు ఇదే సందేహాన్ని వ్యక్తం చేయటంతో మరో రెండు రకాల ముఖచిత్రాలు తయారు చేస్తున్నాను. కానీ, ఇక్కడున్న వాటిగురించి మీ నిర్మొహమాటయిన అభిప్రాయాలు చూసిన తరువాత మిగతా వాటి గురించి సీరియస్ గా ఆలోచిస్తాను.

ఇవిగో హారర్ కవర్లు.

డిసెంబరు నెలలో మొదలు పెట్టి దాదాపు నాలుగు వారాలు అమెరికా అంతా చుట్టి రెండు వారాల క్రితం అడిలైడ్ తిరిగొచ్చాము.

ఇటు చివర స్టాన్ ఫోర్డ్ విశ్వ విద్యాలయం నించి మొదలు పెట్టి అటు చివర హెన్రీ ఫోర్డ్ మ్యూజియం వరకూ ఎన్నెన్నో వింతలూ విశేషాలూ చూసాము! అన్నిటినీ మించి అద్బుతంగా మంచు కురుస్తుంటే ఇంట్లో వెచ్చగా కూర్చుని చూస్తూ “అబ్బ, ఎంత బాగుంది” అనుకున్నాము. తల్లి తండ్రులనీ, తోబుట్టువలనీ బంధువులనీ పలకరించి చెమర్చిన కళ్ళతో తిరిగొచ్చాము.

అక్కడ చూసిన కొన్ని వింతలు విశేషాలు…

అ) స్టాన్ఫోర్డ్ విశ్వ విద్యాలయం

” చదివితే ఇలాటి చోట చదవాలి” అనిపించింది స్టాన్ఫొర్డ్ చూస్తే! “ది ఫార్మ్” అని విద్యార్థులందరూ ముద్దుగా పిలుచుకునే స్టాన్ఫోర్డ్ విశ్వ విద్యాలయం లేలాండ్, జేన్ స్టాన్ఫోర్డ్ దంపతులు మరణించిన వారి పదిహేనేళ్ళ కుమారుని గుర్తుగా స్థాపించారని ప్రతీతి. 1878 లో స్థాపిస్తే 1891 నించి విద్యార్థులకొరకు తలుపులు తెరచారు. అప్పట్లో ఆడా-మగా కలిసి చదుకునే కో-ఎడ్యుకేషన్ వ్యవస్థ ఇదొక్కటేనట! శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో కీ శాన్ యోసే కీ మధ్యన సిలికాన్ వేలీలో పాల్-ఆల్టో లో వుందీ యూనివర్సిటీ. దాదాపు పదిహేడు మంది నోబెల్ గ్రహీతలనందించిది ప్రపంచానికి. అజీజ్ ప్రేంజీ, విక్రం సేథ్, రే డాల్బీ, హర్బర్ట్ హూవర్, జాన్ మెకెన్రో, టైగర్ వుడ్స్ వంటి వారు ఈ తరగతి గదులనించే వచ్చారు.

ఆ) గోల్డెన్ గేట్ బ్రిడ్జి

శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో నగరానికి తలమానికంగా అనిపించే గోల్డెన్ గేట్ బ్రిడ్జి శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో నగరాన్ని మారిన్ కౌంటీ తో కలిపే సస్పెన్షన్ బ్రిడ్జి. జోసెఫ్ స్ట్రాస్ అనే ఇంజినీరు డిజైన్ చేసిన ఈ బ్రిడ్జి 1933 లో మొదలు పెట్టి 1937 లో పూర్తి చేసారు. 1964 వరకూ ఇదే ప్రపంచంలోకెల్లా అతి పొడవైన సస్పెన్షన్ బ్రిడ్జి గా వుండేదట. అన్ని రకాల వాతావరణాల్లో దూరం వరకూ కనిపించేలాగుండాలని ఈ వంతెనని కొంచెం ఎరుపు రంగు (కాషాయం రంగు) లో నిర్మించారట. అద్భుతమైన సాంకేతిక పరిఙ్ఞానానికే కాదు, ఈ వంతెన ఆత్మ హత్యలకి కూడా ప్రసిధ్ధి చెందిందంటారు. ఇంతవరకూ ఈ వంతెనని మూడు సార్లు మూసివేసారు. అయితే శాంఫ్రాన్సిస్కో భూమి ఉపరితలం మీద వుండే ఫాల్ట్ లైనె కి దగ్గరగా వుంది. అందు వల్ల భూకంపాల సంభావ్యత ఎక్కువ.ఇంతవరకూ ఈ వంతెన భూకంపాలని తట్టుకోగలదని అనుకున్నారు కానీ ఇప్పుడు దీని స్ట్రక్చరల్ స్ట్రెంత్ ని మెరుగు పరచటానికి ఏర్పాట్లు జరుగుతున్నట్టుంది. సాయంత్రం చలి చలి గా వున్నా బ్రిడ్జి మీద బోల్డు జనం!

ఇ)మ్యూర్ వుడ్స్

శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలో మేము చూసిన ఇంకొక అందమైన ప్రదేశం మ్యూర్ వుడ్స్. సంవత్సరం పొడుగూతా చల్లగా తడి తడిగా వుండే ఈ అడివిలో ప్రాచీనమైన రెడ్ వుడ్ చెట్లు దట్టంగా వుంటాయి. నిజానికి ఇది ఒక పర్యావరణ ఔత్సాహికుడు ఈ అడివినంతా కొని దేశానికి ధారాదత్తం చేసాడట. ప్రభుత్వం పేదవాళ్ళకివ్వదల్చిన స్థలాన్ని కబ్జాదారులు ఆక్రమించుకుని షాపింగ్ మాళ్ళూ, అపార్ట్మెంట్ బిల్డింగులూ కడుతున్న ఈ రోజుల్లో ఇది వినటానికే ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది నాకు! దాదాపు ఆరువందల ఎకరాల అడివిని కొన్న విలియం కెంట్, ఎలిజబెత్ కెంట్ తీరా ఈ స్థలానికి తమ పేరు పెట్టటానికి ఒప్పుకోలేదట. తమ స్నేహితుడూ, పర్యావరాణలో ఎంతో ఆసక్తి వున్నవాడు అయిన జాన్ మ్యూర్ పేరు పెట్టాలని సూచించారు. అందుకే ఇది మ్యూర్ వుడ నేషనల్ పార్క్ అయింది.

ఈ రెడ్ వుడ్ చెట్లు దాదాపు మూడు వందల యాభై అడుగుల ఎత్తు వరకూ ఎదుగుతాయి. ఈ పార్కులో అన్నిటికన్నా పొడవైన వృక్షం ఎత్తు రెండువందల యాభై ఎనిమిది అడుగులు. సూర్య కాంతి జల్లెడలోంచి పడుతున్నట్టు సన్నగా పడుతుండటంతో మిగతా చిన్నా చితకా చెట్లు మెడలు సాచి సూర్య కాంతి వచ్చే దిశగా పెరుగుతాయి. అందువల్ల తిన్నగా పెరగక వంకర టింకరగా పెరుగుతాయి. ఒక రకమైన మేపుల్ చెట్టయితే ఏకంగా పెద్ద పెద్ద ఆకులతో వీలైనంత సూర్యకాంతిని జుర్రుకుంటుంది. ఎటు చూసినా పచ్చదనం, రంగురంగుల పక్షులూ, చల్లదనం, ఈ అడివంతా ఒక అడ్బుతం! ఇక్కడ వున్న చెట్లన్నిటిలోకీ పురాతనమైనరెడ్ వుడ్ వృక్షం వయసు దాదాపు పన్నెండు వందల సంవత్సరాలు.

మూడు రోజులు శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో లో గడిపి అట్నించి లాస్ ఏంజెల్స్ నగరానికి ప్రయాణం. దాన్ని గురించి ఇంకో టపాలో….

నిన్ను నువ్వు తెలుసుకోవడం  అంత సులువేమీ కాదు
కన్నీటిచుక్కకీ ఆనందభాష్పానికీ తేడా తెలియడం వేరు
కన్నీటిచుక్కగా, ఆనందభాష్పంగా మారడం వేరు

మనకి దేనిలోనైనా సంపూర్ణంగా మునగడం చేతకాదు
ఈదలేమనో, తిరిగి రాలేమనో, దేన్నో కోల్పోతామనో….ఏదో భయం
నీ ఉనికి కరిగేంతలా నిమగ్నమైనప్పుడే
తెలుసుకోవడం అంటూ మొదలౌతుంది

అద్దంలో తన రూపాన్ని సరిగ్గా చూడలేనివాడు
ఎంత గొప్ప చిత్రకారుడైనా జీవితాన్ని చిత్రించలేడు
నిజమైన నగ్నత్వం అంటే
అది బట్టలు విప్పడంలో లేదు
దుస్తులు తొడుక్కోకపోవడంలో ఉంది
ఎందుకంటే ద్రౌపదీవస్త్రాపహరణ ఘట్టం లాగ
విప్పుతున్న కొద్దీ బట్ట వస్తూనే ఉంటుంది…

శ్రీరాం గారూ, మీరు నా రచనలేవీ చదవలేదనుకుంటాను. భైరప్ప గారిపైన మీ అభిప్రాయాన్ని మార్చాలని నేను ప్రయత్నించను.

కప్పగంతు శివరామ ప్రసాద్ గారు,

మీ చివరి వాక్యంలో కాస్త సవరణ. మీ పుస్తకాన్ని కాదు, పుస్తకాలను అనివుంటే మరింత సంతోశం. ధన్యవాదాలు.

“…రంగుటద్దాలువదలి, కుల, వర్గ, వర్ణ, ప్రాంతీయ, భాషా సిధ్ధాంతాల సంకుచితాలు వదలి, కథను, కథగా చూసి, కథను కథగా రాసే రచయితలకు ఉత్సాహం, ప్రోత్సాహం ఇవ్వాలి. అసలైన కథలను ప్రజలకు చేరువ చెయ్యాలి. అప్పుడు తెలుగు సాహిత్యం బాగుపడుతుంది. అసలైన కథలు వ్రాసే వారికి ఊపు వస్తుంది…”

అద్భుతమైన మాటలు చెప్పారు మురళీ కృష్ణ గారు. తెలుగు సాహిత్యపు దురదృష్టం ఎమంటే బాగా వ్రాయగలిగిన శక్తి ఉన్న అద్బుత రచయితలు, 1950 దశకం నుండి కూడా వామపక్షపు బారిన పడి తమ రచనా శక్తికి తమకు తామే గ్రహణం పట్టించుకున్నారు. సామాజిక స్పృహ అంటే లెప్టిస్ట్ భావజాలాన్ని విపరీతంగా ప్రచారం చెయ్యటమే అన్న భావన కలిగించి, సంఘాలు పెట్టుకు మరీ ఊరేగారు. ఇది మన తెలుగు సాహిత్యానికి తీరని దెబ్బ. ఈ దురదృష్ట పరిణామాం నుంచి తెలుగు సాహిత్యం ఇంకా కోలుకోవాలిసి ఉన్నది. అలనాటి ఆ అద్భుత రచయితలకు ఈ వామపక్ష దయ్యం పట్టకుండా ఉండి ఉంటె ఎన్నెన్ని ఆణిముత్యాలు వచ్చేవో కదా అని తలుచుకుంటే బాధ కలుగుతుంది.

లేకితనంగా ద్రౌపది మీద వ్రాయబడ్డ ఒక పుస్తకాన్ని, పైగా తమకున్న శక్తితో దానికి అవార్డు కూడ “ఇప్పించుకున్న” ద్రౌపది పుస్తకం మీద ప్రతి విమర్శ చేస్తూ చక్కటి పుస్తకం వ్రాశారని మీ బ్లాగ్ చూసినతరువాతే తెలిసింది. ప్రస్తుత కాలం ప్రకారం, మంచి కన్నా చెడుకే ఎక్కువ ప్రచారం మన మీడియా ఇస్తుంది కదా ఆ క్రమంలోనే మీరు వ్రాసిన పుస్తకానికి తక్కువ ప్రచారం, ఆ ఇతర పుస్తకానికి అనవసరపు ప్రచారం జరిగినాయనుకుంటాను.

మంచి రచనలు చేస్తున్నందుకు అభినందనలు. మీ పుస్తకాన్ని ఈసారి విజయవాడ వెళ్ళినప్పుడు “కొని” చదువుతాను.

గాయత్రి గారూ, సునము గారూ, శర్మ గారూ
ధన్యవాదాలు.
భారతి గారూ,
నేను మీతో ఫుల్లు అగ్రీమెంటు!
సంగీత గారూ,
ఈ సారి నేను అన్ని డబుల్స్ ఆటలూ మిస్సయ్యానండీ! అరెరే, చూడాల్సింది!
క్రికెట్ గురించి ఎంత బాధ పడి ఏం లాభం లెండి. మీరన్నట్టు ఓడిపోవటం బాధ కాదు, అసలేమాత్రమూ ఫైటింగ్ స్పిరిట్ లేకుండా ఇన్-సిపిడ్ గా ఓడిపోవటం బాధా, అవమానమూ ! నిజానికి ఫాన్స్ ని ఓటమి కంటే ఆట ఉత్సాహంగా లేకపోవటం ఎక్కువ డిజప్పాయింట్ చేస్తుందేమో!

sarada garu,

leander pace adina doubles match kuda chala bagundindi. he played very well.
mi post lo mention cheste bagundedemo aa match gurinchi.

memu melbourne lo vuntamu. every year veltam australian open ki.

mana cricket gurinchi enta takkuva cheppkunte anta manchidi anipistundi.
indian team odi poyinnanduku badha ledu kani asalu fight ivvakunda odi potare enta virakti kalugutundo cheppa lenu. ila adite australia matram rakandi nayanalara ani cheppalani anipistundi.

totally totally disillusioned with indian cricket. sorry for the long comment . I had to get it out of my system.

very nice